Η Ιταλία στον δρόμο που χάραξαν ΣΥΡΙΖΑ & Αν.Ελλ.

Θα συνιστά το μοντέλο μιας αρχικώς ετερόκλητης (σ.σ. κάποιοι θα πουν, οπορτουνιστικής) συμμαχίας, που εμφανίζεται στο ευρωπαϊκό, πολιτικό σκηνικό, τον καιρό της λυσσώδους, δημοσιονομικής προσαρμογής, που επιβάλλεται από το Διευθυντήριο! Άλλοι αναλυτές θα αποδώσουν τέτοιες συμμαχίες στην ευκολοχώνευτη, ποπουλίστικη ρητορική, που ενώ εισπράττει τις ψήφους της διαμαρτυρίας, εντέλει προσαρμόζεται στη σιδηρά πυγμή των δανειστών. Αυτών που ανοιγοκλείνουν με πολιτικά κριτήρια την στρόφιγγα του χρέους, παράγοντας μια νέα πολιτική κηδεμονίας έναντι των σχηματισμών εκείνων που χρωστούν. Ένα ακόμα κοινό σημείο των δυο χωρών, Ελλάδας και Ιταλίας, (σ.σ. ας μην ξεχνάμε την αβυσσαλέα διαφορά τους σε παραγωγικότητα και απόδοση της οικονομίας. Η Ιταλία είναι η τρίτη οικονομική δύναμη της Ευρώπης και μέλος της g-7 (8)) είναι η ιστορικά πρόσφατη αποπομπή των εκλεγμένων πρωθυπουργών, Παπανδρέου και Μπερλουσκόνι από την ηγεσία της κυβέρνησής τους. Χωρίς να αποτιμάται ποιος είναι ο ένας και ποιος ο άλλος, υπογραμμίζεται ότι το Διευθυντήριο κατόρθωσε να αμφισβητήσει έργω το αποτέλεσμα της λαϊκής ετυμηγορίας, ανατρέποντας τα μέχρι εκείνη την ώρα κατεστημένα και αποδεκτά πλαίσια του δημοκρατικού παιχνιδιού. Ο Μπερλουσκόνι είχε μιλήσει τότε για πραξικόπημα, ο δικός μας απαίτησε και πήρε ψήφο εμπιστοσύνης πριν παραδώσει στην κυβέρνηση Παπαδήμου, προεξάρχοντος του φιλόδοξου υπαρχηγού του, Ε. Βενιζέλου.

Η ιστορία επαναλαμβάνεται στην περιοχή. Μετά την προσαρμογή του ΣΥΡΙΖΑ στις ασφυκτικές πιέσεις του Διευθυντηρίου, η Ρώμη φαίνεται να αποπειράται να δραπετεύσει εκείνη τώρα στον ευρωσκεπτικισμό. Μένει να φανεί αν η προφητεία θα επαληθευτεί δηλ. αν αυτή θα αποδειχθεί ο ασθενής κρίκος της ευρωπαϊκής αλυσσίδας οδηγώντας τη νέα γεωγραφία σε ευρύτερα πλαίσια από εκείνα της αναθεώρησης Συνθηκών και συνόρων της περιοχής που συνηθίσαμε να αποκαλούμε, Μ. Ανατολή. Αν δηλ. οι αλλαγές στο εποικοδόμημα θα συμπεριλάβουν ευρύτερες περιοχές από τα συνήθη πεδία της παγκόσμιας σύρραξης στο βωμό της τεράστιας μετακίνησης κεφαλαίων και ισχύος από τη Δύση στην Ανατολή, των νέων εμπορικών και ενεργειακών δρόμων.