Συλλυπητήριο μήνυμα Αλ. Αυλωνίτη για την απώλεια του Τάσου Γκόγκα
Λεζάντα: Ο Τάσος Γκόγκας, βετεράνος των μαχών της Κύπρου το 1974, αφιέρωσε μεγάλο μέρος της ζωής του στη δικαίωση των συμπολεμιστών του και στην πολιτιστική και συνδικαλιστική δράση στην Κέρκυρα. ΦΩΤΟ@ΑΛΕΚΟΣ ΑΥΛΩΝΙΤΗΣ.
Έφυγε από τη ζωή ο Τάσος Γκόγκας, βετεράνος των μαχών της Κύπρου το 1974, δραστήριος συνδικαλιστής και άνθρωπος με σημαντική παρουσία στα πολιτιστικά πράγματα της Κέρκυρας.
Μας αποχαιρέτισε χθες ο Τάσος Γκόγκας. Ένας εξαιρετικός Κερκυραίος, καλός φίλος, δημιουργικός άνθρωπος. Για όσους δεν γνωρίζουν, ο Τάσος ήταν ήρωας των μαχών στην Κύπρο, λοχίας της 21ης Επιλαρχίας Αρμάτων στη Λευκωσία κατά την εισβολή των Τούρκων το 1974. Υπηρετούσε ως έφεδρος υπαξιωματικός όταν κλήθηκε να αντιμετωπίσει την τουρκική εισβολή και έδωσε βροντερό «παρών». Και αργότερα δεν ξέχασε ποτέ ούτε τους συμπολεμιστές του ούτε αυτούς που χάθηκαν τότε.
Έδωσε μάχες για να αναγνωριστεί η θυσία και να τιμηθεί το σθένος όσων συμμετείχαν στην υπεράσπιση της Κύπρου, κόντρα στην ελληνική Πολιτεία που επί χρόνια αρνούνταν να αναγνωρίσει -έστω με τα ελάχιστα- αυτή την προσφορά. Ο Τάσος ήταν από τους πρώτους που πίεσαν για τη θεσμοθέτηση διάταξης με την οποία θα αναγνωρίζεται η συμβολή των αγωνιστών στις πολεμικές επιχειρήσεις της Κύπρου. Ζήτησε τη βοήθειά μου και παλέψαμε μαζί με κοινοβουλευτικές ερωτήσεις, πιέσαμε να χορηγηθεί το ισόβιο μηνιαίο τιμητικό βοήθημα ως ελάχιστος φόρος τιμής. Ήταν από τα πρώτα ζητήματα, θυμάμαι, που είχα αναδείξει στην έναρξη της κοινοβουλευτικής μου θητείας και ο Τάσος ήταν πάντα εκεί, να με παρακινεί, να μου θυμίζει το χρέος μας απέναντι σε όσους θυσιάστηκαν, να αγωνίζεται.
Ο Τάσος ήταν πάντα μαχητής. Μαχητής πραγματικός στο πεδίο, μαχητής και στη ζωή, μαχητής για όσα έκρινε ότι ήταν σπουδαία και όμορφα για τη ζωή μας. Και πάντα με το χαμόγελο και το καλαμπούρι. Αγαπούσε την Κέρκυρα και άφησε το στίγμα του και στον πολιτισμό του νησιού μας. Πάλεψε για τη Χορωδία του ΟΤΕ Κέρκυρας, για να στηθεί και να λειτουργήσει, για τις εξαιρετικές εκδηλώσεις που διοργάνωνε και για τις υπέροχες βραδιές που μας προσέφερε.
Μαχητής ήταν και για τα συνδικαλιστικά δικαιώματα των συναδέλφων του. Υπήρξε γραμματέας του Συλλόγου Συνταξιούχων του ΟΤΕ και πρόεδρος του Πολιτιστικού Κέντρου τους.
Ο Τάσος μας έφυγε. Άφησε πίσω του ανθρώπους που τον αγαπάνε, τη μνήμη από το καθαρό του χαμόγελο και ένα όνομα στενά συνυφασμένο με τη λεβεντιά, την καθαρότητα και τη σεμνότητα.
Ευτύχησα να είμαι ένας από τους φίλους του, ευτύχησα να συναντηθώ μαζί του σε κοινούς αγώνες. Στην οικογένειά του τα θερμά μου συλλυπητήρια. Να είναι υπερήφανοι για τον άνθρωπό τους. Τάσο, φίλε, καλό ταξίδι. Θα σε θυμόμαστε με σεβασμό.
