Παρουσίαση Βιβλίου: «Παξινίτικη Φορεσιά» του Σπύρου Χ. Μπογδάνου

ΠΑΞΟΙ. Την Παρασκευή 18/9 στις 20:00, στην αίθουσα συνεδριάσεων του Δημοτικού Συμβουλίου Παξών, θα γίνει η παρουσίαση του βιβλίου του Σπύρου Μπογδάνου «Παξινίτικη Φορεσιά» από τις Εκδόσεις Λοράνδου.

Για το βιβλίο θα μιλήσουν:

Βιβή Κουρή, ιστορικός

Σπύρος Μπογδάνος, συγγραφέας

Το βιβλίο παρουσιάζει τη φορεσιά των Παξών των τελευταίων δύο αιώνων.

Το έργο «Παξινίτικη Φορεσιά» του Σπύρου Χ. Μπογδάνου αποτελεί μια πολύτιμη, εξειδικευμένη λαογραφική μελέτη για την ενδυματολογική παράδοση των Παξών, η οποία κυκλοφορεί από τις κερκυραϊκές Εκδόσεις Λοράνδου. Βασίζεται στην πολυετή και συστηματική έρευνα του συγγραφέα, ο οποίος έχει καταγράψει με απόλυτη λεπτομέρεια όλα τα στοιχεία που συνθέτουν την αυθεντική παραδοσιακή ενδυμασία του νησιού.

Ο Σπύρος Μπογδάνος αναλύει πώς διαμορφώθηκε η φορεσιά των Παξών, επηρεασμένη τόσο από την επτανησιακή παράδοση όσο και από τις δυτικές επιρροές (κυρίως ενετικές) της περιοχής. Το βιβλίο εστιάζει στα ιδιαίτερα κομμάτια της τοπικής γυναικείας ενδυμασίας, αναλύοντας στοιχεία όπως:

Η Μπουστίνα: Ο στηθόδεσμος με τιράντα, κοντό ή μακρύ μανίκι, κάποιες φορές κοντός ως κάτω από το στήθος σαν σουτιέν και άλλοτε σφιχτός και μακρύς ως τη μέση, σαν πουκάμισο. Συνήθως ήταν ασπροκέντητος ή με δαντέλες.

Το μαντήλι του κεφαλιού: Άλλοτε μεταξωτό με κρόσσια κι άλλοτε λινό ή μάλλινο μονόχρωμο. Τα νεότερα ήταν με σταμπωτά λουλούδια περιμετρικά, σε διάφορα χρώματα.

Πέρα από την απλή περιγραφή των ρούχων, το βιβλίο εξετάζει τη φορεσιά ως δείγμα κοινωνικής τάξης, διαχωρίζοντας την καθημερινή (απλή) φορεσιά από την «καλή» ή γιορτινή ενδυμασία, καθώς και τα κοσμήματα ή τα υφάσματα που χρησιμοποιούσαν οι Παξινές. Η έρευνα του συγγραφέα πάνω στην παξινίτικη φορεσιά είναι τόσο αναγνωρισμένη, ώστε αποτέλεσε την επίσημη βάση για τη λαογραφική αποτύπωση της ενδυμασίας σε σύγχρονα πολιτιστικά και καλλιτεχνικά project.

Σημείωση

«Μια πανδαισία αρμονικών γήινων χρωμάτων πλαισίωνε τη φορεσιά της μικρής κοινωνίας των Παξών, διαμορφωμένη μέσα από τις ανάγκες της ζωής, τα έθιμα και τις επιρροές, προσαρμοσμένη στο κλίμα και τις αντιλήψεις της εποχής, που μέσα από τις παραλλαγές της εξέφραζε την ψυχολογία, τη διάθεση και όλα εκείνα τα συναισθήματα που περιβάλλουν τη ζωή από την κύηση ως τον θάνατο.

Στοιχεία ζωής που πρέπει να εμπεδώνονται στις γενιές που έρχονται, για να γνωρίσουν την πορεία των προγόνων. Κύτταρα πολιτισμού συνταιριασμένα το ’να δίπλα στο άλλο, στις φθινοπωρινές αποχρώσεις, έχουν ν’ αραδιάσουν το καθένα κι από μια το λιγότερο ιστορία, κι όλα μαζί σφιχτά κρατούν το μυστικό της αιωνιότητας. Η ζωή αχτινοβολά σε τούτο τον χώρο κι αστράφτει φωτοστέφανα. Ολόρθα στάχυα, περήφανα για το διάβα τους στον χρόνο, ξαποστάζουν για λίγο στη μακρινή τους πορεία. Δεν χρειάζεται ν’ ανάψεις τη βενετσιάτικη λάμπα, ούτε αυτές του πετρελαίου, μήτε καν τα κεριά και τις λαδοφωτιές. Είναι τόσο το φως εκεί μέσα... Ανοίξτε τα παράθυρα να θαμπώσει τον ήλιο».

— Βιβή Τρύφωνα, εφημ. Ενημέρωση, Δεκέμβρης 1998