Τα τείχη που δεν έπεσαν ποτέ για τη Μαρία

Στην αρχαία Ελλάδα γκρέμιζαν συμβολικά τα τείχη της πόλης για να υποδεχθούν έναν Ολυμπιονίκη. Η Κέρκυρα δεν κατάφερε να «ρίξει τα τείχη της» για τη Μαρία Γεωργάτου, που το 2000 επέστρεψε από το Σίδνεϊ με το χάλκινο ολυμπιακό μετάλλιο της ρυθμικής γυμναστικής. Είκοσι έξι χρόνια αργότερα, ο υπουργός Αθλητισμού Γιάννης Βρούτσης ανακοίνωσε ότι μία αίθουσα γυμναστικής στο Εθνικό Αθλητικό Κέντρο θα πάρει το όνομά της.

Η ιστορία, ωστόσο, δεν αρχίζει με τη χθεσινή υπουργική επίσκεψη. Αρχίζει από τις υποσχέσεις που ακολούθησαν το ολυμπιακό μετάλλιο.

Τότε, οι δύο δήμοι του κερκυραϊκού Βορρά, Θιναλίων και Εσπερίων, εξήγγειλαν ο καθένας το δικό του κλειστό γυμναστήριο. Ο Δήμος Εσπερίων προχώρησε στον σχεδιασμό εγκατάστασης στους Αγραφούς, με δεσμευμένα 980.000 ευρώ από το πρόγραμμα «Θησέας». Έγινε μάλιστα διαγωνισμός και αναδείχθηκε προσωρινός ανάδοχος. Το έργο δεν προχώρησε, καθώς εξαντλήθηκαν οι διαθέσιμοι πόροι του προγράμματος.

Την ίδια περίοδο, ο Δήμος Θιναλίων σχεδίαζε στην Αχαράβη κλειστό αθλητικό κέντρο με την επωνυμία «Μαρία Γεωργάτου». Ούτε αυτό κατασκευάστηκε.

Η ιστορία επαναλήφθηκε. Το 2017 ανακοινώθηκε χρηματοδότηση 800.000 ευρώ από την Περιφέρεια Ιονίων Νήσων για κλειστό γυμναστήριο στη Βόρεια Κέρκυρα. Τον Μάρτιο του 2019 ανακοινώθηκε νέα ένταξη, με χρηματοδότηση τριών εκατομμυρίων ευρώ. Το 2021 ο δήμαρχος Βόρειας Κέρκυρας, Γιώργος Μαχειμάρης, άλλοτε δήμαρχος Θιναλίων, επανέφερε το σχέδιο, συνδέοντας την ονομασία του γυμναστηρίου με τη Μαρία Γεωργάτου και τον Ντίνο Θεοτόκη.

Ούτε αυτή η διαδρομή έφθασε στην κατασκευή. Το 2024 έγινε γνωστή η απώλεια της χρηματοδότησης των τριών εκατομμυρίων. Η αντιπολίτευση απέδωσε την εξέλιξη σε λάθη και καθυστερήσεις της δημοτικής αρχής. Ο δήμαρχος επικαλέστηκε προβλήματα εκταμίευσης από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων και άφησε αιχμές για πολιτικές παρεμβάσεις.

Ακολούθησε νέα επιλογή οικοπέδου στα Σφακερά, το οποίο είχε παραχωρηθεί στον Δήμο από τον αδελφό του δημάρχου, και σχέδιο κατασκευής αεροϋποστηριζόμενου κλειστού γυμναστηρίου. Τον Απρίλιο του 2025 υπογράφηκε σύμβαση με ανάδοχο. Η οικοδομική άδεια όμως ανακλήθηκε, ύστερα από αμφισβήτηση της οικοδομησιμότητας του οικοπέδου.

Από τους Αγραφούς στην Αχαράβη και από εκεί στα Σφακερά, άλλαξαν οι χωροθετήσεις, οι χρηματοδοτήσεις, οι τεχνικές λύσεις και οι δημοτικές διοικήσεις. Το κλειστό γυμναστήριο παρέμεινε ζητούμενο.

Το 2021, μιλώντας στην «Ενημέρωση», ο πατέρας της Ολυμπιονίκη, Βασίλης Γεωργάτος, υπενθύμιζε ότι, ύστερα από τις συγχαρητήριες δηλώσεις και τις φωτογραφίες των επισήμων, η μόνη υπόσχεση που πραγματοποιήθηκε ήταν η τοποθέτηση μιας πινακίδας με το όνομα της Μαρίας στο Ναυσιθόειο. Επισήμαινε επίσης ότι οι αθλητικές υποδομές της Βόρειας Κέρκυρας παρέμεναν ανύπαρκτες.

Και φθάνουμε στον Οκτώβριο του 2026. Ο υπουργός Αθλητισμού εξαγγέλλει την ονοματοδοσία αίθουσας στο ΕΑΚΚ, ενώ για τη μεγάλη κερκίδα ανακοινώνει την έναρξη εκπόνησης της μελέτης ανακατασκευής της.

Η σύμπτωση είναι πικρή. Εκεί όπου οι αρχαίοι γκρέμιζαν τα τείχη για να τιμήσουν τους Ολυμπιονίκες, στην Κέρκυρα κατεδαφίζεται μια κερκίδα που κρίθηκε ακατάλληλη. Χωρίς, τουλάχιστον μέχρι σήμερα, να έχει παρουσιαστεί δημόσια ένας σαφής απολογισμός ευθυνών για την κατάληξή της. Ποιες πράξεις ή παραλείψεις οδήγησαν εδώ και ποιος λογοδοτεί;

Αντί για τα τείχη που θα έπεφταν προς τιμήν της Μαρίας, πέφτουν οι κερκίδες. Κι αντί για ένα γυμναστήριο που θα εξυπηρετούσε επί δεκαετίες τα παιδιά της Βόρειας Κέρκυρας, προστίθεται ακόμη μία υπόσχεση ονοματοδοσίας.

Στην Κέρκυρα δεν ρίχνει κανείς τα τείχη, πέφτουν μόνα τους και ανωνύμως, δίχως δηλ. την επισήμανση του διαπράξεων ή δια παραλείψεων υπαιτίου για την κατεδάφισή τους...

Η Μαρία Γεωργάτου τίμησε την Κέρκυρα το 2000. Η Κέρκυρα εξακολουθεί, το 2026, να σχεδιάζει πώς θα την τιμήσει.