Ο Σπύρος Γελέκας για τον Στέφανο Μιχαλόπουλο

ΚΕΡΚΥΡΑ. Το απόγευμα της Τετάρτης επισκέφτηκα την Κερκυραϊκή Πινακοθήκη με αφορμή την αναδρομική έκθεση του Στέφανου Μιχαλόπουλου, που μας άφησε πέρυσι τον Απρίλιο. 

Ο Στέφανος δεν ήταν μόνο ζωγράφος. Υπήρξε μουσικός, ποιητής, ένας αιώνιος έφηβος και, πάνω απ’ όλα, ένας βαθιά ευγενικός άνθρωπος. Ένας άνθρωπος που συνομιλούσε με την αρχαιότητα χωρίς να αγνοεί το παρόν, και που τον ενδιέφερε περισσότερο το μέλλον παρά η προσωπική του δικαίωση. 

Οι αναδρομικές εκθέσεις δεν είναι ποτέ εύκολες. Δεν αποτυπώνουν απλώς την πορεία ενός δημιουργού• φέρνουν τον θεατή αντιμέτωπο με το ερώτημα του τι μένει τελικά, πέρα από την τεχνική, το ύφος ή την εποχή. 

Όταν ένας ζωγράφος αποχαιρετά ένα έργο του, αποχαιρετά και ένα μέρος της ψυχής του, αποτυπωμένο στον καμβά, εκεί για πάντα. Ο Στέφανος μας άφησε μια τέτοια παρακαταθήκη - ένα σύνολο έργων που συνεχίζουν να μιλούν, ακόμη και τώρα που ο ίδιος σωπαίνει.

Το ταξίδι δεν τελειώνει εδώ.

ΦΩΤΟ@Σπύρος Γελέκας