Αλλαγή*

Οι παραπολιτικές ειδήσεις παραπέμπουν σε εξελίξεις πριν από τις όποιες εκλογές. Οιωνοσκόποι βάλθηκαν να μετρούν και να ξαναμετρούν την απήχηση προθέσεων ή και κινήσεων για τη δημιουργία νέων πολιτικών κομμάτων, προκαλώντας εντυπώσεις σε ένα παράλληλο προς την πολιτική σύμπαν. Η απάντηση στο «τι θα συνέβαινε αν» κυριαρχεί κάθε άλλης προσέγγισης, παραλλάσσοντας την πραγματικότητα με επιλογές στοιχηματικής πλατφόρμας.

Η σταθερή προσπάθεια αποστασιοποίησης του υπουργού Άμυνας από τις εντυπώσεις που δημιουργούνται από δηλώσεις του πρωθυπουργού και βουλευτών, οι οποίοι παραδόθηκαν στην κουλτούρα του συρμού της δήθεν πολιτικής αντιπαράθεσης, υποψιάζει. Η κλιμακούμενη συχνότητα των διαφοροποιήσεων προδιαθέτει για εξελίξεις σύντομα. Αυτή η ανάγνωση της περιόδου, σε συνδυασμό με την παράταση της αμηχανίας στην αντιπολίτευση, αξιολογείται ως πιθανότητα εξελίξεων χωρίς εκλογές. Σε αυτό συντείνει και ο πιθανολογούμενος –και δημοσκοπικά αποδεικνυόμενος– κοινοβουλευτικός πολυκερματισμός, τον οποίο ούτε καν αυτός ο ληστρικός εκλογικός νόμος μπορεί να αντιμετωπίσει, αποδίδοντας χωρίς ιδιαίτερα και χρονικά μεγάλα σκαμπανευάσματα, την ζητούμενη δεδηλωμένη.

Στην εξωτερική πολιτική επιχειρείται η ανάγνωση των χρησμών, κυρίως η ερμηνεία τους, αναφορικά με τις συνέπειες των επιθετικών ενεργειών των ΗΠΑ, στη σφαίρα επιρροής των οποίων επανήλθε ολοκληρωτικά η Ελλάδα, δεδομένης της σπασμωδικής στάσης της Ε.Ε., που αγωνίζεται —όχι και τόσο πειστικά— να (παρ)ακολουθήσει τις εξελίξεις.

Στο πεδίο της οικονομίας, η ομηρία στο όνομα της εξυπηρέτησης του χρέους και των δανεικών χαρακτηρίζεται από τον συνδυασμό της νεοφιλελεύθερης ιδεοληψίας με τον εγκεκριμένο καταναγκασμό, τον οποίο αποδέχθηκαν όλες ανεξαιρέτως οι κυβερνήσεις που διαχειρίστηκαν την κρίση.

Είναι μάλλον λογική η αναζήτηση και άλλης πολιτικής λύσης που βγαίνει έξω από αυτό το ασφυκτικό «κουτί». Μόνον που ιδιαιτέρως αυτή δεν αποδεικνύεται τόσο εύκολη προσδοκία, καθώς προϋποθέτει απαιτητικές και ρηξικέλευθες επιλογές.

Η αναγκαία αλλαγή νοοτροπίας παραπέμπει σε διαφορετικό υπόδειγμα ζωής, ως προς τους προσωπικούς στόχους και τη συνολική εικόνα του μέλλοντος — κάτι που πάντοτε αποδίδεται και αποδίδει ιδεολογία. Η συνείδηση αυτής της επιδίωξης ίσως και να απέδωσε τέτοια αναγνώριση στην κινηματογραφική φιγούρα του πρώτου κυβερνήτη...

* Όλα όσα άλλοτε μπορούσαν να συμπυκνωθούν σε μία λέξη και τώρα η ανάγκη ξεπροβάλλει ξανά.