Σπηλιά: 26 χρόνια ελπίζοντας να μη βρέξει

ΚΕΡΚΥΡΑ. Η πρώτη γερή βροχή ήταν αρκετή. Η Σπηλιά πλημμύρισε ξανά την Τρίτη, νερά και λύματα μπήκαν σε καταστήματα και μια ιστορία που η πόλη γνωρίζει εδώ και περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα επέστρεψε στην επικαιρότητα. Μόνο που αυτή τη φορά δύσκολα μπορεί να αποδοθεί το πρόβλημα απλώς στη σφοδρότητα της βροχής.

Η σημερινή πλημμύρα ήρθε να προστεθεί σε μια αλυσίδα επεισοδίων που συνδέεται με τον τρόπο με τον οποίο διαμορφώθηκε το αποχετευτικό σύστημα της περιοχής και με ένα αντιπλημμυρικό έργο που επί χρόνια σχεδιάζεται, τροποποιείται και μετατίθεται.

2000 – Η εργολαβία που δεν χώρισε όμβρια και λύματα

Κρίσιμο σημείο στην ιστορία είναι η λεγόμενη «εργολαβία Χαραλαμπάκη» του 2000. Το έργο δεν πέτυχε τον πλήρη διαχωρισμό των ομβρίων από τα λύματα στην Παλιά Πόλη, με αποτέλεσμα το δίκτυο να διατηρήσει ουσιαστικά τον παντορροϊκό χαρακτήρα του.

Οι παροχές οδηγούνται σε διασταύρωση με τον αγωγό προς τον Βιολογικό, στο γνωστό προβληματικό υδραυλικό σημείο στον Μαύρο Γάτο. Όταν ο όγκος του νερού αυξάνεται απότομα, το σύστημα πιέζεται και η Σπηλιά βρίσκεται αντιμέτωπη με τις γνωστές υπερχειλίσεις.

Γι' αυτό και το πρόβλημα δεν είναι απλώς «βουλωμένα φρεάτια». Ο καθαρισμός τους είναι αναγκαίος, αλλά δεν διορθώνει την αρχιτεκτονική αδυναμία του δικτύου.

Δεκαετία 2000 – Η μαρίνα και μια λύση που αναζητείται

Η ιδέα του τουριστικού καταφυγίου στη Σπηλιά είχε ξεκινήσει ήδη από τη δεκαετία του 1990, μετά την αποχώρηση του ΚΤΕΛ από την πλατεία ΝΑΣΚΕ. Η πρώτη φάση του έργου εντάχθηκε τον Ιούνιο του 2006 στο χρηματοδοτικό πρόγραμμα και περιέλαβε λιμενικά και ηλεκτρομηχανολογικά έργα.

Παράλληλα, όμως, το πλημμυρικό πρόβλημα παρέμενε.

Η λύση που τελικά σχεδιάστηκε ήταν ένας νέος παντορροϊκός αγωγός, ο οποίος θα μπορεί να εκτονώνει τις μεγάλες παροχές βαθιά στη θάλασσα και όχι μέσα στη λιμενολεκάνη, σε συνδυασμό βεβαίως με τον αναγκαίο διαχωρισμό των ομβρίων από τα λύματα στο εσωτερικό δίκτυο.

2022 – Νέα εργολαβία, παλιό πρόβλημα

Στις 14 Φεβρουαρίου 2022 υπογράφηκε η σύμβαση για το Τουριστικό Καταφύγιο Σκαφών της Σπηλιάς, συνολικού προϋπολογισμού περίπου 9,7 εκατ. ευρώ. Στην εργολαβία εντάχθηκε και το πολυαναμενόμενο αντιπλημμυρικό υποέργο.

Οι εργασίες όμως ξεκίνησαν με καθυστέρηση περίπου έξι μηνών και το κρίσιμο υδραυλικό έργο δεν ακολούθησε.

2023 – Βρέθηκαν «ανισοσταθμίες»

Το φθινόπωρο του 2023 αποκαλύφθηκε νέα εμπλοκή. Κατά την εφαρμογή της μελέτης διαπιστώθηκαν ανισοσταθμίες, με συνέπεια να απαιτηθεί τροποποίηση της υδραυλικής μελέτης.

Την ώρα που η μαρίνα κατασκευαζόταν, για το έργο που θα προστάτευε τη Σπηλιά από τις πλημμύρες δεν υπήρχε συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα.

2024 – «Ξεκινάμε μετά τη λιμενολεκάνη»

Τον Απρίλιο του 2024, σε αυτοψία στο εργοτάξιο, ανακοινώθηκε ότι η υδραυλική μελέτη ήταν έτοιμη, είχε συναινέσει η ΔΕΥΑΚ και απέμενε η τελική έγκριση του ΟΛΚΕ.

Η κατασκευή του αντιπλημμυρικού επρόκειτο να αρχίσει μετά την ολοκλήρωση της λιμενολεκάνης.

Ταυτόχρονα επισημαινόταν κάτι αποκαλυπτικό: ακόμη και ο νέος αγωγός δεν αρκεί από μόνος του. Η ΔΕΥΑΚ πρέπει να αντιμετωπίσει και τα προβλήματα του εσωτερικού δικτύου, ώστε να επιτευχθεί πραγματικός διαχωρισμός ομβρίων και λυμάτων.

2025 – «Θα πνιγούμε πάλι με την πρώτη βροχή;»

Τον Αύγουστο του 2025 το ερώτημα τέθηκε σχεδόν προφητικά από την «Ε»: «Για να δούμε, θα πνιγούμε πάλι με την πρώτη βροχή ή όχι;»

Το αποχετευτικό έργο εξακολουθούσε να εκκρεμεί και σαφής χρόνος ολοκλήρωσης δεν υπήρχε.

22 Σεπτεμβρίου 2026 – Η απάντηση ήρθε με τη βροχή

Έναν χρόνο αργότερα η απάντηση δόθηκε στους δρόμους.

Η σημερινή ισχυρή βροχόπτωση προκάλεσε ξανά πλημμύρες στη Σπηλιά. Καταγράφηκε εισροή νερών σε καταστήματα, ενώ επαγγελματίας κατήγγειλε ότι νερά μαζί με λύματα μπήκαν στις αίθουσες της επιχείρησής του. Σε άλλη επιχείρηση της περιοχής καταγράφηκαν επίσης σοβαρά πλημμυρικά προβλήματα.

Το ενδιαφέρον είναι ότι δεν μιλάμε για κάποιο άγνωστο τεχνικό πρόβλημα που εμφανίστηκε σήμερα.

2000: το δίκτυο δεν διαχωρίζει πλήρως όμβρια και λύματα.

2022: το αντιπλημμυρικό εντάσσεται στη νέα εργολαβία.

2023: εμφανίζονται ανισοσταθμίες και αλλάζει η υδραυλική μελέτη.

2024: ανακοινώνεται ότι το έργο θα ακολουθήσει τη λιμενολεκάνη.

2025: το έργο ακόμη εκκρεμεί.

2026: η Σπηλιά πλημμυρίζει ξανά.

Είκοσι έξι χρόνια μετά την εργολαβία που βρίσκεται στην αφετηρία του σημερινού προβληματικού δικτύου, η βροχή εξακολουθεί να κάνει αυτό που δεν έκανε η διοίκηση: να ελέγχει στην πράξη αν το σύστημα λειτουργεί.

Και κάθε φορά βγάζει το ίδιο αποτέλεσμα.