ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΑΚΑΤΣΩΡΗΣ. ΚΕΡΚΥΡΑ. Τέσσερα μπλοκ κομμάτων αναδείχθηκαν από τις εκλογές αυτές και είναι :
Oι αντιευρωπαϊκές δυνάμεις με ποσοστό 10% και αν υπήρχε απλή αναλογική θα έπαιρναν 30 έδρες ενώ σήμερα έχουν μόνο 26.
Οι μνημονιακές δυνάμεις στις οποίες περιλαμβάνονται η Ν.Δ.,το ΠΑΣΟΚ ,η ΔΥ.ΣΥ.,η ΔΡΑΣΗ ,το κόμμα του Τζήμερου και άλλα μικρότερα σχήματα με ποσοστό 40,75 % που με απλή αναλογική θα έπαιρναν 122 έδρες ενώ σήμερα παίρνουν 149.
Οι αντιμνημονιακές δυνάμεις στις οποίες συμπεριλαμβάνονται ο ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ , η ΔΗ.ΑΡ., οι Οικολόγοι και άλλα μικρότερα κόμματα με ποσοστό 28,75% που με την απλή αναλογική θα έπαιρναν 86 έδρες ενώ σήμερα διαθέτουν μόνο 71 έδρες.
Οι αντιμνημονιακές δυνάμεις με έντονα εθνικιστικά λαϊκίστικα και ναζιστικά στοιχεία που συγκεντρώνουν το 20,5% του εκλογικού σώματος και κατέχουν 54 έδρες που με απλή αναλογική θα έπαιρναν 62 έδρες.
Αλήθεια αναρωτιέμαι ποια μπλόκ αθροίζει ο κ. Τσίπρας και μιλά για αντιμνημονιακό θρίαμβο .Συμπεριλαμβάνει σ' αυτό τις εθνικιστικές και ναζιστικές δυνάμεις καθώς και τις δυνάμεις αποχώρησης από την Ευρωπαϊκή ένωση και την Ευρωζώνη.
Τι θα περίμενε ο κάθε πολίτης την επομένη των εκλογών :
Μια ολοκληρωμένη πρόταση που θα μπορούσε να γίνει δεκτή και από άλλους πολιτικούς σχηματισμούς για να προχωρήσει η συνεννόηση.
Μέχρι στιγμής τι είδαμε :
Τον κ.Σαμαρά που πήρε την πρώτη εντολή ,να παραμένει σταθερά στις θέσεις του.
Τον κ.Τσίπρα να εκτινάσσει την αλαζονεία του στα ύψη και να ζητά δηλώσεις αποκήρυξης της ιδεολογίας των πολιτικών του αντιπάλων. Τον ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ να καταθέτει μέσω των στελεχών του συγκρουόμενες προτάσεις.
Πιστεύω πως ο κ. Βενιζέλος που θα λάβει την τρίτη εντολή να μην συνεχίσει την ίδια τακτική των προκατόχων του και να καταθέσει ρεαλιστική πρόταση που να μπορούν να αποδεχθούν και οι άλλες δυνάμεις .
Εκτιμώ πως θα πρέπει να κατατεθεί ένα νέο πρόγραμμα δράσης μιας κυβέρνησης Εθνικής Συνεννόησης με τις παρακάτω προτεραιότητες :
Αλλαγή εκλογικού νόμου και καθιέρωση απλής αναλογικής
Αλλαγή του Συντάγματος για να αποφευχθεί η λειτουργία ναζιστικών οργανώσεων και κομμάτων.
Επαναφορά μισθών και συντάξεων στα επίπεδα του 2009 και διατήρηση τους μέχρι 31.12.2015
Μείωση των τιμών των πωλουμένων προϊόντων και υπηρεσιών κατά 20% και διατήρηση τους μέχρι τις 31.12.2015
Νέο φορολογικό σύστημα που να προβλέπει δύο κοινούς συντελεστές ΦΠΑ για όλη την χώρα που να είναι 8% και 18% .Τα τουριστικά πακέτα να ενταχθούν στο 8%.
Αύξηση του αφορολόγητου στις 12.000,00 € με κατάργηση των φοροαπαλλαγών. Ενιαία φορολογική κλίμακα που να προβλέπει τέσσερα κλιμάκια ήτοι 12.001,00 - 25.000,00 συντελεστής 20% , 25.001,00-40.000,00 συντελεστής 30% , 40.001,00 - 60.000,00 συντελεστής 40% και πάνω από 60.000,00 συντελεστής 50%. Η κλίμακα αυτή να ισχύει για φυσικά και νομικά πρόσωπα.
Θεσμοθέτηση ενός ενιαίου φόρου στα ακίνητα που απ' αυτόν θα απαλλάσσεται η πρώτη κατοικία. Ο φόρος θα προσδιορίζεται από τον τύπο
«Τιμή Ζώνης Χ Τετραγωνικά μέτρα χ Συντελεστή παλαιότητος χ 1,0% ».
Κατάργηση όλων των υπολοίπων φόρων όπως το τέλος επιτηδεύματος.
Διατύπωση αιτήματος για κούρεμα του δημοσίου χρέους προς την Ε.Κ.Τ , το Δ.Ν.Τ. και τα κράτη μέλη της Ευρωζώνης κατά 30% .Μείωση του επιτοκίου δανεισμού στο 1 %.
Άμεση ανάκληση της υπουργικής πράξης σύμφωνα με την οποία το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας θα συνάψει με τον προσωρινό μηχανισμό στήριξης E.F.S.F. και τις Τράπεζες συμβάσεις προεγγραφών με τις οποίες θα μεταφερθούν στις 4 μεγαλύτερες Ελληνικές Τράπεζες 18 δισεκατομμύρια ευρώ.
Μείωση των επιτοκίων δανεισμού κατά 40% με παράλληλη διατήρηση των επιτοκίων καταθέσεων.
Μεταβίβαση της αχρησιμοποίητης γεωργικής γης του Δημοσίου και της Εκκλησίας σε άτομα που θέλουν να γίνουν κατά κύριο επάγγελμα αγροτοκτηνοτρόφοι.
Ανάπτυξη της οικονομικής βάσης της χώρας με έμφαση σε τέσσερεις κλάδους που θα είναι ο ορυκτός πλούτος , ο πρωτογενής τομέας, οι ήπιες μορφές ενέργειας και ο τουρισμός.
Απελευθέρωση των κλειστών επαγγελμάτων.
Καθορισμός χρήσεων γής και ο διαχωρισμός των χρήσεων κατοικίας.
Δημιουργία κρατικής Τράπεζας Επενδύσεων που θα διαχειρίζεται τα Ευρωπαϊκά Προγράμματα.
Κοινωνικοποίηση της παραγωγής ενέργειας.

ΝΙΚΟΣ ΜΕΤΑΛΛΗΝΟΣ*. ΚΕΡΚΥΡΑ. Η ζωή παίζει συχνά περίεργα παιχνίδια, η αντίστροφη μέτρηση για την πτώση της χούντας και την μεταπολίτευση ξεκίνησε με την εξέγερση του πολυτεχνείου και με διορισμένο πρωθυπουργό τον Σπύρο Μαρκεζίνη. Ένας άλλος Μαρκεζίνης, ο γιός του προηγούμενου, συζητιέται σαν πιθανός πρωθυπουργός σε κυβέρνηση «τύπου Πρόντι» αν αποτύχουν οι προσπάθειες για συνεννόηση των πολιτικών αρχηγών. Ο νέος Μαρκεζίνης καλείται να κλείσει τον κύκλο της μεταπολίτευσης ή, αν προτιμάται, να ανοίξει την νέα μεταπολίτευση.«Γόνιμο αδιέξοδο» χαρακτήρισε ο πρόεδρος του ΣΕΒ το μετεκλογικό τοπίο. Πράγματι μέσα από το χάος μπορεί κανείς να διακρίνει την αναδυόμενη τάξη της νέας μεταπολίτευσης. Το ΠΑΣΟΚ φαίνεται πως έκλεισε τον ιστορικό του κύκλο και η πορεία του προδιαγράφεται φθίνουσα(Κάτι σαν την μεταπολιτευτική Ένωση Κέντρου, με το Βενιζέλο σε ρόλο Ζίγδη).Ο ΣΥΡΙΖΑ με την πολυγλωσσία του αλλά και την καλλιέργεια της ψευδαίσθησης (και αυτονόητης επιθυμία του κόσμου) για εύκολη λύση, είναι ο μεγάλος κερδισμένος των εκλογών και εν δυνάμει ο κεντροαριστερός πόλος του νέου πολιτικού σκηνικού. Φυσικά αυτό απαιτεί έναν εξωραϊσμό του συγκεκριμένου χώρου και ως προς τις θέσεις και ως προς τα στελέχη του. Αυτό ήδη έχει ξεκινήσει προεκλογικά με την σταδιακή, για παράδειγμα, μετατόπιση του στο θέμα του χρέους από την θέση για διαγραφή σε αυτήν για αναστολή πληρωμής του, αλλά και με την ενίσχυση του με στελέχη του χώρου του ΠΑΣΟΚ. Το τελευταίο μάλιστα έγινε από την ηγεσία τόσο άκομψα σε μερικές περιπτώσεις που προκάλεσε αντιδράσεις τοπικών στελεχών με χαρακτηριστική περίπτωση τη Κέρκυρα όπου η προσπάθεια επιβολής της υποψηφιότητας Καλούδη δίχασε τον τοπικό ΣΥΡΙΖΑ.
Τα πράγματα γίνονται λίγο πιο δύσκολα ως προς την οργάνωση του κεντροδεξιού χώρου. Η ΝΔ έχει πολυδιασπαστεί και παρότι βγήκε πρώτο κόμμα έχει φθίνουσα δυναμική και είναι προς συζήτηση αν μπορεί με αυτήν πυρήνα να συγκροτηθεί ο άλλος πόλος του νέου δικομματισμού. Το κόμμα του κ, Καμμένου δείχνει μία εξαιρετική δυναμική αν σκεφτεί κανείς πως συγκροτήθηκε πριν ενάμισι μήνα μέσω ίντερνετ και συγκέντρωσε το 10,6% των ψήφων. Ωστόσο οι θέσεις του κατά του Μνημονίου και ο σχεδόν αγοραίος εθνικοπατριωτικός χαρακτήρας του, παρά το γεγονός ότι εκφράζουν τμήματα της αστικής τάξης τα οποία καταστρέφει η κρίση και η νέα κατεύθυνση του παραγωγικού μοντέλου της χώρας ( θα έχουμε την ευκαιρία να μιλήσουμε γι΄αυτό σε άλλο σημείωμά μας), είναι ασαφές αν μπορούν να εκφράσουν τα πλέον ισχυρά και δυναμικά αστικά στρώματα.Όλα τα παραπάνω παραπέμπουν σε ένα συμπέρασμα: Το νέο πολιτικό σκηνικό χρειάζεται χρόνο προκειμένου να διαμορφωθεί. Γι΄αυτό και παρότι δεν φαίνεται ιδιαίτερα πιθανό την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, η εξέλιξη θα είναι μάλλον προς την κατεύθυνση συγκρότησης κυβέρνησης (ακόμη και περιορισμένου χρόνου) από ΝΔ, ΠΑΣΟΚ μαζί με την ΔΗΜΑΡ ή με βουλευτές που θα αποσκιρτήσουν απ΄αυτήν και το κόμμα του Καμμένου. Φυσικά πρόκειται για ένα σενάριο που μπορεί να είναι το καλύτερο δυνατό για την άρχουσα τάξη, αλλά πάντα, όπως συμβαίνει στη ζωή, απρόβλεπτα γεγονότα και προσωπικές επιδιώξεις μπορεί να το ακυρώσουν και να οδηγηθούμε σε νέες εκλογές. Ως τώρα είδαμε τα αποτελέσματα των εκλογών με βάση τους σχεδιασμούς των από πάνω, θα προσπαθήσουμε μία ανάγνωση τους από την πλευρά των λαϊκών συμφερόντων. Οι εκλογές στις 6 Μαΐου αποτέλεσαν μία απίστευτη κατεδάφιση του πολιτικού σκηνικού. Οι πολίτες παρά τα πρωτοφανή εκβιαστικά διλλήματα, καταδίκασαν τα κόμματα που ενοχοποιούνταν για την πολιτική των Μνημονίων. ΠΑΣΟΚ,ΝΔ,ΛΑΟΣ από το 83% των ψήφων που συγκέντρωσαν δυόμισι μόλις χρόνια πριν, τώρα πήραν 35% των ψήφων με το ΠΑΣΟΚ να γίνεται από πρώτο τρίτο κόμμα και το ΛΑΟΣ να τίθεται εκτός Βουλής . Δεν ξέρω αν και πόσα τέτοια παραδείγματα μεταστροφής ψήφων υπάρχουν παγκοσμίως, ο λαός χωρίς να φοβηθεί καταδίκασε την πολιτική που τον οδηγούσε στην πείνα και την καταστροφή. Ωστόσο η καταδίκη αυτή διασχίζεται σε μεγάλο βαθμό από αυταπάτες και πολύ μεγάλη σύγχυση. Για παράδειγμα αυταπάτη είναι το γεγονός ότι η μεγάλη πλειοψηφία την ίδια στιγμή που καταδικάζει τις πολιτικές των μνημονίων, επιθυμεί την παραμονή της χώρας στην ΕΕ και το Ευρώ (Το ασυμβίβαστο αυτών των δύο θέσεων το γνωρίζουν πολύ καλά Σαμαράς και Βενιζέλος γι΄αυτό δέχονται να δώσουν ψήφο να κυβερνήσει ο ΣΥΡΙΖΑ και να καταργήσει, όπως λέει, το μνημόνιο «αρκεί να μην αμφισβητηθεί ο Ευρωπαϊκός προσανατολισμός της χώρας»).Και βέβαια για την σύγχυση με την οποία ψήφισε ο ελληνικός λαός δεν υπάρχει χαρακτηριστικότερο παράδειγμα από το 7% της Χρυσής Αυγής. Όσοι την ψήφισαν ανήκουν σε απελπισμένα κοινωνικά στρώματα ανέργων και καταστραμμένων μικροαστών που εκφράζουν την δυσαρέσκειά τους με πρωτόγονο τρόπο. Η συμπεριφορά τους μπορεί να είναι μορφή πολιτικού λουδιτισμού, αλλά με κανένα τρόπο δεν σημαίνει πως 440 χιλιάδες πολίτες, νέοι στην πλειοψηφία τους, έγιναν θαυμαστές του Χίτλερ. Όμως το αυγό του φιδιού εκκολάφτηκε και κάτω από τα αδιέξοδα που δημιούργησε και θα δημιουργήσει η κρίση, ο κίνδυνος να οδηγηθούμε στην ανοιχτά τρομοκρατική δικτατορία των ποιο αντιδραστικών, σοβινιστικών και ιμπεριαλιστικών στοιχείων του χρηματιστικού κεφαλαίου, κατά τον κλασικό ορισμό του φασισμού από τον Δημητρώφ, δεν πρέπει από κανέναν να υποτιμάται.Οι εξελίξεις είναι τόσο γρήγορες που το πολιτικό τοπίο γρήγορα θα ξεκαθαρίσει και οι αυταπάτες και ψευδαισθήσεις θα ξεκαθαρίσουν. Ο κόσμος θα καταλάβει ποιοι του μίλησαν και του μιλούν με την γλώσσα της αλήθειας και ποιοί όχι. Για την ώρα όμως το τοπίο είναι στην ομίχλη.
*Είναι πρόεδρος της ΕΛΜΕ Κέρκυρας

ΜΙΛΤΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ. ΚΕΡΚΥΡΑ. Ουρανομήκεις οι κραυγές πολιτικών και δημοσιογράφων, που απαιτούν ... την συγκρότηση κυβέρνησης από τις αριστερές δυνάμεις... Την ίδια ώρα βέβαια, που η δήλωση Στρατούλη για την αξιοποίηση του κοιμώμενου επενδυτικού δυναμικού των Ελληνικών Τραπεζών μετατράπηκε σε ... απειλή για δήμευση των καταθέσεων του Ελληνικού λαού... Πόση αγωνία έχουν οι δήθεν αγωνιούντες για τις καταθέσεις του Ελληνικού λαού είναι δύσκολο να το ξεχάσουμε αφού τουλάχιστον τα τρία τελευταία χρόνια (και όχι μόνον) έχουν φροντίσει να κάνουν ότι μπορούν για να τις εξαϋλώσουν... Δεν είναι εκεί το ζήτημα... Προβοκάτσιες αυτού του τύπου και ακόμη χειρότερες είναι λογικά αναμενόμενες... Οι λαοί όλου του κόσμου έχουν πλούσια πείρα. Μακάρι να την μετατρέπουν και σε σοφία... Μερικά ΜΜΕ φαίνονται να παπαγαλίζουν μεθόδους CIA και Χιλιανών αντιδραστικών δυνάμεων πριν ο Πινοσέτ αναλάβει το ... εθνοσωτήριο και καθαρτήριο φιλελεύθερο έργο του ... Η ιστορία επαναλαμβάνεται αλλά ως φάρσα...
Εδώ, όμως, στην μετεκλογική Ελλάδα του 2012, το ενδιαφέρον εστιάζεται σε δύο σημεία:
1) Η διαφαινόμενη προθυμία Ευρωπαϊκών, ιδιαίτερα Γερμανικών, οικονομικών και πολιτειακών κύκλων να προχωρήσουν σε χαλάρωση των όρων του μνημονίου και κυρίως
2) Η μέγιστη προθυμία των εντοπίων υπηρετών των μνημονίων πρώϊμων και όψιμων, αρχικών και τελικών να προχωρήσουν σε επαναδιαπραγματεύσεις, διεκδικήσεις αλλαγών των όρων, παρατάσεων της πληρωμής του χρέους κ.λ.π.
Ισως, μόνον στην δική μας ανοχή μπορεί κανείς να αποδώσει το περίσσευμα θράσους... Είναι δύσκολο να έχουμε ξεχάσει ακόμη και αν διαθέτουμε μνήμη τρωκτικού, ότι μόλις χτες η παρέα των Μέρκελ, Σόϊμπλε, Σαρκοζί κ.λ.π. επαναλάμβανε με τραγική μονοτονία, ότι το μνημόνιο αποτελεί ...ιστορική αναγκαιότητα για την διάσωση της Ελλάδας...
Είναι δύσκολο να ξεχάσουμε την δήλωση ...έκπληξης του Ελληνα πρωθυπουργού, που δήλωνε το 2009, ότι αγνοούσε το μέγεθος του Ελληνικού χρέους, όταν προχωρούσε σε ασύστολες προεκλογικές υποσχέσεις παροχών, κατά την υπερεικοσαετή παράδοση της παράταξής του να εφαρμόζει ...κοινωνική πολιτική με δανεικά, τοκογλυφικά χρεωμένα στις πλάτες του δήθεν ευεργετούμενου Ελληνικού λαού...
Eίναι δύσκολο να ξεχάσουμε τις θριαμβολογίες για την υπογραφή του 1ου μνημόνιου, που αποτελούσε ...την σωτηρία του τόπου και που μόλις σε 1-2 χρόνια θα μας ξαναέβγαζε στις αγορές... Ακόμη και πρόσφατα, ο τότε πρωθυπουργός μας θύμιζε τις θετικές επιπτώσεις του μνημονίου α' κατά περίεργη συνήθεια παραδοξολογιών...
Είναι δύσκολο να ξεχάσουμε την τότε (μέχρικ προ λίγων μηνών) ... αντιμονοπωλιακή, αντιϊμπεριαλιστική αξιωματική αντιπολίτευση, που κατά ... Οβιδιακό τρόπο μετατράπηκε από σαλπιγκτή αγώνων σε θεραπενίδα της συντεταγμένης υποταγής στο β' μνημόνιο, ασυγκρίτως επαχθέστερο του ήδη καταστροφικού α'.
Είναι δύσκολο να ξεχάσουμε τις κατηγορηματικές δηλώσεις των μετόχων στην τελευταία προεκλογική κυβέρνηση, πως η υπογραφή του μνημονίου β' ούτε λίγο ούτε πολύ, αποτελεί υπερήφανη νίκη της Ελληνικής πολιτικής, γιατί ... τα πράγματα θα μπορούσαν να είναι πολύ χειρότερα...
Και σήμερα... Σήμερα όλα έχουν αλλάξει... Ακόμη και ο τότε διαπραγματευόμενος Υπουργός Οικονομικών, που μας τόνιζε κυριολεκτικά σε καθημερινή βάση το απολύτως αναπόφευκτο της υπογραφής του μνημονίου β' είναι έτοιμος -ως αρχηγός σήμερα- να προσχωρήσει ...σε αντιμονοπωλιακή συμμαχία δυνάμεων... Βλέπει ως απολύτως εφικτή της παράταση αποπληρωμής του χρέους ή και την ελάφρυνση των μέτρων, που μας περιμένουν από Ιούνιο, ως φυσική συνέχεια εφαρμογής του μνημονίου β'. Αυτών, που αποσιώπησαν πλήρως οι δύο πρώην μεγάλοι κατά την προεκλογική περίοδο...
...Κακοήθεις και καχύποπτοι κύκλοι πιστεύουν, ότι:
-Η πρεμούρα για την αποφυγή νέων εκλογών και η συγκρότηση πολυκομματικής κυβέρνησης από τον παρόντα συσχετισμό είναι ολοφάνερη με ιδιαιτέρως πολυπόθητη την συμμετοχή και, κατ' επέκταση, την έκθεση του ΣΥΡΙΖΑ.
-Στον ΣΥΡΙΖΑ εξάλλου θα αποδοθεί και η ευθύνη της ...ακυβερνησίας όπως και η ευθύνη ...μυρίων άλλων κακών μέχρι την νεότερη εκλογική αναμέτρηση όποτε αυτή χρειαστεί... Αφού η κατά άλλα σαφής δήλωση Στρατούλη μετατράπηκε σε απειλή κατά του Τραπεζικού μας συστήματος και των καταθέσεών μας καταλαβαίνετε τι μας περιμένει... Όλα τα ΜΕΓΑλα ΜΜΕ να είναι καλά και μαζί και... άλλες δημοκρατικές δυνάμεις...
-Η διαπραγμάτευση της πολιτικής ηγεσίας του τόπου σε όλες τις στιγμές αυτής της 2ετίας έγινε σε κλίμα σιωπής αμνών, σε περίεργες σωματικές στάσεις μπροστά στα πρόθυμα σαγόνια και τα ασίγαστα πάθη των Hannibal Hectors της ΕΕ και ΔΝΤ... Εμείς, ως αφελείς δεν το πιστεύαμε, αλλά ατυχώς μας το επιβεβαιώνουν οι ίδιοι οι πολιτικοί μας, που τόσο εύκολα σήμερα είναι πρόθυμοι να ... αποτάξουν τον Σατανά...
Και για να σοβαρολογήσουμε: Ζούμε στιγμές, που μας φέρνουν πίσω στα παιδικά μας χρόνια, όταν ένα μετωπικό σχήμα κομμουνιστικών, αριστερών και άλλων δημοκρατικών δυνάμεων, η τότε Ενιαία Δημοκρατική Αριστερά, σε ώρες άγριων διώξεων, εξοριών και φυλακίσεων έγραφε μία από τις πιο σημαντικές σελίδες στην ιστορία του λαϊκού και προοδευτικού κινήματος του τόπου...
Οφείλουμε να αναγνωρίσουμε με πολλή μεγάλη ικανοποίηση, ότι η στάση του λαού στις 6 του Μάη, ξεπέρασε τις αμφιβολίες μας, τις αμφιθυμίες μας και τον πεσιμισμό μας. Και δεν το λέμε με αφελή ενθουσιασμό... Ισα-ίσα, που θυμόμαστε, ότι το 1958 ήταν μία μεγάλη νίκη αλλά και ταυτόχρονα μία επιτάχυνση των σχεδίων ανασύνταξης του υποσχόμενου την προς τα αριστερά ανάσχεση κεντρώου χώρου αλλά και του σχεδίου Προμηθέας, πού αργότερα μας έφερε την ... εθνοσωτήριο... Οι καιροί έχουν αλλάξει βέβαια. Οροι, αναλογίες και προϋποθέσεις έχουν αλλάξει αλλά τα πολυπόθητα σχέδια υποταγής του λαού και μακροχρόνιας ευτελιστικής εξαγοράς του τόπου παραμένουν ακέραια και μάλλον ενισχυόμενα...

ΙΣΜΗΝΗ ΜΩΡΟΥ*. ΚΕΡΚΥΡΑ. Ο πυρήνας των ανανεωτικών ιδεών της παράταξής μας κωδικοποιείται στις θεμελιώδεις αρχές «δημοκρατικός σοσιαλισμός, αριστερός ευρωπαϊσμός, μεταρρυθμιστική στρατηγική, οικολογικός πολιτισμός».
Σήμερα, στους καιρούς μας, περισσότερο από ποτέ η φύση είναι μακριά από τον άνθρωπο, ξένη για τον άνθρωπο, ουσιαστικά ξένη ακόμα κι αν δεν ζει κάποιος στις πόλεις. Έχουμε καταφέρει να ξεχάσουμε - εκεί μας έσπρωξαν - ότι τα προβλήματα, ιδίως τα προβλήματα της οικονομίας ή της ανάπτυξης, μπορούν να ξεπεραστούν πιο γρήγορα και με περισσότερη ασφάλεια αν αναζητήσουμε λύσεις μέσα και από τη φύση.

Οι περιβαλλοντικές λύσεις, ωστόσο, δεν μπορεί να αποτελούν αυτοσκοπό, δεν μπορεί να μη συνδυάζονται με μια σειρά από «κυρίαρχες πολιτικές». Η σχέση μας με το περιβάλλον, το πώς βιώνουμε τον χώρο που μας περιβάλλει και τα αγαθά που μας προσφέρει, πρέπει να διέρχεται από σχετικούς πολιτικούς διαύλους, δηλαδή από «πολιτικές». Δεν θα ήταν π.χ. κέρδος μια περιβαλλοντική πρωτοβουλία αν μαζί με τα προβλήματα που επιλύει δημιουργεί νέα. Θέλω μ' αυτό να πω ότι οι συνδυασμοί πολιτικών λύσεων είναι κατά την εκτίμησή μου η απάντηση στο ευρύτερο οικολογικό πρόβλημα, όπως άλλωστε οι συνδυασμοί πολιτικών λύσεων είναι η απάντηση και σε κάθε πρόβλημα. Κανένας τομέας δεν πρέπει να υποτάσσεται σε κάποιον άλλο ή να υποτάσσει έναν άλλο. Κι επιπλέον, μέτρο της βελτίωσης πρέπει να είναι και να παραμένει πάντα ο άνθρωπος.
Σήμερα, λοιπόν, εκτός από κρίση οικονομική, κοινωνική, πνευματική, βιώνουμε και κρίση περιβάλλοντος (οικολογική). Πολλοί λένε ότι το οικολογικό πρόβλημα τοποθετείται στην πρώτη θέση, κι έτσι είναι. Ανάπτυξη σε βάρος του περιβάλλοντος είναι ανάπτυξη στρεβλή και στην πραγματικότητα ανάπτυξη σε βάρος του ανθρώπου. Η πορεία μας προς τον οικολογικό πολιτισμό επομένως πρέπει να είναι μια πορεία περιβαλλοντικών προτεραιοτήτων που δεν θα παραβλέπουν τα άλλα προβλήματα, που δεν θα θεραπεύουν μόνο περιστασιακά κάποια συμπτώματα.
Η προστασία του περιβάλλοντος κάτω από το πρίσμα ενός προτύπου ανάπτυξης, στηριγμένου σε δημοκρατικό προγραμματισμό, για την ισόρροπη και δίκαιη πρόοδο και την άρση των μεγάλων περιφερειακών και ενδοπεριφερειακών ανισοτήτων, στα πλαίσια των αρχών της προοδευτικής πολιτικής οικολογίας, αποτελεί ένα από τα πρώτα μελήματα της ΔΗΜ.ΑΡ. Η ενσωμάτωση περιβαλλοντικής διάστασης στους τομείς της γεωργίας, της βιομηχανίας, του τουρισμού, της ενέργειας και των υπηρεσιών, αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο, βασικό πολιτικό πυλώνα της παράταξής μας.
Μερικές από τις οικολογικές προτάσεις της ΔΗΜ.ΑΡ., επιγραμματικά: α) Αξιοποίηση των νέων τεχνολογιών, με ενσωματωμένη εκ των προτέρων την προστασία του περιβάλλοντος, β) Περιβαλλοντικοί φόροι και περιβαλλοντικές εισφορές από τις βιομηχανίες, γ) Αναζήτηση ήπιων ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, δ) Απόρριψη της πυρηνικής ενέργειας, ε) Σταδιακή απεξάρτηση της χώρας από τον λιγνίτη, στ) Πολιτική μελετών περιβαλλοντικών επιπτώσεων για κάθε νέο έργο, ζ) Οικονομική ενίσχυση της βιολογικής γεωργίας, η) Νέα πολεοδομική πολιτική (μείωση συντελεστών δόμησης, πεζόδρομοι, αυθαίρετα κ.λπ.), και θ) Εθνικός χωροταξικός σχεδιασμός του αστικού, αγροτικού και δημόσιου χώρου. Όλα υπό συζήτηση και εξέταση.
*Είναι υποψήφιας βουλευτίς της ΔΗΜ.ΑΡ. Κέρκυρας

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ*. ΚΕΡΚΥΡΑ. Το ζήτημα της φτώχειας είναι ένα κεντρικό κοινωνικό και πολιτικό ζήτημα για το σύγχρονο κόσμο του παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού. Τα στοιχεία δείχνουν ότι το 1% των πλουσιότερων ανθρώπων του πλανήτη κατέχουν πάνω από το 40% του παγκόσμιου πλούτου. Το 10% των πλουσιότερων κατέχουν το 85% του πλούτου του πλανήτη. Από την άλλη πλευρά, το 50% των φτωχότερων κατέχει μόλις το 1% του παγκόσμιου πλούτου.
Η φτώχεια είναι το συνδυασμένο αποτέλεσμα πολλών επιμέρους πολιτικών, που όλες μαζί συναρθρώνονται στην έννοια της καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης. Ο στόχος της αναδιάρθρωσης είναι η μείωση του κόστους ανά μονάδα προϊόντος και πυρήνας της η μείωση του εργατικού κόστους. Η επί είκοσι περίπου χρόνια επίθεση στη ζωντανή εργασία έχει οδηγήσει στη σημερινή κατάσταση, η οποία θα χειροτερεύσει δραματικά, αν δεν διαμορφωθεί ένα μέτωπο πραγματικής λαϊκής αντίστασης. Για το κεφάλαιο (διεθνές μονοπωλιακό και ντόπιο) δεν είναι αρκετά αυτά τα είκοσι χρόνια λιτότητας, ακρίβειας, προσκαιροποίησης και «ευέλικτων εργασιακών σχέσεων» των (νέων ειδικά) εργαζομένων, φορολογικής αφαίμαξης, υπερχρέωσης των νοικοκυριών, διάλυσης του όποιου στοιχειώδους κοινωνικού κράτους υπήρχε στην Ελλάδα. Στη χώρα μας η επέλαση του νεοφιλελευθερισμού τα τελευταία χρόνια κάνει το ζήτημα της φτώχειας κεντρικό. Δεν είναι μόνο πια η μεγάλη εξαθλίωση των μεταναστών. Εκφράσεις όπως «νεόπτωχοι», «τρίτος κόσμος μέσα στη μητρόπολη» αποτελούν πλέον μαζικά κοινωνικά φαινόμενα που αφορούν και στον ντόπιο πληθυσμό. Η ταξική πόλωση βαθαίνει. Λείπει όμως η πολιτική της έκφραση, από τη σκοπιά όσων αντιμετωπίζουν και όσων απειλούνται από το φάσμα της φτώχειας
Βασικό και εμφανέστατο αποτέλεσμα της νεοφιλελεύθερης πολιτικής των προηγούμενων χρόνων ήταν η φτωχοποίηση μεγάλων κομματιών της κοινωνίας .και η διεύρυνση των ανισοτήτων Η έλευση της κρίσης έδωσε τη δυνατότητα στους καπιταλιστές και το πολιτικό τους προσωπικό, βοηθούντων και των ΜΜΕ μέσα από μια πρωτόγνωρη ,ψυχολογική σε πρώτη φάση, φυσική-βιολογική σε δεύτερη, τρομοκρατία, να χτίσουν τη δική τους αφήγηση για τα αίτια της κρίσης και τους τρόπους ξεπεράσματος αυτής.
Στο ξεκίνημα της κρίσης. η Ελλάδα είχε το μεγαλύτερο ποσοστό στην EE στο δείκτη αξιοποίησης του κεφαλαίου όπως και στο δείκτη της φτώχειας .
Σήμερα μετά την ψήφιση και του δεύτερου μνημονίου αφαιρείται κάθε ομπρέλα προστασίας από τη ζωντανή εργασία όπως αυτή είχε διαμορφωθεί με τους αγώνες της εργατικής τάξης Ενθαρρύνεται η εργοδοτική αυθαιρεσία και διαμορφώνονται συνθήκες εργασίας- δουλείας για τους εργαζόμενους .
Όσο ο καπιταλισμός αναδιαρθρώνεται και επιτίθεται στις κατακτήσεις των εργαζομένων τόσο περισσότερο καλπάζουμε προς βαθύτερη ύφεση μεγαλύτερη φτωχοποίηση. Όσο τα κέρδη αυξάνουν τόσο εμείς οδηγούμαστε σε μισθούς Βουλγαρίας Όσο τα κέρδη σωρεύονται σε λιγότερα χέρια και συνεχώς μεγαλύτερα κομμάτια της κοινωνίας οδηγούνται στη φτωχοποίηση. Τόσο αυξάνονται οι άνεργοι, οι άστεγοι, και η νεολαία οδηγείται στη μετανάστευση.
Αυτή η γενικευμένη επίθεση στους εργαζόμενους, σε μια ήδη εγκλωβισμένη στην ύφεση και στην αφαίμαξη από τους δανειστές οικονομία, ενόσω το κόστος διαβίωσης και οι φόροι αυξάνουν άνισα και συνεχώς, απειλεί να καταστρέψει οτιδήποτε απέμεινε από την εγχώρια κατανάλωση και την αγορά, διαλύοντας παράλληλα τον κοινωνικό ιστό. ‘.
Η κοινωνική περιθωριοποίηση μεγαλώνει παίρνοντας νέες μορφές και διαστάσεις. Οι ‘πολιτικές' αυτοκτονίες, κάτω από το δυσβάστακτο κοινωνικό απαρτχάιντ, είναι καθημερινές
Οι πολιτικές ελίτ και τα ΜΜΕ καθημερινά πραγματεύονται το ζήτημα της μετανάστευσης στην Ελλάδα. Σκοπός είναι να παρουσιαστεί η αποτυχία του συστήματος του (νεοφιλελεύθερου) καπιταλισμού, που παράγει μόνο φτώχια, ανεργία και περιθωριοποίηση, ως αποτυχία κάποιου «πολυπολιτισμικού μοντέλου».
Ο ρατσισμός είναι το ιδεολογικό υπόβαθρο πάνω στο οποίο οικοδομούνται κρατικές πολιτικές που στηρίζονται στη σχέση ανισότητας ανάμεσα στους μετανάστες και τους «ντόπιους» πληθυσμούς, έτσι ώστε σε περιόδους ανάπτυξης να διατηρείται χαμηλά το «μισθολογικό κόστος», χρησιμοποιώντας τους μετανάστες σαν φτηνή, χωρίς δικαιώματα εργατική δύναμη προς εκμετάλλευση, ενώ σε περιόδους κρίσης μετατρέπονται σε «πλεονάζοντα πληθυσμό» που οδηγείται στην περιθωριοποίηση και τα δίκτυα της εγκληματικότητας .Έτσι οι μετανάστες περνούν εύκολα από το ρόλο του αποδιοπομπαίου τράγου, που ευθύνεται για ό,τι μας συμβαίνει (ανεργία, εγκληματικότητα, αρρώστιες) σ' αυτόν του εσωτερικού εχθρού: που επιβουλεύεται τον φιλελεύθερο τρόπο ζωής μας και που γι' αυτό πρέπει να βρίσκεται σε καθεστώς εξαίρεσης και διαρκούς επιτήρησης.
Σήμερα ενώ κανείς δεν αναφέρει τις συνθήκες που εξαναγκάζουν σε μετανάστευση ( πόλεμοι για το ίδιο το πετρέλαιο και τη μεταφορά του, συνθήκες φτώχιας και ανεργίας, πολιτικοί λόγοι) ούτε για τις διεθνείς συνθήκες που η χώρα μας έχει υπογράψει και δεσμεύσει (Δουβλίνο ΙΙ και SENGEN) που μετατρέπουν την Ελλάδα σε αποθήκη ανθρώπινης δυστυχίας και φυλακή.
Η αντιμετώπιση του όλου θέματος από πολλά ΜΜΕ και πολλούς πολιτικούς οδηγεί στη βαθιά βαρβαρότητα, στην απομόνωση και, κυρίως, στην έλλειψη μιας διαφορετικής πολιτικής που να βασίζεται στην αλληλεγγύη και την υπεράσπιση των κοινωνικά περιθωριοποιημένων .
Η λύση θα ήταν νομιμοποίηση, ίσα δικαιώματα σε όσους επιθυμούν να μείνουν στη χώρα και πλήρης δυνατότητα μετακίνησης στο εξωτερικό για τους λοιπούς. Τα στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών δεν είναι λύση- Άσυλο στους πρόσφυγες - Κατάργηση του Συμφώνου μετανάστευσης της ΕΕ και αποχώρηση από τη συνθήκη Δουβλίνο 2
*Είναι υποψήφια βουλευτίς Κέρκυρας της ΑΝΤΑΡΣΥΑ

ΒΑΣΙΛΗΣ ΧΑΤΖΗΛΑΜΠΡΟΥ*. ΠΑΤΡΑ. Ζούμε κάτι μεγάλο. Ο λαός ετοιμάζεται να μας ξαφνιάσει θετικά. Η λογική των έτοιμων «σχημάτων» δεν χωρά στις τροποποιήσεις που θα συντελεστούν στις 6 του Μάη. Η αριστερά οφείλει να σταθεί στο ύψος των απαιτήσεων και να ανταποκριθεί σ' ένα σύνθετο περιβάλλον. Να αξιοποιήσει όχι απλώς το όποιο ποσοστό της, αλλά τη δύναμη του λαού και τις τροποποιήσεις που αυτή φέρνει όταν είναι στο προσκήνιο. Η αριστερά οφείλει να εμπιστευτεί τον λαό και να τον βοηθήσει να οργανωθεί.
Ο λαός έδειξε πως μπορεί να ξεπερνά τα όρια που του βάζουν, να ανοίγει νέα μέτωπα. Η επαφή με τον κόσμο αυτή την περίοδο, και ιδιαίτερα με όσους αγωνίστηκαν και βρέθηκαν στους δρόμους, δείχνει ωριμότητα. Ο κόσμος υποστηρίζει τον ΣΥΡΙΖΑ, γνωρίζοντας πως η δύναμή του θα φέρει αλλαγές και στην αριστερά. Το ενωτικό κάλεσμα έχει δύναμη. Μπορεί να υπάρξει ένα μεγάλο προχώρημα στη διαδρομή του αγώνα ενάντια στην τρόικα (ΔΝΤ, ΕΕ, ΕΚΤ) και τις κυβερνήσεις που την υπηρετούν. Μπορεί να ανοίξει ο δρόμος για αλλαγές. Να συγκεντρωθούν δυνάμεις στα νέα μεγάλα διλήμματα, που θα αφήσουν στο περιθώριο όσους θέλουν να τα αγνοήσουν. Στο νέο σκηνικό, μετά τις 6 Μάη, δεν θα υπάρχει χώρος για κανένα κόμμα -είτε έχει μικρό είτε μεγάλο ποσοστό- που δεν θα απαντά στα καίρια ερωτήματα επιβίωσης του λαού.
Ο κόσμος δεν φοβάται. Όσο αυτή η διαπίστωση επιβεβαιώνεται, τόσο περισσότερο δίνει θάρρος και αποτελεί δύναμη για συνέχιση του αγώνα.
Η επόμενη μέρα των εκλογών θα σηματοδοτήσει ένα άλλο σκηνικό για όλους μας. Να έχουμε εμπιστοσύνη στις δυνάμεις του λαού μας. Να κουραστούμε για τη μεγάλη αλλαγή που δείχνει να συντελείται στη συνείδηση και στάση του κόσμου. Τα μηνύματα δείχνουν ότι θα δημιουργηθούν αλυσιδωτές τροποποιήσεις. Να είμαστε έτοιμοι να ανταποκριθούμε.
* Eίναι υποψήφιος βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ στην Αχαΐα.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΛΟΥΔΗΣ*. ΚΕΡΚΥΡΑ. Συνέλαβαν έναν κλέφτη την ημέρα που διαλύθηκε η βουλή και προκηρυχτήκαν οι εκλογές για να συζητούν όλοι για αυτόν και όχι για τις ευθύνες των μνημονιακών κομμάτων ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ.
Συμπτωματικά ο συνδικαλιστής Πρόεδρος των Δικαστών Χ.Αθανασίου Πρώτος στο Ψηφοδέλτιο Επικρατείας της Ν.Δ.;
1ο Γεγονός: Τη Μ. Τετάρτη 11 Απρίλη 2012 τοιχοκολλήθηκε στη Βουλή η διάλυσή της και η προκήρυξη εκλογών για τις 6 Μάη 2012.
2ο Γεγονός: Την ίδια ημέρα και ώρα συνελήφθη παρουσία τηλεοπτικών καμερών ο Άκης Τσοχατζόπουλος και οδηγήθηκε κρατούμενος.
3ο Γεγονός: Επί 10 ημέρες τα αθηνοκεντρικά πανελλήνιας εμβέλειας κανάλια αντί να συζητάνε στα δελτία ειδήσεων για τις ευθύνες των τριών μνημονιακών κομμάτων, του άλλοτε ΠΑΣΟΚ, της Ν.Δ. και του ΛΑΟΣ, για το καταστροφικό Μνημόνια που ψήφισαν και κατέστρεψαν τη χώρα και τις ζωές μας, τουλάχιστον για τα 20 πρώτα από τα συνολικά 60 λεπτά ασχολούνταν με τον Τσοχατζόπουλο, ο οποίος είναι ένοχος, ο οποίος έχει κλέψει αλλά οι ίδιοι οι Μνημονιακοί διαπίστωσαν στη προανακριτική της Βουλής την αθωότητά του και τη παραγραφή των εγκλημάτων του.
Γιατί δεν συλλάμβαναν τον Τσοχατζόπουλο δυο μήνες πριν; Τυχαίο;
4ο Γεγονός: Τα ίδια τα τρια Μνημονιακά κόμματα πρόσφατα κάνοντας αμοιβαίο συμψηφισμό των εγκλήμάτων κορυφαίων στελεχών τους, ( Ρουσσόπουλοι, Βουλγαράκηδες και τόσοι άλλοι και άλλες) παρέγραψαν τα εγκλήματά τους για τις μίζες των μεγάλων σκανδάλων της SIEMENS και του Βατοπεδίου για τις οποίες, όπως είπαν και πολιτικοί αρχηγοί της Αριστεράς αλλά προέκυπτε και από τα πρακτικά του Εφετείου του Μονάχου, το 3% του συνολικού ποσού κάθε αγοράς πήγαινε στα κομματικά ταμεία Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ. Πέραν από τις μίζες και τα δώρα στους υπουργούς και βουλευτές ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ.
5ο Γεγονός: Πρίν από δυο ημέρες ο Σαμαράς ανακοίνωσε ως επικεφαλής του ψηφοδέλτιου Επικρατείας τον συνδικαλιστή Πρόεδρο των Δικαστών Χ. Αθανασίου.
Συμπτωματικό; Άσχετο με τη σύλληψη του ένοχου Τσοχατζόπουλου την ημέρα προκήρυξης των εκλογών;
Όχι βέβαια.
Ο κ. Αθανασίου διακρίθηκε σε Μνημονιακό Δικαστικό Ρόλο, ψήφισε στην ολομέλεια του Αρείου Πάγου υπέρ της Συνταγματικότητας του Μνημονίου και κάλυψε ( μιλώντας από τηλεοράσεις) πότε απροκάλυπτα ποτέ κομψά αρκετές υποθέσεις όπως αυτήν την σκανδαλώδη υπόθεση της με μία οριακή ψήφο απόντος δικαστή (που δέχθηκαν αυτογελειοποιούμενοι ότι ψήφισε ...τηλεφωνικά) απόφαση της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου για τις συμβάσεις αορίστου χρόνου !
6ο Γεγονός: Πήραν από τα χρήματα των φορολογούμενων και χαρατσωμένων Ελλήνων, περίπου 100 εκατομμύρια ευρώ και τα μοίρασαν στα κόμματα και αυτά με τη σειρά τους σε ΜΜΕ και κομματάρχες για να κάνουν τις εκλογές με γεμάτες τσέπες των κομματαταρχών τους! Συνθήκες Αφρικής !
Μας δουλεύουν και μας ληστεύουν πολύ χοντρά !
Αυτοί οι Μνημονιακοί και οι Μνημονιακές υποψήφιες/οι βουλευτίνες κ βουλευτές έχουν τελικά γίνει πολύ χοντρόπετσες /οι.
Έχουν κρύψει το τι έχουν,(πόθεν κ έσχες) το δωσαν στη δημοσιότητα με απόκρυψη 5 χρόνων, δεν έδωσαν εξουσιοδότηση (πλην ενός) να αναζητηθούν οι λογαριασμοί τους στην Ελβετία, και με το νόμο που προαποφάσισαν και ψήφισαν, μη ντρεπόμενοι, θεώρησαν προσωπικό δεδομένο άκρως απόρρητο τη περιουσία τους, η οποία για να δημοσιοποιηθεί χρειάζεται ...(άκουσον-άκουσον) άδεια της αρχής προστασίας προσωπικών δεδομένων!
Έχουν απίστευτο θράσος να ζητάνε και τη ψήφο του λαού, αντί να αποσυρθούν όλες και όλοι σπίτι τους και να μη ξαναβγούν από το καβούκι τους για το απίστευτο κλέψιμο του δημόσιου χρήματος.
Εδώ και μήνες πρώτος σε όλη την Ελλάδα αρθρογραφώ για συντακτική (και όχι Αναθεωρητική ) Εθνοσυνέλευση και νέο Σύνταγμα που να προβλέπει τέλος στην ασυλία υπουργών κ βουλευτών πλην της ελευθερίας του λόγου τους, δήμευση περιουσιών όλων των κλεφτών και κλεφτριών, αναδρομική, από το 1974, ποινική δίωξη όλων των καταχραστών του δημόσιου χρήματος, μείωση του αριθμού των βουλευτών σε 100, νέο νομοθετικό σώμα Γερουσίας με 2 Γερουσιαστές από κάθε Νομό, κατάργηση της βουλευτικής σύνταξης (με νόμο μείωση του μισθού βουλευτών-υπουργών σε 3.000€ το μήνα για να καταλάβουν πως ζεί ο κόσμος με 500€ το μήνα και εκλογή των Προεδρείων των Ανώτατων Δικαστηρίων της Χώρας από ένα μεγάλο αντιπροσωπευτικό σώμα και όχι από τη κυβέρνηση(όπως συμβαίνει μέχρι σήμερα).
*Είναι επικεφαλής της περιφερειακής παράταξης Ι.Ν. Επτανησιακή Αναγέννηση

ΜΑΡΚΟΣ ΨΑΡΑΚΗΣ*. Στον πυρήνα της ελληνικής κρίσης βρίσκεται το πολιτικό σύστημα, που, με κύρια ευθύνη της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, δημιούργησε την κοινωνία των μεγάλων ανισοτήτων, οικειοποιήθηκε τη δημόσια διοίκηση, οδήγησε τη χώρα στο τέλμα της διαφθοράς.
Η ΔΗΜ.ΑΡ. σταθερά αναδεικνύει ως λύση, σε αυτή την δύσκολη συγκυρία, που βρίσκεται η πατρίδα μας, την μετάβαση, από την «οικονομία της αγοράς» σε μια «δημοκρατική οικονομία», με ίσες ευκαιρίες για όλους και τέλος την δίκαιη κατανομή των βαρών.
Ως πρώτο μέλημα όμως του κράτους είναι να προστατέψει τους πιο αδύναμους κρίκους της κοινωνίας, τις ευπαθείς κοινωνικές ομάδες που πληθαίνουν, όχι με δική τους ευθύνη αλλά με ευθύνη εκείνων, που διαχειρίστηκαν με αναλγησία την εξουσία.
Η ΔΗΜΑΡ καταθέτει δέσμη άμεσων μέτρων για την ανακούφιση αυτών που έχουν απόλυτη ανάγκη, δεδομένου ότι το 30% του Ελληνικού λαού ζει κάτω από τα όρια της φτώχειας και η ανεργία καλπάζει.
Θεωρούμε, ως κάτι παραπάνω από επείγουσα, την ανάγκη να δημιουργηθεί ένα κοινωνικό δίκτυο προστασίας των ευπαθών ομάδων. Το κοινωνικό κράτος είναι κεντρικός πυλώνας της πολιτικής μας πρότασης. Βασικός στόχος είναι η διατήρηση του και η ενίσχυση του έτσι ώστε να το καταστήσουμε αποδοτικότερο. Είμαστε αποφασισμένοι να παλέψουμε για να το προσαρμόσουμε στις νέες ανάγκες και δεδομένα.
Με βάση τις προτάσεις την ΔΗΜ.ΑΡ. πρέπει να υπάρξουν:
• Προγράμματα σίτισης για τους έχοντες ανάγκη.
• Πρόνοια για τους άστεγους: Σε συνεργασία με την Τοπική Αυτοδιοίκηση για δημιουργία χώρων, όπου οι άστεγοι θα μπορούν να βρίσκουν κατάλυμα, συνθήκες υγιεινής, τροφή, ρουχισμό και υποστήριξη για ένταξη.
• Καταγραφή μαθητών με σοβαρά προβλήματα φτώχειας και οργάνωση της μέριμνας, με τη συμμετοχή της τοπικής αυτοδιοίκησης.
• Άμεση υποστήριξη οικογενειών που δεν έχουν κανένα εισόδημα με έμφαση σε μονογονεϊκές και πολύτεκνες οικογένειες.
• Στήριξη των ΑΜΕΑ. Ενοποίηση των επιδομάτων ΑΜΕΑ σε ένα νέο επίδομα αναπηρίας, το ύψος του οποίου θα καθορίζεται ανάλογα με τις ανάγκες κάθε μορφής αναπηρίας.
• Επαναφορά του επιδόματος ενοικίου για τις οικογένειες με χαμηλά εισοδήματα.
• Επαναφορά του επιδόματος ανεργίας στο προηγούμενο ύψος, σε συνδυασμό με προγράμματα του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου.
• Ενίσχυση των μακροχρόνια ανέργων με επέκταση του προνοιακού επιδόματος, ανεξαρτήτως ηλικίας.
• Σχεδιασμός και σταδιακή εφαρμογή του ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος μέχρι το τέλος του 2012, μέτρο που λειτουργεί ήδη σε 23 κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης .
• Άμεση αξιοποίηση των διαθέσιμων πόρων του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου για την ένταξη των ανέργων σε θέσεις κατάρτισης και απόκτησης εργασιακής εμπειρίας και μαθητείας.
Η ΔΗΜ.ΑΡ. αγωνίζεται για μια Ελλάδα ζωντανή, με την κοινωνία όρθια μέσα στην Ευρώπη και την απαγκίστρωση της σταδιακά από το μνημόνιο και τα απαράδεκτα μέτρα του.
*Είναι μέλος της Ν.Ε. ΔΗΜ.ΑΡ. Κέρκυρας

ΝΑΥΣΙΚΑ ΚΥΡΙΑΚΗ. ΚΕΡΚΥΡΑ. Η συντεταγμένη προπαγάνδα των εκφραστών του μπλοκ εξουσίας και των παρατρεχάμενων τους, περί του «κομμουνιστικού κινδύνου», κορυφώνεται με την σχεδόν βέβαιη - όπως δείχνουν οι δημοσκοπήσεις - είσοδο της Χρυσής Αυγής στη Βουλή. Η αστική δημοκρατία, χρησιμοποιεί το τελευταίο και συνάμα πιο επικίνδυνο όπλο της. Το κοινοβουλευτικό «ξέπλυμα» του φασισμού.
Η αστική δημοκρατία, ως εκφραστής της ρεμούλας, του ξεπλύματος μαύρου χρήματος, του ρουσφετιού, της καταπίεσης και της εκμετάλλευσης της εργατικής τάξης, της εξαθλίωσης της αγροτιάς, αλλά και στυλοβάτης της τραπεζικής κυριαρχίας και του μεγάλου επιχειρηματικού κεφαλαίου, ζητά με κάθε τρόπο, να διευρύνει την κυριαρχία της στη λαϊκή βάση. Γιατί χωρίς τη λαϊκή βάση δεν μπορεί να ισορροπήσει, ούτε και να συνεχίσει να υπάρχει. Αυτός είναι ο λόγος που τρομοκρατεί και εκβιάζει το λαό, στοχεύοντας στα μικροαστικά ένστιχτα των μικροεπιχειρηματιών και των μικρομεσαίων γενικότερα. Τρομοκρατεί προφασιζόμενη κομμουνιστικό κίνδυνο, εκβιάζει με την απειλή της κατάρρευσης του τραπεζικού συστήματος και την απώλεια των μικροκαταθέσεων. Και με τον «τρόπο» της «προτείνει» Χρυσή Αυγή!
Η πολυδιάσπαση της αριστεράς χρησιμοποιείται - για μια ακόμα φορά - για να τονιστεί η «ανεπάρκεια» των αριστερών να κυβερνήσουν. Ο αριστερός χώρος μιλά για ενότητα και συγχρόνως προπαγανδίζει με τον τρόπο και τη στάση του, τις πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ζητώντας επί της ουσίας μια πιο ανθρωπιστική μορφή καπιταλισμού!! Το εργατικό κίνημα διασπάται από λογής - λογής αυτόκλητους «σωτήρες» του, που σκοπό έχουν την προσωπική τους προβολή.
Επί ενενήντα τέσσερα χρόνια, το Κομμουνιστικό Κόμμα στην πατρίδα μας, συνδέθηκε με τους αγώνες και τις θυσίες του Ελληνικού Λαού. Το Κομμουνιστικό Κόμμα βγήκε μέσα από τα σπλάχνα του Λαού και είναι ο μόνος εκφραστής των λαϊκών συμφερόντων. Πολλές φορές έχουν εκφραστεί διαφωνίες και αρκετά λάθη έχουν γίνει. Δεν νομιμοποιείται όμως κανένας εκπρόσωπος του αστικού κράτους, ή σύμμαχός του να κατηγορεί το Κομμουνιστικό Κόμμα, είτε για ανεπάρκεια, είτε για έλλειψη συγκρότησης. Η κινδυνολογία των ΜΜΕ, αφορά την εξασφάλιση της κυριαρχίας των συμφερόντων, πολιτικών και επιχειρηματικών.
Μέσα σε κάθε λαϊκό σπίτι, υπάρχει η μνήμη των αγώνων και των θυσιών των συντρόφων που δεν υπάρχουν πια, υπάρχει η ίδια συμμετοχή του Λαού σε αυτούς τους αγώνες. Υπάρχει επίσης και η σημερινή τραγική πραγματικότητα, αποτέλεσμα της διακυβέρνησης των αστικών κομμάτων και των συνοδοιπόρων τους, επί δεκαετίες στην πατρίδα μας. Ο Λαός καλείται σε αυτή την εκλογική αναμέτρηση να κλείσει τα αυτιά του στις «σειρήνες» του καπιταλισμού, να συσπειρώσει τις δυνάμεις του γύρω από το Κομμουνιστικό Κόμμα, να αυξήσει τη δύναμη του, για να μπορεί να δώσει έτσι απάντηση στο μπλοκ εξουσίας, αφήνοντας εκτός βουλής τις φασιστικές οργανώσεις και κατά συνέπεια την αστική τάξη «γυμνή»._

ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΚΛΑΒΟΥΝΟΣ*. ΚΕΡΚΥΡΑ. Οι επερχόμενες εκλογές είναι εκλογές υπό οικονομική κατοχή και περιορισμένη εθνική κυριαρχία.
Σ' αυτές τις εκλογές αναμένεται.
1) Επισφράγιση της κατάρρευσης της ηγεμονίας του δικομματισμού στο πολιτικό μας σύστημα, η ριζική μεταμόρφωση του συσχετισμού δύναμης των κομμάτων στη βουλή.
2) Η ανάδειξη μιας πολυκομματικής βουλής.
3) Να δοκιμαστεί το μέλλον του πολιτικού μας συστήματος. Αν το πολιτικό μας σύστημα θα περάσει στην εποχή κυβερνήσεων συνεργασίας, αν θα καταδικαστεί σε επώδυνοι επιστροφή σε έναν ισχυρότερο δικομματισμό, η θα παραδοθεί σε «τεχνοκράτες», οριζόμενους από ξένα κέντρα λήψης αποφάσεων και τους εδώ εκπροσώπους τους.
5) Σε αυτές τις εκλογές θα δοκιμαστεί η δυνατότητα απελευθέρωσης του κράτους από την μεγαλύτερη και καταστροφικότερη πληγή του, την κατοχή και την νομή του, από το εκάστοτε πλειοψηφούν κόμμα.
Οι εκλογές αυτές μπορούν να καταστούν η ιστορική ευκαιρία για την απαλλαγή του νέο-ελληνικού κράτους και της νέο-ελληνικής κοινωνίας, από την μεγαλύτερη αιτία της κακοδαιμονίας του, της διαφθοράς, της διαπλοκής, της αναξιοκρατίας
Η χρησιμοποίηση του κράτους του δημόσιου πλούτου, των ΔΕΚΟ, της δημόσιας διοίκησης, των κρατικών προμηθειών και αυτών ακόμα των ελεγκτικών μηχανισμών, ως λάφυρου, στα χέρια του πλειoψηφούντος κόμματος, για την ικανοποίηση, και την ανταμοιβή κομματικών φίλων και πελατών, για την διασφάλιση της συνεχούς άκριτης στήριξης αλλά και των προϋποθέσεων επανεκλογής, είναι η μεγάλη πληγή που μπορεί και πρέπει τώρα να καθαριστεί.
Είναι αυτή η πραχτική που μετέτρεψε, τους βουλευτές, ακόμα και του ιδίου κόμματος, σε αλληλοσφαζόμενους (για την επιβίωση στην εξουσία) ρουσφετολόγους, που διέλυσε τη σχέση πολίτη κομματικής οργάνωσης, για να την υποκαταστήσει με τη σχέση πολίτη-πελάτη και βουλευτικού γραφείου.
Μια πολυκομματική βουλή που έχει συνείδηση της κρίσης που την ανέδειξε, των όσων υφίσταται ο ελληνικός λαός και των κινδύνων που απειλούν τη χώρα, έχει χρέος να προχωρήσει πρακτικά, στην διαμόρφωση των όρων εξόδου από την κρίση, στη διαμόρφωση των όρων απαλλαγής της χώρας από τις πληγές του δικομματισμού.
Η ανάληψη πρωτοβουλιών και από τα δεξιά και από τα αριστερά είτε για την αναδιάταξη των πολιτικών δυνάμεων είτε για την διαμόρφωση νέων συμμαχιών είναι αναγκαία και από τα πάνω και από τα κάτω. Είτε αναβληθούν οι εκλογές είτε όχι τα αδιέξοδα βαθαίνουν και εντείνονται. Οι εκλογές από μονές τους, με τη διαφαινόμενη δύναμη των κομμάτων, τις υπάρχουσες σχέσεις μεταξύ τους και την κρίση αξιοπιστίας της πολιτικής, δεν υπόσχονται μια εύκολη επόμενη μέρα των εκλογών.
Καλό για τον τόπο είναι να λάβουν υπ' όψη τους όσοι σχεδιάζουν το μέλλον μας, ότι μόνο συμφωνίες και συμμαχίες που θεμελιώνονται στη βάση μπορούν να καρποφορήσουν στην κορυφή.
Μπορούμε να βρούμε κοινούς στόχους για την τοπική και την περιφερειακή ανάπτυξη, για βιώσιμες θέσεις απασχόλησης, κοινούς στόχους στην διασφάλιση του εθνικού πλούτου, για μια εθνική πολιτική γης, για το αναπαλλοτρίωτο των εθνικών γαιών.
Μπορούμε να βρούμε κοινούς στόχους που θα υπηρετούν ένα ακομμάτιστο κράτος, ένα διαφανές κράτος, αδέκαστους ελεγκτικούς μηχανισμούς, αδέκαστη, δίκαιη, αποτελεσματική δικαιοσύνη, από την βουλή ελεγχόμενη ηγεσία και εκπαίδευση σωμάτων ασφαλείας.
Ένα ελάχιστο, άμεσα υλοποιήσιμο, ανέξοδο, μέτρο σε αυτή την κατεύθυνση είναι οι μόνιμοι γενικοί γραμματείς των υπουργείων, που θα ορίζονται με ευρύτατη πλειοψηφία στη βουλή.
Για όλα αυτά, οι μετανοημένοι και οι αμετανόητοι της πολιτικής και οικονομικής πτώχευσης της χώρας δεν έχουν τίποτα να παρατηρήσουν, τίποτα να υποσχεθούν, τίποτα να αλλάξουν. Απλώς διεκδικούν περισσότερες ψήφους στη νέα βουλή.
Το τραγικότερο είναι ότι και τα μικρά κόμματα, στα οποία στρέφεται ο ελληνικός λαός, είτε αναζητώντας διέξοδο, είτε μια νέα αρχή, είτε για να τιμωρήσει προσπαθούν να μας πείσουν ότι δεν έχουν, ότι δεν μπορούν να βρουν, κοινούς στόχους.

Οι κίνδυνοι αυτών των εκλογών

1) Ο πρώτος μεγάλος κίνδυνος προκύπτει από το γεγονός ότι τα λεγόμενα μικρά και νέα κόμματα δεν έχουν την αναγκαία συνεργασία ώστε α) να αποτρέψουν τον πολύ υπαρκτό κίνδυνο συνεχούς αναβολής ή και ματαίωσης των εκλογών και β)να μεγιστοποιήσουν την εθνική, κοινωνική, πολιτική χρησιμότητα της κατάρρευσης του δικομματισμού και της εδραίωσης μιας πολυκομματικής βουλής και να θεμελιώσουν ένα πολυκομματικό σύστημα διακυβέρνησης ικανό να προσφέρει κοινωνικά επωφελείς, εθνικά αξιοπρεπείς βιώσιμες λύσεις, είτε κεντροαριστερής είτε κεντροδεξιάς κατεύθυνσης. Αξίζει να σημειώσουμε ότι την μη αναβολή των εκλογών υποστήριξε στον κ. Παπούλια και ο αρχηγός της Γερμανικής Αριστεράς, κατά την επίσκεψη του, με τον κ. Τσίπρα, στην προεδρεία της Δημοκρατίας, στις 4/4/2012.
2) Ο δεύτερος μεγάλος κίνδυνος είναι να συνεχιστεί το θέατρο του Παράλογου
χωρίς τη δυνατότητα διαμόρφωσης ούτε ενός κεντροδεξιού ούτε ενός κεντροαριστερού συνασπισμού εθνικής ανασυγκρότησης και διακυβέρνησης ούτε βέβαια μιας κυβέρνησης εθνικής συνεργασίας ευρύτατης αν όχι καθολικής αποδοχής.
Παρά τις διακηρύξεις της, η Νέα Δημοκρατία, δεν επιθυμεί τώρα εκλογές. Η δύναμη αλλά και η δυναμική του κόμματος του κ. Καμένου, η βεβαιότητα νέων σκληρότατων μέτρων, η άνοδος της εξτρεμιστικής δεξιάς, προβληματίζουν σοβαρά την ΝΔ. Ο κ. Καρατζαφέρης δεν επιθυμεί εκλογές που μάλλον τον θέτουν εκτός βουλής. Το κόμμα του κ Καμένου και με τις εκλογές κερδίζει και με την αναβολή τους. Η ΔΡΑΣΗ, το κόμμα του κ. Μάνου παραμένει εκφραστής της υπερφιλευθερης δεξιάς, δεν επιτρέπει στην κ Μητσοτάκη την αποκλειστικότητα σε αυτό το χώρο. Η κ. Μητσοτάκη, η οποία ευελπιστεί στη περαιτέρω αποδόμηση της «δεξιάς πολυκατοικίας» και το ξαναχτίσιμο της, με καλύτερη δική της συμμετοχή, δείχνει να θέλει εκλογές.
Συνεργασία στο χώρο της δεξιάς με τα παρόντα σχήματα και δεδομένα, είναι αδύνατη. Το ίδιο συμβαίνει στο χώρο της ευρύτερης παραδοσιακής, ριζοσπαστικής και ανανεωτικής αριστεράς Η ΔΗΜΑΡ και ο ΣΥΡΙΖΑ θέλουν εκλογές για να παγιώσουν τις δυνάμεις τους, δηλώνουν όμως ότι δεν έχουν δυνατότητες συνεργασίας . Το Κ.Κ.Ε, δεν νομίζω ότι βιάζεται για ένα εκλογικό αποτέλεσμα που θα ισχυροποιεί τη ΔΗΜΑΡ και το ΣΥΡΙΖΑ, ενώ παράλληλα δηλώνει ότι δεν υπάρχουν δυνατότητες συνεργασίας στο επίπεδο του κοινωνικού κινήματος ούτε ασφαλώς στην προοπτική μιας διακυβέρνησης. Τα ίδια συμβαίνουν στη σχέση του μεταλλαγμένου και μη ανακάμπτωντος ΠΑΣΟΚ με τα «ΠΑΣΟΚογεννή» μικρά κόμματα.
Το ΠΑΣΟΚ πιστεύει ότι, με την νέα ηγεσία του, θα συσπειρώσει δυνάμεις και προφανώς θεωρεί συμφέρον του την αναβολή του χρόνου των εκλογών. Το ΆΡΜΑ ΠΟΛΙΤΩΝ με τα τρέχοντα δημοσκοπικά δεδομένα δεν έχει λόγο να βιάζεται.. Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ μπορεί να έχει συμφέρον να πέσουν οι μάσκες που έχουν απομείνει, σε ΠΑΣΟΚ και ΝΔ., εν όψει μιας νέα συγκυβέρνησης.
Όμως ο λόγος της δημιουργίας της δεν υπήρξε απλά το να εκφράσει τους αποξενωμένους και δυσαρεστημένους του ΠΑΣΟΚ, αλλά να συμβάλλει καθοριστικά στην αναγέννηση και την ανασυγκρότηση του χώρου του δημοκρατικού σοσιαλισμού στη Ελλάδα, στην αναγέννηση του πολιτικού συστήματος και του μοντέλου ανάπτυξης.
Το ζητούμενο, συνεπώς, δεν είναι το εκλογικό συμφέρον, η εκλογική πελατεία και η στρατηγική του κάθε κόμματος αλλά η δυνατότητα του να προχωρήσει σε ευρύτερες συμφωνίες ριζωμένες στις τοπικές κοινωνίες, στη βάση.
3) Ο τρίτος κίνδυνος είναι να εξαντληθεί η παρέμβαση της κοινωνίας στην κάλπη, στην καταμέτρηση των ψηφοφόρων-οπαδών. Να καταστούν και τα μικρά κόμματα, κόμματα διαχείρισης οπαδών και όχι καταλύτες κοινωνικής αλλαγής και δημιουργικής ανατροπής, κόμματα διακηρύξεων που αδυνατούν να συγκροτήσουν ζωντανές τοπικές, κλαδικές εθνικές αναπτυξιακές συμφωνίες.

Υπό τις παρούσες συνθήκες η χώρα βρίσκεται σε τραγικό αδιέξοδο και δεν είναι λίγοι εκείνοι που έχουν συμφέρον να βαθύνει η κρίση για να την εκμεταλλευθούν καλύτερα για τα δικά τους συμφέροντα.
Αν τα μικρά και τα νέα κόμματα αποδειχθούν ανίκανα να ανταποκριθούν στις ιστορικές προκλήσεις και ευκαιρίες οι συνέπειες θα είναι τραγικές για αυτά και για την δημοκρατία μας.
Το πολιτικό μας σύστημα, μάς οδήγησε στην κρίση και οδηγήθηκε στην Νέμεση που του αναλογεί, δεν μπορεί να δώσει και την διέξοδο. Κανένας δεν νομιμοποιείται να περιμένει, να καθαρίσει το τοπίο, για να μην φθαρεί, να μην θυσιαστεί. Καιροσκοπισμοί και μικροκομματισμοί, μπροστά στην έξοδο από την κρίση, είναι εξ ίσου επικίνδυνοι με εκείνους που μας οδήγησαν σε αυτήν.
* Ο Γ. Σκλαβούνος είναι μέλος της τριμελούς γραμματείας Προγράμματος και Πολιτικών Πρωτοβουλιών της Κοινωνικής Συμφωνίας.