Το υπόλοιπο μιας διένεξης

Με αφορμή το θάνατο του Γιώργου Σουφλιά, αισθάνομαι την ανάγκη να μιλήσω για τον εκλιπόντα αφού στη διάρκεια της θητείας του ως Υπουργού ΠΕΧΩΔΕ, έτυχε να αντιπαρατεθούμε δημόσια σχετικά με το περιεχόμενο του Ειδικού Πλαισίου για τον Τουρισμό, τη μελέτη του οποίου είχε αναλάβει το γραφείο μου κι εγώ υπήρξα ο συντονιστής της ομάδας εργασίας.

Είναι ακριβές ότι η αντιπαράθεση υπήρξε σφοδρή, με συνεντεύξεις μου σε εφημερίδες με εντάσεις μεταξύ του Υπουργού καιμελών του Εθνικού Συμβουλίου Χωροταξίας με καταγγελίες από φορείς και συλλογικότητες, με την αποποίηση από πλευράς μου της πατρότητας του περιεχομένου που δημοσιεύτηκε ως Κοινή Υπουργική Απόφαση κλπ.

Είχα την ευκαιρία να τον συναντήσω μερικές φορές πριν αλλά και κατά τη διάρκεια αυτής της αντιπαράθεσης. Είναι αλήθεια ότι στις συναντήσεις μας εκτός από τον ευθύ, σχεδόν δωρικό του χαρακτήρα διέκρινα την ακεραιότητα και την ευγένειά του, αλλά εν ονόματι του «διακυβεύματος», (της αντιπαράθεσης δηλαδή η οποία είχε λάβει διαστάσεις), υποτίμησα αν δεν παρέβλεψα εντελώς, αυτά τα χαρακτηριστικά.

Μόνο πέντε- έξι μήνες μετά τη δημοσίευση του Ειδικού Πλαισίου σε ΦΕΚ κι ενώ ο Αντώνης ο Μαυρωνάς είχε πεθάνει και ο Γιώργος Σουφλιάς παρέμενε Υπουργός ΠΕΧΩΔΕ, χρειάστηκε να ξανασκεφτώ την εμπειρία μου από τις συναντήσεις μας.

Το γραφείο είχε εκδηλώσει ενδιαφέρον (χωρίς καμμιά ελπίδα, δεδομένης της πρόσφατης διένεξης) για τα τέσσερα Ρυθμιστικά Σχέδια που είχαν προκηρυχθεί. Το ότι μας ανετέθη από το ΥΠΕΧΩΔΕ το Ρυθμιστικό Σχέδιο της Πάτρας, μ’ έκανε να σκεφτώ ότι ο εκλιπών, εκτός από ευθύς και ευγενής υπήρξε και δίκαιος.

Εν τούτοις, ποτέ δεν μπήκα στον κόπο να του εκφράσω την εκτίμησή μου. Ας εκπληρώσω λοιπόν τώρα με μεγάλη χρονική υστέρηση, αυτό το καθήκον.

Καλό σου ταξίδι σεβαστέ μου αντίπαλε.

Νικηφόρος Γ. Μπαλατσινός

Χωροτάκτης