Όταν μπερδεύεις τη λίρα με τη... λύρα!

Η εναντίωση στην συνεργασία, η αλαζονική αντιπαράθεση σε όποια τοπική πρωτοβουλία, ο ετσιθελισμός και η αυθαιρεσία, θα δοκιμαστούν εκ του αποτελέσματος. Όσο ο πόλεμος και οι συνέπειες του περιόριζαν τις μεσογειακές επιλογές των τ.ο., δεν ήταν λίγοι οι εγχώριοι παράγοντες που έσπευδαν να ιδιοποιηθούν τα καλά εδώ αποτελέσματα. Να τα μετατρέψουν σε παράσημα στο πέτο της μοναδικής τους δραστηριότητας.

Εφόσον ανοίξουν ξανά οι άλλες αγορές, όπως π.χ. η τουρκική, θα φανεί η κερκυραϊκή, μέρος της ελληνικής, αδυναμία να ενταχθεί στο τουριστικό γίγνεσθαι με τους σύγχρονους διοικητικούς, οργανωτικούς όρους. 
Αυτούς που σνομπάρανε μέχρι ώρας ενώ θα ήταν δυνατόν να απαντήσουν στις ξαφνικές στροφές της ζήτησης, στην αναγκαία εμβάθυνση αντί της άφρονος επέκτασης και κυρίως (σ.σ. μια που υπερηφανευόμαστε (;) ότι είμαστε αριστεροί άνθρωποι) στον αναπροσανατολισμό των πόρων και την (σ.σ. έστω) απόπειρα αναδιανομής. Όλα αυτά δηλ. που χλευάζονται και πετιούνται στον κάλαθο των αχρήστων όσο ακόμα δένουνε τα σκυλιά με λουκάνικα... Φρανκφούρτης.
Κι ενώ δεν μπορεί να κάνει κανείς πολλά πράγματα όταν η γείτων αφήνει την ισοτιμία του εθνικού της νομίσματος να κατρακυλήσει, ενισχύοντας έτσι τις εξαγωγές της και των υπηρεσιών. Όπως επίσης και όταν αξιοποιεί τις νέες της γεωπολιτικές συγγένειες για την ενίσχυση (και) της τουριστικής της βιομηχανίας, μπορεί όμως να αναβαθμίσει και να εμβαθύνει την οικονομική του συμπεριφορά ώστε να διατηρεί αποδόσεις ακόμα κι όταν η έκταση συρρικνώνεται. Αυτό θα ήταν ευελιξία, και προσοχή δεν είναι θέμα και αντικείμενο των δαπανηρών, δημοσίων σχέσεων. Αυτές ποτέ δεν ήταν πανάκεια, ικανή να γιατρέψει κάθε κακό (σ.σ. αποφεύγοντας την αναφορά στην ευαγγελική ρήση που κάπου είναι και λίγο κακόηχη αλλά αλίμονο εξαιρετικά ακριβής και στην περίπτωσή μας)!
Την εποχή των παχέων αγελάδων, εφόσον δεν είσαι άφρων, οργανώνεις την υπόστασή σου για να αντέξει στην επόμενη πίεση. Συνεργάζεσαι τότε που τα χαμόγελα είναι περισσότερα, χτίζεις θεσμούς, αποταμιεύεις σε γνώση και τεχνολογία. Κλείνεις τα μέτωπα (παχιές οι αγελάδες) δεν τ' ανοίγεις. Λαδώνεις τις μπουκαπόρτες ώστε να «αντιδράσουν» γρήγορα στο επόμενο κύμα. Υπάρχει ακόμα καιρός! Ή μήπως νομίζετε ότι το αίμα της Ιφιγένειας στον Δήμο φτάνει για να ξεπλύνει τις αμαρτίες όλων μας;