Να βοηθήσουμε την Κούβα τώρα που μας έχει ανάγκη

Ο ναυτικός αποκλεισμός της ενεργειακής τροφοδοσίας της Κούβας απειλεί τον πληθυσμό με λιμό. Η εκδήλωση έμπρακτης αλληλεγγύης προς τους Κουβανούς μπορεί να αποκρούσει αυτή την απειλή. Ζητούμενο για όλες τις ελληνικές πολιτικές, θεσμικές και κοινωνικές συλλογικότητες είναι η οργάνωση ενός δικτύου αλληλεγγύης, που θα πολιτικοποιήσει την ανάγκη, θα συγκεντρώσει πόρους και θα αποστείλει τα αναγκαία στο νησί.

Ζητούμενο η προσφυγή σε όλους τους θεσμούς —από τη Βουλή και τα πολιτικά κόμματα έως την Αυτοδιοίκηση, τα διεθνή φόρα και τις διεθνείς οργανώσεις— για την καταγγελία της αμερικανικής απόπειρας στραγγαλισμού του κουβανικού λαού και για την ανάληψη αντίρροπων πρωτοβουλιών αλληλεγγύης, που θα διεκδικούν την άρση των συνεπειών της.

Στο διεθνώς επιθετικό και καταθλιπτικό περιβάλλον στο οποίο ζούμε, αυτή η ηθική ανάταση γίνεται ταυτόχρονα πιο δύσκολη και πιο αναγκαία, καθώς συνιστά την απαραίτητη αντίδραση απέναντι στην παραίτηση και τη μοιρολατρία.

Υπερασπιζόμενοι την Κούβα, υποστηρίζουμε το δικαίωμα της ανεξαρτησίας της και της αυτοδιάθεσης του λαού της, ως μέτρο δημοκρατίας, αξιοπρέπειας και σεβασμού για κάθε χώρα και κάθε λαό.

Ο Τσε δεν αντιμετώπιζε ποτέ την αλληλεγγύη ως μια απλή πράξη καλοσύνης ή ως μια φιλανθρωπική χειρονομία. Για εκείνον, η αλληλεγγύη προς τους κατατρεγμένους ήταν βαθύ ηθικό καθήκον και ταυτόχρονα πολιτική στάση ζωής. Πίστευε ότι ο άνθρωπος δεν μπορεί να θεωρεί τον εαυτό του ελεύθερο, αν παραμένει αδιάφορος μπροστά στην αδικία που υφίστανται άλλοι, σε οποιοδήποτε σημείο του κόσμου. Η περίφημη φράση του, ότι ο αληθινός επαναστάτης καθοδηγείται από αισθήματα αγάπης και ότι πρέπει να νιώθει κάθε αδικία σαν να συμβαίνει στον ίδιο, δεν ήταν ρητορική υπερβολή, αλλά συμπύκνωση μιας ολόκληρης κοσμοθεωρίας.

Έχουμε υποχρέωση, για χίλιους λόγους, να στηρίξουμε την Κούβα τώρα που η ανάγκη της μεγαλώνει ξανά. Και για έναν ακόμα λόγο: στην Κούβα χρωστάμε.