Άρθρα
Η παρενοχλητική παρακολούθηση και οι επιπτώσεις της στη ζωή των γυναικών
Γραφει ο Κωνσταντίνος Παππάς, Νομικός του Συμβουλευτικού Κέντρου Κέρκυρας
Ο Ρονάλντο, η Σύμμαχος Σαουδική Αραβία και Εγκλήματα Πολέμου
Γράφει ο Κώστας Βέργος
Θρύλοι της απελευθέρωσης της Παλαιόπολης
Ο Χρύσανθος ευτύχησε να είναι εκείνος, επί των ημερών του οποίου απελευθερώθηκε το κυριότερο τμήμα της Παλαιόπολης, όπου η μητρόπολη της αρχαίας κλασικής Κέρκυρας.
Εκπαιδευτική ρομποτική στα σχολεία: Πολλαπλά τα οφέλη από την εφαρμογή της
Τι μπορεί να κάνει ο Δήμος - Γράφει ο Μάριος Μαγιολαδίτης
Μια κάλπη για το νοσοκομείο
Όσο κι αν η κυβέρνηση επιθυμεί διακαώς να αποσοβήσει εδώ τους κραδασμούς Ρουμπάτη, το δίλημμα μεταφέρεται υποχρεωτικά εντέλει, εκτός των συγκεντρώσεων και των διαμαρτυριών, και στην επόμενη κάλπη.
Δεν θα τις πάρει μαζί του τις πληγές της δημόσιας υγείας
Τα κακά νέα είναι ότι δεν θα εξαφανιστούν ως δια μαγείας τα προβλήματα της δημόσιας υγείας με την αντικατάσταση του Διοικητή του Νοσοκομείου
Γ.Ν.Κ.: δεν είναι ο διοικητής το πρόβλημα...
Η επικέντρωση της κριτικής σε ένα πρόσωπο σαφώς παραβλέπει και αδικεί όλα τα υπόλοιπα δεδομένα, όποτε και έτσι προφανώς δεν αναμένεται κάποια μαγική ολική επαναφορά με την απομάκρυνση του κ. Ρουμπάτη.
Στον αστερισμό του «Διάπλους»
Γράφει ο Ηλίας Μιχαλαρέας, Δρ. Ψυχολογίας – Δρ. Γεωγραφίας, Επιστημονικά υπεύθυνος του “Διάπλους”
Πόσο αδιάφορο είναι να χάνεις καλούς γιατρούς;
Το αρρωστημένο υπόδειγμα διοίκησης του νοσοκομείου εξακολουθεί να (ανα)παράγει την δυστοπία που το χαρακτηρίζει με αναπόδραστη συνέπεια την απώλεια του ενός μετά το άλλο, των στελεχών του.
Να γράφεις, να τηλεφωνείς και ας μην μένει εδώ κανείς...
Tο πιο πρόσφατο ανδραγάθημα των Ταχυδρομείων είναι αυτό που περιγράφεται με την καθυστέρηση των συντάξεων σε χωριά της Βόρειας Κέρκυρας.
Για το Δημοτικό Συμβούλιο της Πέμπτης σχετικά με την παράταση ωραρίου μουσικής
Γράφει ο Γιώργος Ζούμπος
Αρθρο του Λάμπρου Ντούσικου -Τέχνη. Το φόβο της να ’χετε
Δεν φταίει το κράτος που γίναμε μια αποικία χρέους, ένας οίκος ανοχής πολυτελείας. Διάολε… για όλα θα φταίει το κράτος; Όχι. Φταίμε εμείς που δεν αποδεχόμαστε ότι όλα αυτά είναι μια αδιαμφισβήτητη πραγματικότητα του νεοελληνικού πολιτισμού.
Το δώρο της αποδοχής
Οι περισσότεροι ορίζουμε την ευτυχία συναισθηματικά, ως ηρεμία και ως απουσία δυσφορίας. Προσδιορίζουμε επακριβώς και λεπτομερώς τι μας δυσαρεστεί, τι μας φοβίζει, τι μας θυμώνει και ξυπνάμε κάθε πρωί για την καινούργια μάχη με αυτά.
Πολιτική ευθύνη λέγεται και αφού δεν την αναλαμβάνει κανείς, ας αναλάβει η κοινωνία
Γράφει ο Φοίβος Κακαβίτσας
