Κατάργηση της χρήσης υγραερίου για όλους — κατοίκους και επιχειρηματίες

Το αίτημα συμπεριλήφθηκε το 2022 στην αναφορά μας προς την UNESCO στο Παρίσι και επανήλθε το 2025 στην εμπεριστατωμένη έκθεσή μας, η οποία κατατέθηκε στο Γραφείο του Πρωθυπουργού και στα αρμόδια υπουργεία.

Η έκθεση είχε συνταχθεί από τον τότε σύμβουλό μας για θέματα Πολιτικής Προστασίας, υποστράτηγο ε.α. του Πυροσβεστικού Σώματος Νίκο Κολοβό, και ανέδειξε τεκμηριωμένα τους κινδύνους που συνδέονται με τη χρήση υγραερίου στον ιδιαίτερα ευάλωτο και πυκνοδομημένο ιστορικό ιστό της Παλιάς Πόλης.

Σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες, ανάλογο αίτημα είχε υποβάλει στο παρελθόν και η Πυροσβεστική Υπηρεσία Κέρκυρας.

Και όμως, μέχρι σήμερα, ουσιαστικά τίποτα δεν έχει γίνει.

Ποια είναι η σημερινή πραγματικότητα;

Οι κανιζέλες και αρκετές ισόγειες αποθήκες εξακολουθούν να φιλοξενούν φιάλες υγραερίου 25 και 50 κιλών, που χρησιμοποιούνται από επιχειρήσεις εστίασης. Παράλληλα, σε πολλά διαμερίσματα της Παλιάς Πόλης οι φιάλες υγραερίου εξακολουθούν, ακόμη και στον 21ο αιώνα, να θεωρούνται αναγκαίες για την κάλυψη καθημερινών αναγκών των κατοίκων.

Έτσι, μέσα σε έναν ιστορικό, πυκνοδομημένο και ιδιαίτερα ευάλωτο αστικό ιστό, δημιουργείται επικίνδυνη συγκέντρωση εύφλεκτου καυσίμου, με ό,τι αυτό μπορεί να σημαίνει σε περίπτωση πυρκαγιάς, έκρηξης ή άλλου συμβάντος.

Η Παλιά Πόλη της Κέρκυρας δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται όπως οποιαδήποτε σύγχρονη αστική περιοχή. Είναι ένας μοναδικός ιστορικός οικισμός, με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά δόμησης, στενούς δρόμους, παλαιά κτίρια και εξαιρετικά περιορισμένες δυνατότητες επέμβασης των υπηρεσιών έκτακτης ανάγκης.

Το πρόσφατο τραγικό συμβάν στη Λυσικράτους, στην Πλάκα, με την απώλεια έξι ανθρώπινων ζωών μετά την κατάρρευση παλαιού πετρόκτιστου κτιρίου, επαναφέρει με τον πιο δραματικό τρόπο το ζήτημα της ασφάλειας όσων ζουν και εργάζονται σε ιστορικά και παλαιά κτίρια.

Γι’ αυτό το αίτημά μας είναι πλέον σαφές:

Πλήρης κατάργηση της χρήσης υγραερίου εντός της μεσαιωνικής Παλιάς Πόλης της Κέρκυρας.

Η απαγόρευση, όμως, πρέπει να συνοδευτεί από άμεση και θεσμοθετημένη οικονομική στήριξη κατοίκων και επαγγελματιών, ώστε να καλυφθεί το πρόσθετο κόστος μετάβασης σε ασφαλέστερες μορφές ενέργειας, ιδίως στην ηλεκτρική.

Δεν ζητούμε να μετακυλιστεί το κόστος της Πολιτικής Προστασίας στους κατοίκους και στους επαγγελματίες. Ζητούμε από την Πολιτεία να αναλάβει την ευθύνη της.

Και κάτι ακόμη: ας μη χρησιμοποιείται ως επιχείρημα ότι οι εγκαταστάσεις υγραερίου μπορούν να λειτουργούν επειδή προβλέπονται και επιτρέπονται από το ισχύον κανονιστικό πλαίσιο.

Το ότι κάτι επιτρέπεται από τους κανονισμούς δεν σημαίνει αυτομάτως ότι είναι και η ασφαλέστερη επιλογή για κάθε χώρο και κάθε περίπτωση.

Στην Παλιά Πόλη της Κέρκυρας το ζητούμενο δεν μπορεί να είναι απλώς η τυπική συμμόρφωση με μια γενική διάταξη. Το ζητούμενο είναι η πρόληψη.

Γιατί στην Πολιτική Προστασία δεν περιμένεις να συμβεί η καταστροφή για να διαπιστώσεις εκ των υστέρων ότι ο κίνδυνος ήταν γνωστός.

Η ανθρώπινη ζωή και η ασφάλεια των κατοίκων δεν μπορούν να αποτελούν αντικείμενο «πειράματος».

Και όταν ένας κίνδυνος είναι γνωστός, η Πολιτεία έχει υποχρέωση να τον προλαμβάνει — όχι να περιμένει το επόμενο τραγικό συμβάν.

Ν. ΟΛΥΜΠΙΟΣ

Πρώην πρόεδρος ΣΜΚΠΠΚ, Μηχανολόγος ηλεκτρολόγος μηχανικός ΕΜΠ, Μέλος ΤΕΕ.