Αgent provocateur

Η επίλυση του δισεπίλυτου, όπως αποδεικνύεται, προβλήματος της διαχείρισης των προϊόντων της ανάπτυξής μας, υλικής και άυλης, των σκουπιδιών συμπεριλαμβανομένων, είναι ψηλά, ψηλά, και πάνω στην ημερήσια διάταξη. Μέχρι τώρα όλες, μα όλες, οι συζητήσεις είχαν ως θέμα «να μην μας φέρουν εδώ τα σκουπίδια» και «να πάρουν από 'δω τα σκουπίδια». Συνήθως σ' αυτές τις διατυπώσεις, λανθάνει το υποκείμενο. Ποιος να τα φέρει και ποιος να τα πάρει; Κυρίως λανθάνει το που να τα πάμε, με υποκείμενο, αντικείμενο και χωρικό προσδιορισμό. Η εύκολη απάντηση υποτίθεται είναι ο Δήμος που έχει την ευθύνη και σε μια ελειπτική προσέγγιση, κυρίως ο δήμαρχος. Όσο και να βολεύει όλους εμάς τους άλλους αυτή η θέση, δεν αποδεικνύεται και τόσο λειτουργική. Το νησί (και τη χώρα) την έχουν διοικήσει όλοι όσοι μπορούσαν και ήθελαν, έτσι που ακόμα κι αν έχουμε μαζέψει τα μύρια όσα παράπονα για τον δήμο, συμπεριλαμβανομένης και της μακράς επίσκεψης στη Ν. Υόρκη, αυτή η προσέγγιση δεν βοηθάει.

Και για να μην κρυβόμαστε, ούτε η πάση θυσία καταστροφή του φαύλου συστήματος ώστε αναγκαστικά ν' αντικατασταθεί, βοηθάει. Σε κανένα τραπέζι της ιστορίας δεν ήλθε ποτέ έτσι η ατζέντα. Ακόμα και στα πλέον εμβληματικά, επαναστατικά... Format και καθολικό restart δεν κάνεις στην πραγματική ζωή! Εδώ που τα λέμε, ούτε στους υπολογιστές κάνεις στην πραγματικότητα... Πάντα σε απειλεί το recover, εκείνου που ξέρει...

Δεν είναι όμως το θέμα μας, το Τεμπλόνι ή η Λευκίμμη, σήμερα. Είναι αυτό το εξωπολιτικό φαρμάκι, που έχει ποτίσει την Κέρκυραμας σε επίρρωση της χρόνιας υποκρισίας, της επιπόλαιης διοίκησης και της δράσης πονηρών, ιδιοτελών ανθρώπων σε όλα τα επίπεδα. Το μείζον ερώτημα είναι ποιοι θα καθίσουν στο τραπέζι της επόμενης μέρας; Πάλι οι ίδιοι; Και οι άλλοι θα τρέχουμε πάλι στα δικαστήρια, «λευτεριά στον σύντροφο Μήτσο, που τον έπνιξε το δίκιο»;