Αυτή η μάχη είναι αλίμονο, άνιση!

Είναι αλήθεια ότι η συμπερίληψη της Κέρκυρας στον τιμητικό κατάλογο των μνημείων παγκόσμιας κληρονομιάς της Unesco έγινε ύστερα από αίτηση της και αφού κρίθηκαν οι "υποσχέσεις" για τη φροντίδα που όφειλε στο μνημείο, επαρκείς. Δηλ. ότι "εμείς" θα βρίσκαμε τους τρόπους και τους πόρους για να φροντίσουμε τον τόπο μας-μνημείο! Έκτοτε παρήλθε πολύς καιρός, του χρόνου θα συμπληρωθεί μια δεκαετία ήδη, από ΄κείνο το ταξίδι των εκπροσώπων των φορέων στη Ν. Ζηλανδία. "Φάγαμε" πολύ χρόνο με το διαδικαστικό, εάν δηλ. έπρεπε να συσταθεί Γραφείο του Μνημείου ή όχι (σ.σ. άγνωστο γιατί εφόσον υπήρχε το Γραφείο παλιάς πόλης του Δήμου αλλά τέλος πάντων).