Δευτέρα 13.04.2026 ΚΕΡΚΥΡΑ

Η μέρα της Μαρμότας για τα Φρούρια

30 Αυγούστου 2017 / 10:15

Γράφει ο Γιώργος Κατσαΐτης

Κρέμονταν από τα χείλη του Χρ. Σαρλή οι υπόλοιποι περιφερειακοί σύμβουλοι όταν ο πρ. δήμαρχος αναφερόταν στην υπόθεση του Νέου Φρουρίου! Περίμεναν την αποκάλυψη του γραφειοκρατικού μυστηρίου «σε ποιον ανήκει το Νέου Φρούριο» για να ποτίσουν την άγονη συζήτηση, που ξεκίνησε φέτος με αφορμή τις δυο πυρκαγιές, που άναψαν εκεί, Ιούλιο κι Αύγουστο. Τελικώς το περιφερειακό συμβούλιο ψήφισε την πρόταση, αποδεχόμενο την κίνηση Γαλιατσάτου να χρηματοδοτήσει (σ.σ. προφανώς εφάπαξ και στο πλαίσιο προγραμματικής συμφωνίας με το υπ. Πολιτισμού) την αποψίλωση και τον ευπρεπισμό του. Πολιτικά η κίνηση κρίνεται ως αυθαίρετη, ουσιαστικά ... απ' την αναβροχιά, καλό και το χαλάζι.

Εάν όμως υπήρχε συλλογική μνήμη στο νησί και τους θεσμούς του, τότε πιθανότατα η συζήτηση θα ήταν άλλη, λιγότερο αποσπασματική και αυθαίρετη... Η Κέρκυρα επί δημαρχίας Σ. Μικάλεφ, συνεπικουρούμενη από τις Υπηρεσίες του Υπ. Πο. συνέταξε και παρουσίασε ενώπιον της Επιτροπής Παγκόσμιας Κληρονομιάς της Unesco (σ.σ. Κράιστσερτς (Christchurch) της Ν. Ζηλανδίας, 23 Ιουνίου - 1 Ιουλίου 2007) την πρόταση-αίτηση για την υπαγωγή της ιστορικής πόλης στον κατάλογο των μνημείων της παγκόσμιας κληρονομιάς. Και έγινε δεκτή.

Η ίδια η πρόταση, που παρουσίασε όσο εκτενώς ήταν δυνατόν, στην κυριακάτικη τότε Ενημέρωση, ο συγχωρεμένος Π. Περιστέρης, είναι ένα master plan για την πόλη. Ένας οδηγός ενεργειών και δράσεων, 76 τον αριθμό και σε ορίζοντα υλοποίησης, έξι έως 10 χρόνια, που υποσχεθήκαμε μέσω της συνεδρίασης της Επιτροπής να κάνουμε για τη φροντίδα και την ανάδειξη του μνημείου. Κι όταν αναφερόμαστε στο μνημείο, ο λόγος γίνεται κυρίως για τα δυο Φρούρια στο επίκεντρο της παλιάς πόλης και μια ευρεία ζώνη προστασίας σε ακτίνα έως τις γειτονιές του Ανεμομύλου και του Μαντουκιού.

Έκτοτε τα πήγαιν 'έλα των ντόπιων αξιωματούχων και οι συσκέψεις για την οργάνωση της υλοποίησης της υπόσχεσης που δώσαμε, διαδέχονταν η μια την άλλη, σε ορισμένες περιόδους μάλιστα με ελπιδοφόρα πυκνότητα. Εδέησε εντέλει και σχηματίστηκε η σύμβαση των φορέων και των Υπηρεσιών, που θα εποπτεύσουν την υλοποίηση των υπεσχημένων. Οι συμβαλόμενοι, ανάμεσα στους οποίους ο Δήμος και το υπ. Πολιτισμού, στελέχωσαν Διαχειριστική Αρχή κι έτσι το «έργο» έκτοτε υποτίθεται ότι εκτελείται.

Προφανώς η φροντίδα των Φρουρίων αποτελεί από τις στοιχειώδεις υποχρεώσεις τους, ανεξαρτήτως του «ιδιοκτήτη», που βεβαίως δεν είναι άλλος από το ελληνικό Δημόσιο. Πρόκειται για εξέλιξη που ξεπερνάει την όποια μορφή παραχώρησης μπορεί να έγινε εδώ κι εκεί (σ.σ. και στο Νέο Φρούριο) κατά το παρελθόν (σ.σ. πριν απ' όλα αυτά δηλ.) και βάζει τα πράγματα σε μια οργανωμένη και τουλάχιστον κατ' αρχάς σχεδιασμένη βάση και προοπτική. (Ρίξτε μια ματιά στην πρόταση, είναι ολόκληρος τόμος)!

Τώρα γιατί οι εκπρόσωποι θεσμών και Υπηρεσιών εμφανίζονται με μια επιλεκτική αμνησία ως προς τη σειρά των γεγονότων και των εξ' αυτών σήμερα υποχρεώσεών τους, αναζητώντας τεκμήρια και επιχειρήματα προ της σύνταξης του master plan, μόνον αυτοί το ξέρουν! Ποιος ο λόγος να παραλείπεται ο βασικός εταίρος, ο Δήμος; Πως αντιλαμβάνεται την συνέχεια της Διοίκησης και των ευθυνών του το Υπουργείο Πολιτισμού; Ποιες οι επιμέρους επεξεργασίες του Δήμου σε σχέση με τις ανειλημμένες έκτοτε και διαχρονικά υποχρεώσεις του;

Οι ερωτήσεις είναι ρητορικού χαρακτήρα εφόσον οι απαντήσεις εμπεριέχονται όλες στα κείμενα τόσο της πρότασης όσο και των συμβάσεων. Όλα τάλλα είναι απλώς ένας εκνευριστικός και καταστροφικός οπορτουνισμός!

*Μετεωρολογικό έθιμο στις ΗΠΑ και τον Καναδά, με πρωταγωνίστρια τη μαρμότα, ένα είδος σκίουρου (Groundhog Day). Αν το τρωκτικό βγει από τη φωλιά του και αποτύχει να δει τη σκιά του, εξαιτίας του νεφελώδους καιρού, ο χειμώνας σύντομα θα τερματισθεί. Αν η ημέρα είναι ηλιόλουστη και η μαρμότα δει τη σκιά της και μπει αμέσως στη φωλιά της, ο χειμώνας θα παραταθεί για έξι ακόμα εβδομάδες. Η «Ημέρα της Μαρμότας» (Groundhog Day) έγινε γνωστή από την ομώνυμη κωμωδία του 1993, που σκηνοθέτησε ο Χάρολντ Ράμις, με πρωταγωνιστές τον Μπιλ Μάρεϊ και την Άντι ΜακΝτάουελ. Από τότε, η έκφραση «Groundhog Day» πέρασε στο αμερικάνικο λεξιλόγιο και σημαίνει μια διαρκώς επαναλαμβανόμενη κακή κατάσταση.
 
Εμφανίσεις: 2