Πλειοδοσία πέντε ευρώ
Μια δημοπρασία για κοινωφελή περιουσία που ξεκίνησε στα 600 ευρώ και τελείωσε στα 605. Δεν χρειάζονται υποψίες. Χρειάζονται η αποτίμηση, το πρακτικό και οι προσφορές.
Πέντε ευρώ. Τόση είναι η απόσταση ανάμεσα στην τιμή εκκίνησης και στην τελική προσφορά για το οικόπεδο στη Ρωμανού, δίπλα στο Τένις, που προορίζεται για πάρκινγκ 18 θέσεων.
Η δημοπρασία ξεκίνησε από τα 600 ευρώ τον μήνα και έκλεισε στα 605. Το ποσό, από μόνο του, δεν αποδεικνύει τίποτε. Η διαφορά όμως των πέντε ευρώ γεννά ένα απολύτως θεμιτό ερώτημα: πόσο πραγματικός ήταν ο ανταγωνισμός;
Η ουσία δεν βρίσκεται μόνο στο ποιος πλειοδότησε. Βρίσκεται στο πώς προσδιορίστηκε η αφετηρία. Με ποια αποτίμηση κρίθηκε ότι ένα οικόπεδο σχεδόν 480 τετραγωνικών μέτρων, σε σημείο της πόλης όπου η στάθμευση αποτελεί καθημερινό πρόβλημα και οικονομικό αγαθό, πρέπει να ξεκινήσει από τα 600 ευρώ; Υπήρξε εκτίμηση μισθωτικής αξίας; Υπήρξε σύγκριση με αντίστοιχες χρήσεις; Υπήρξε έρευνα αγοράς;
Υπάρχει μάλιστα ακόμη μία παράμετρος που κάνει την ανάγκη εξήγησης εντονότερη: η εξάμηνη περίοδος χωρίς καταβολή μισθώματος, που προβλέπεται για τη διαμόρφωση του χώρου. Είναι θεμιτός όρος, εφόσον υπηρετεί την επένδυση. Προσθέτει όμως αξία στη μίσθωση και, συνεπώς, βάρος στην υποχρέωση να εξηγηθεί πώς αποτιμήθηκε συνολικά η παραχώρηση για τα ιδρύματα.
Και μετά έρχεται η ίδια η δημοπρασία. Πόσοι εμφανίστηκαν; Πόσοι κατέθεσαν έγκυρη προσφορά; Πόσοι μπήκαν στην προφορική πλειοδοσία; Ποια ήταν η ακολουθία των προσφορών; Διότι η αύξηση κατά πέντε ευρώ δεν είναι απλώς αριθμητική λεπτομέρεια. Είναι το στοιχείο που κάνει το πρακτικό της διαδικασίας απολύτως αναγκαίο για τη δημόσια εικόνα της.
Τα Αδελφάτα διαχειρίζονται περιουσία με κοινωφελή χαρακτήρα. Αυτό επιβάλλει κάτι περισσότερο από τυπική νομιμότητα. Επιβάλλει πειστική λογοδοσία ότι η περιουσία αξιοποιείται με όρους που υπηρετούν πράγματι το συμφέρον των ιδρυμάτων.
Δεν χρειάζεται να κατασκευαστούν σκιές εκεί όπου ίσως δεν υπάρχουν. Αρκεί να ανάψουν τα φώτα.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΤΣΑΪΤΗΣ
Είναι ο εκδότης - διευθυντής της Ενημέρωσης. Έχει σπουδάσει και εργαστεί ως μηχανικός και ηλεκτρονικός. Δημοσιογραφεί από τις αρχές της δεκαετίας του 1980. Έχει συνεργαστεί με σχεδόν όλες τις αθηναϊκές εφημερίδες. Διετέλεσε πρόεδρος του Συνδέσμου Ημερησίων Περιφερειακών Εφημερίδων, τον οποίον υπηρέτησε και από τη θέση του γενικού γραμματέα στο δ.σ. επί οκτώ χρόνια. Πιστεύει πως η ισχυρότερη ιδιότητα του δημοσιογράφου στην ενημέρωση είναι το ενδιαφέρον του για τα κοινά και στην επικοινωνία η έντιμη και ανιδιοτελής διαμεσολάβηση.
