Η προειδοποίηση είναι εδώ
Η οργή που ξεχειλίζει στα κοινωνικά δίκτυα για τις επαναλαμβανόμενες διακοπές της υδροδότησης είναι μια ηχηρή προειδοποίηση για τη διαχρονική αποτυχία διοίκησης και τη φθορά της εμπιστοσύνης στους θεσμούς. Δεν αρκεί, όμως, η υβριστική εκτόνωση· απαιτούνται λογοδοσία, αλλαγή προτεραιοτήτων και η συλλογική βούληση για μια πραγματική ανασυγκρότηση του τόπου, πριν η αγανάκτηση μετατραπεί σε οριστική παραίτηση.
Η έκρηξη οργής που εκδηλώνεται στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, με αφορμή τη νέα πολύωρη διακοπή της υδροδότησης, είναι το σύμπτωμα μιας παταγώδους αποτυχίας στη διοικητική διαχείριση του τόπου. Μιας αποτυχίας που βαραίνει διαχρονικά τις αυτοδιοικητικές αρχές και των δύο βαθμών, ανεξαρτήτως προσώπων και παρατάξεων. Η οργή αυτή, όμως, δεν μπορεί να είναι τυφλή, υβριστική και απλώς εκτονωτική. Δεν ωφελεί κανέναν και δεν οδηγεί πουθενά.
Δεν απαλλάσσει το εκλογικό σώμα από τις δικές του ευθύνες. Ούτε όσους συμμετέχουν, συχνά κατά εκατοντάδες, στα αυτοδιοικητικά ψηφοδέλτια, όπως ο ίδιος ο νομοθέτης επιβάλλει. Η δημοκρατία δεν εξαντλείται την ημέρα της κάλπης, ούτε η ευθύνη περιορίζεται στους εκλεγμένους. Η ποιότητα της διοίκησης αντανακλά, τελικά, και την ποιότητα των συλλογικών μας επιλογών.
Η ανασυγκρότηση οφείλει να αρχίσει από τώρα. Με αλλαγή προτεραιοτήτων, αλλά και με την ανανέωση πολιτικών και προσώπων. Διότι, ενώ ο τόπος χειμάζεται από τις συνέπειες των φυσικών φαινομένων και από την κραυγαλέα ανισομετρία ανάμεσα στα βάρη που καλείται να σηκώσει και στις υποδομές που διαθέτει, δεν μπορεί προτεραιότητα να παραμένουν οι ανούσιες ημερίδες δημοσίων σχέσεων, μόνο και μόνο επειδή χρηματοδοτούνται από ευρωπαϊκούς πόρους.
Την ώρα που η καταρρέουσα υποδομή ουρλιάζει με χίλιους διαφορετικούς τρόπους, δεν είναι δυνατόν να αντιπαρατίθεται η κουστουμαρισμένη αρλουμπολογία, με την ελπίδα ότι η ζημιά δεν θα συμβεί στη δική μας βάρδια. Δεν υπάρχει πλέον χρόνος. Η χαίνουσα πληγή δεν κλείνει. Και οι συμπεριφορές business as usual, πέρα από το ότι εκθέτουν όσους επιμένουν σε υπερπόντια ταξίδια για να μας κομίσουν, τάχα, την ανάπτυξη, απειλούν την ίδια την υπόσταση και την ιδιοσυστασία των νησιών. Το ανησυχητικό είναι πως πολλοί από τους πρωταγωνιστές αυτής της διαχείρισης δεν δείχνουν να το αντιλαμβάνονται.
Αρκεί μια ματιά στους αμέτρητους λογαριασμούς των κοινωνικών δικτύων, υπό το κράτος της αγανάκτησης που προκαλεί η επαναλαμβανόμενη και ολοένα συχνότερη διακοπή της ύδρευσης (σ.σ. και δεν είναι μόνον αυτή), για να διακρίνει κανείς καθαρά την προειδοποίηση. Η κοινωνική συνοχή φθείρεται, η εμπιστοσύνη στους θεσμούς εξαντλείται και η ανοχή μετατρέπεται σε οργή.
Η προειδοποίηση είναι εδώ. Το ερώτημα είναι αν θα την ακούσουμε πριν η αγανάκτηση μετατραπεί οριστικά σε παραίτηση ή σε τυφλή απόρριψη των πάντων. Γιατί τότε δεν θα έχει καταρρεύσει μόνο το δίκτυο ύδρευσης. Θα έχει διαρραγεί ο ίδιος ο δεσμός εμπιστοσύνης που κρατά όρθια μια κοινωνία.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΤΣΑΪΤΗΣ
Είναι ο εκδότης - διευθυντής της Ενημέρωσης. Έχει σπουδάσει και εργαστεί ως μηχανικός και ηλεκτρονικός. Δημοσιογραφεί από τις αρχές της δεκαετίας του 1980. Έχει συνεργαστεί με σχεδόν όλες τις αθηναϊκές εφημερίδες. Διετέλεσε πρόεδρος του Συνδέσμου Ημερησίων Περιφερειακών Εφημερίδων, τον οποίον υπηρέτησε και από τη θέση του γενικού γραμματέα στο δ.σ. επί οκτώ χρόνια. Πιστεύει πως η ισχυρότερη ιδιότητα του δημοσιογράφου στην ενημέρωση είναι το ενδιαφέρον του για τα κοινά και στην επικοινωνία η έντιμη και ανιδιοτελής διαμεσολάβηση.
