Στην ποδιά του ΣΥΔΙΣΑ σφάζονται παλικάρια

ΚΕΡΚΥΡΑ. Το ενδιαφέρον που εκδηλώνεται για την αλλαγή της Διοίκησης του ΣΥΔΙΣΑ αποκτάει ιδιαίτερη σημασία λόγω του ρόλου του Συνδέσμου στην υλοποίηση της επένδυσης για το εργοστάσιο και τον ΧΥΤΥ, ύψους δεκάδων εκατ.€.

15
Οκτωβρίου / 2019

Αν σε αυτά προσθέσει κάποιος και τις «ενδιάμεσες» εργολαβίες, που συχνά κρίνονται αναγκαίες ώστε να λειτουργήσει το σύστημα, γίνεται πρόδηλο. Αν και θάταν πιο χρήσιμο να γίνεται ο λόγος για την συγκρότηση Οργανισμού, Εταιρείας ειδικού σκοπού ή άλλου παράγωγου αυτοδιοικητικού Σχήματος ώστε να αποκτήσει επιτέλους ο τόπος τον Φορέα. Όχι αποκλειστικά και μόνον των κατασκευών αλλά και της λειτουργίας, της διαχείρισης των αποβλήτων, στην έλλειψη του οποίου χρεώνονταν, αν όχι όλα, τα περισσότερα των δεινών που βασανίζουν τα νησιά είκοσι χρόνια τώρα.
Στην στενή οπτική για την αντικατάσταση της Διοίκησης Ασπιώτη, με νέα, εναρμονισμένη με το καθεστώς των τριών συν τους Παξούς, τεσσάρων Δήμων, το ζητούμενο είναι ο συσχετισμός. Εν ολίγοις, ποιος θα κάνει το κουμάντο. Σήμερα οι εκτιμήσεις αναφέρονται σε τέσσερις αντιπροσώπους προς τον ΣΥΔΙΣΑ από τον Δήμο Κερκυραίων, εκ των οποίων οι τρεις της Υδραίου και ο ένας του Τρεπεκλή, έναν από τους Παξούς που αποδίδεται στην ατμόσφαιρα Υδραίου κι από δυο εκ των Δήμων Βορρά και Νότου. Εάν έτσι αποδειχθούν τα πράγματα, τότε οι κακές γλώσσες «θέλουν» συσχετισμό τέσσερα - τέσσερα με ρυθμιστικό ρόλο στον σύμβουλο, τον προερχόμενο από την παράταξη «Κέρκυρα να ζεις, Γιάννης Τρεπεκλής».
Στην καθυστέρηση της Υδραίου αποδίδεται η προσδοκία της να τροποποιηθεί, και σ'αυτήν την περίπτωση, νομοθετικά η κυβερνησιμότητα, αλλάζοντας τον συσχετισμό υπέρ της πλειοψηφίας του Δήμου Κερκυραίων στον Σύνδεσμο, διευκολύνοντας τη δήμαρχο να πάρει και την προεδρία, όπως έχει πει ότι επιθυμεί να κάνει. Οι αντίθετοι σ' αυτήν την προοπτική, έχουν κάθε λόγο να οξύνουν για μια ακόμα φορά το ζήτημα των σκουπιδιών, όπως άλλωστε έχει γίνει μυριάκις, επικαλούμενοι πραγματικά προβλήματα με την προϋπόθεση όμως της αδράνειας των εποπτικών και ελεγκτικών Υπηρεσιών, συνεπικουρούντος του εύλογου δημοσιολογικού ενδιαφέροντος με τις διακριτικές σχέσεις διεθνούς ρεπερτορίου.
Στο μεταξύ τα τεύχη δημοπράτησης του εργοστασίου, εγγεκριμένα προ μηνών από την Κέρκυρα, βρίσκονται στις οικείες Υπηρεσίες της γενικής κυβέρνησης, που εντέλλεται να προχωρήσει στην προκήρυξη της δημόσιας επένδυσης. Η όποια καθυστέρηση αποδίδεται τόσο στο πνεύμα των ανωτέρω και σε κάτι ακόμα. Τη θέση της κυβέρνησης Μητσοτάκη υπέρ της ΣΔΙΤ χρηματοδότησης, ενώ η Κέρκυρα, στις καθυστερήσεις της θητείας Τσίπρα, εντάχθηκε ως έργο αποκλειστικά δημόσιας δαπάνης. Και ως γνωστόν, οι δυο περιπτώσεις δεν είναι ίδιες, όπως και το ενδιαφέρον που αναπτύσσεται.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΤΣΑΪΤΗΣ