Πόλεμος είναι απλώς η συνέχιση της πολιτικής με άλλα μέσα*
03 Μαρτίου 2016
/ 11:52
Σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης βρίσκεται η Χώρα κι αυτό απαιτεί ειδικές συμπεριφορές από διοίκηση και πολίτες. Οι διαγκωνισμοί γύρω από το προσφυγικό αξιοποιούνται απ΄ όλους σ΄ αυτή την πολυπαραγοντική διελκυστίνδα. Δεν είναι απλώς το θλιβερό και αναπόφευκτο παράγωγο του πολέμου στη Μ. Ανατολή, είναι μέρος του και υπ΄ αυτή την έννοια δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται αποκλειστικά συναισθηματικά. Η Ελλάδα δεν είναι εδώ και σχεδόν ένα χρόνο απλώς η γειτονική προς τις συρράξεις, ακραία (γεωγραφικά) ευρωπαϊκή χώρα.
Τώρα πια είναι μέρος του προβλήματος κι αυτό δεν τεκμαίρεται μόνον λόγω των διαστάσεων των προσφυγικών ροών στο έδαφός της αλλά κυρίως εξαιτίας του τρόπου που Δυτικοί και Τούρκοι τις αξιοποιούν και αναπόφευκτα εμπλέκουν και τη Χώρα.
Απέναντι (και) σ' αυτή την κατάσταση οι πολίτες σε πλείστες όσες περιπτώσεις είναι πιο μπροστά από τις πολιτικές δυνάμεις του Τόπου και την ηγεσία τους. Δεν είναι λίγοι εκείνοι οι εκπρόσωποι που συνεχίζουν να βλέπουν με μίζερο και κοντόφθαλμο τρόπο τις πιθανότητες αξιοποίησης σε πεδίο της κομματικής αντιπαράθεσης αυτή την αλγεινή κατάσταση. Κι έτσι φαίνεται σα να μην έχουν καταλάβει πως στον καμβά του προσφυγικού-μεταναστευτικού σχηματίζεται η νέα διαίρεση. Αυτή είναι κοινωνική κυρίως, παρά εθνική ενώ ένθεν κακείθεν συσπειρώνονται και ετερόκλητες δυνάμεις χωρίς αυτή τους η πόλωση να είναι, σώνει και καλά, το αποτέλεσμα της συννενόησής τους.
Κι όπως πάντοτε σ' αυτές τις περιπτώσεις συμβαίνει, το ερώτημα είναι ποιος θα ηγεμονεύσει από 'δω και ποιος από 'κει. Κι είναι αυτή μια από εκείνες τις ιστορικές περιπτώσεις, που μπορεί και να ανατρέπονται οι παραδοσιακές ηγεμονίες και οι συμμαχίες τους. Υπ' αυτή την έννοια, πόλεμος και πολιτική εναλάσσονται με σφοδρότητα κάτι που όσο ενδιαφέρον έχει τόσο προσοχή χρειάζεται...
* Του Πρώσου διανοητή της τέχνης του πολέμου Καρλ φον Κλαούζεβιτς
Απέναντι (και) σ' αυτή την κατάσταση οι πολίτες σε πλείστες όσες περιπτώσεις είναι πιο μπροστά από τις πολιτικές δυνάμεις του Τόπου και την ηγεσία τους. Δεν είναι λίγοι εκείνοι οι εκπρόσωποι που συνεχίζουν να βλέπουν με μίζερο και κοντόφθαλμο τρόπο τις πιθανότητες αξιοποίησης σε πεδίο της κομματικής αντιπαράθεσης αυτή την αλγεινή κατάσταση. Κι έτσι φαίνεται σα να μην έχουν καταλάβει πως στον καμβά του προσφυγικού-μεταναστευτικού σχηματίζεται η νέα διαίρεση. Αυτή είναι κοινωνική κυρίως, παρά εθνική ενώ ένθεν κακείθεν συσπειρώνονται και ετερόκλητες δυνάμεις χωρίς αυτή τους η πόλωση να είναι, σώνει και καλά, το αποτέλεσμα της συννενόησής τους.
Κι όπως πάντοτε σ' αυτές τις περιπτώσεις συμβαίνει, το ερώτημα είναι ποιος θα ηγεμονεύσει από 'δω και ποιος από 'κει. Κι είναι αυτή μια από εκείνες τις ιστορικές περιπτώσεις, που μπορεί και να ανατρέπονται οι παραδοσιακές ηγεμονίες και οι συμμαχίες τους. Υπ' αυτή την έννοια, πόλεμος και πολιτική εναλάσσονται με σφοδρότητα κάτι που όσο ενδιαφέρον έχει τόσο προσοχή χρειάζεται...
* Του Πρώσου διανοητή της τέχνης του πολέμου Καρλ φον Κλαούζεβιτς
Εμφανίσεις:
3
