Λάθη και σκοπιμότητες στη διαχείριση της προκλητικής συνομιλίας Πολ-Ντέλια

Τις παραμονές της τελικής και κρίσιμης διαπραγμάτευσης για το κλείσιμο της αξιολόγησης του 3ου Μνημονίου στη Wikileaks δημοσιεύθηκε συνομιλία μεταξύ του Τομ Τόμσεν και της Ντέλια Βελκουλέσκου, στελεχών του ΔΝΤ, που μετέχουν ως «σύμβουλοι» στις διαπραγματεύσεις…

Ποιοί είναι οι ρατσιστές;

Τουλάχιστον 31 οι νεκροί και 190 οι τραυματίες από την τριπλή βομβιστική επίθεση του ISIS στις Βρυξέλλες. Συμβολικού χαρακτήρα θεωρήθηκαν τα χτυπήματα, επειδή εκεί είναι το διοικητικό κέντρο της Ευρώπης, επειδή έγιναν μετά την ανακούφιση από τη σύλληψη του εγκεφάλου των επιθέσεων στο Παρίσι, επειδή έγιναν ενώ η Βελγική πρωτεύουσα φυλασσόταν από στρατό και αστυνομία, και ακόμα, επειδή οι στόχοι ήταν το διεθνές αεροδρόμιο και το μετρό, που χρησιμοποιούν για τις μετακινήσεις τους οι «χαρτογιακάδες» των Βρυξελλών…

Τo ΕΣΥ και τα ασφαλιστικά μας Ταμεία

Πολύς λόγος γίνεται τελευταία στον τόπο μας , για αναστολή, ενοποιήσεις και συγχωνεύσεις κλινικών. Στον τόπο μας μόνο; Μα φυσικά όχι.

Is this Sparta?

Η προοπτική του εκτοπισμού των ελληνικών συμφερόντων από την ξενοδοχειακή αγορά, π.χ. από τους Πέρσες, δεν πρέπει να περάσει απαρατήρητη. Ούτε να αντιμετωπισθεί με την υπεροψία του είδους "από πίτα που δεν τρως, τι σε μέλει κι αν... δοθεί". Και τούτο διότι όσο θα μεγαλώνει η απόσταση, (σ.σ. που δεν είναι απλώς εθνική αλλά συνιστά ποιοτική διαφορά) ανάμεσα στο κεφάλαιο και την εργασία, τόσο θα συγκεντρώνονται μαύρα σύννεφα πάνω από τη δεύτερη. Κι όσο θα φτωχαίνει η εργασία, τόσο θα στριμώχνεται η τοπική αγορά και το εισόδημα της μικρής, οικογενειακής επχείρησης.

Ο Εθνικός Ύμνος και οι νέοι “Φαναριώτες”

Φαίνεται ότι η “Καθημερινή” των Αθηνών, διαχρονικά τείνει να δημιουργήσει μιαν αντι-σολωμική παράδοση. Αρχικά ο Άγγελος Βλάχος, απευθυνόμενος στον Κωστή Παλαμά και τον Γεώργιο Δροσίνη, τους λέει: “Θα σας τον κατεβάσω εγώ τον Σολωμό από εκεί που τον ανεβάσατε”. Σήμερα, η “Καθημερινή” δια του αρθογράφου της Χρήστου Γιανναρά, ζητά την κατάργηση του Εθνικού μας Ύμνου, του Σολωμού και του Μάντζαρου, και την αντικατάστασή του από το “Τσάμικο” του Μάνου Χατζηδάκι (γράφω παρακάτω).

Σφίξανε οι... ρόλοι!

Η Πρωταπριλιά πρέπει μάλλον να προστεθεί στις εθνικές γιορτές και τις αργίες. Όσον αφορά στο δεύτερο, έτσι όπως έχουν γίνει τα πράγματα, όσο και να δουλεύει ο Έλληνας δεν αλλάζει κάτι... Όσον αφορά στο εορταστικό του πράγματος, με τόσο "παραμύθι", που έχει καταναλώσει ο πολίτης, είναι ζήτημα εάν μπορεί πλέον να ξεχωρίσει την αλήθεια από το ψέμα!

Αυτή η μάχη είναι αλίμονο, άνιση!

Είναι αλήθεια ότι η συμπερίληψη της Κέρκυρας στον τιμητικό κατάλογο των μνημείων παγκόσμιας κληρονομιάς της Unesco έγινε ύστερα από αίτηση της και αφού κρίθηκαν οι "υποσχέσεις" για τη φροντίδα που όφειλε στο μνημείο, επαρκείς. Δηλ. ότι "εμείς" θα βρίσκαμε τους τρόπους και τους πόρους για να φροντίσουμε τον τόπο μας-μνημείο! Έκτοτε παρήλθε πολύς καιρός, του χρόνου θα συμπληρωθεί μια δεκαετία ήδη, από ΄κείνο το ταξίδι των εκπροσώπων των φορέων στη Ν. Ζηλανδία. "Φάγαμε" πολύ χρόνο με το διαδικαστικό, εάν δηλ. έπρεπε να συσταθεί Γραφείο του Μνημείου ή όχι (σ.σ. άγνωστο γιατί εφόσον υπήρχε το Γραφείο παλιάς πόλης του Δήμου αλλά τέλος πάντων).

Μήπως να φτιάχνατε τους δρόμους της πόλης;

Αναρωτιέται κανείς τι πρέπει να γίνει για να ασφαλτοστρωθούν οι δρόμοι της πόλης; Οι περισσότεροι έχουν διατρηθεί, σκαφτεί πολλάκις και με διάφορους τρόπους ώστε να "περάσουν" σωλήνες ύδρευσης, αποχέτευσης, καλώδια ηλεκτρικού, οπτικών ινών και διάφορες άλλες συνδέσεις. Κάθε φορά η εργολαβία αποκαθιστούσε (;) μόνο το μέρος του δρόμου που είχε χαλάσει, συμβάλλοντας έτσι σε μια διαμόρφωση του δρόμου πολλών επιπέδων, απειλή νέων κρατήρων, που με την πρώτη βροχή σχηματίζονται. Ιδιαιτέρως μάλιστα στις μεγάλες εργολαβίες, ανέκαθεν ήταν απορίας άξιον γιατί δεν περιλαμβάνεται στην αποπεράτωση του έργου, π.χ. αλλαγή αγωγών αποχέτευσης, η πλήρης αποκατάσταση του οδοστρώματος;

Εννοιολογικό Λεξικό της σύγχρονης Ελλάδας

Με ισχυρή δόση σαρκασμού - πρώτου υποκατάστατου της οργής - παραθέτουμε κάποια ενδεικτικά αποσπάσματα από το νεοελληνικό εννοιολογικό λεξικό, το οποίο ίσως μια μέρα χρησιμοποιήσει η επόμενη γενιά στην προσπάθειά της να ορίσει την έννοια της σύγχρονης «Αριστεράς» του φιλόδοξου πρωθυπουργού Τσίπρα.

Ανάπηρη Ελευθερία

Με αφορμή την επέτειο της επανάστασης του 1821 αναρωτιέται κανείς, αν ο τρόπος που γιορτάζεται, δίνει τη δυνατότητα για αναστοχασμό. Γιατί είναι αλήθεια ότι μέσα από τις ωραιολογίες και την επίσημη ιστορία, ιστορικές αλήθειες κλειδώνονται στο χρονοντούλαπο της ιστορίας και αντικαθίστανται από εθνικούς μύθους και στερεότυπα.

Μήπως η πρόταση του κ. Μητσοτάκη περνάει και τα όρια της υπεύθυνης αντιπολίτευσης;

Τα νέα πολύνεκρα τρομοκρατικά κτυπήματα των τζιχαντιστών και μάλιστα στην πρωτεύουσα της Ευρώπης, τις Βρυξέλλες, έχουν δικαιολογημένα προκαλέσει σοκ, ανησυχία και ανασφάλεια σε όλους τους πολίτες και στη χώρα μας.

Εμφύλιοι στα 1821

Σε όλα τα μήκη και πλάτη της Γης, κατά την εξέλιξη μιας Επανάστασης, και ενώ ξεκινά η μάχη για την εξουσία, εμφανίζονται Εμφύλιοι πόλεμοι που διασπούν την ομάδα των επαναστατικών δυνάμεων.

Γιατί γίνονται οι συγχωνεύσεις;

Πόλεμος είναι απλώς η συνέχιση της πολιτικής με άλλα μέσα*

Σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης βρίσκεται η Χώρα κι αυτό απαιτεί ειδικές συμπεριφορές από διοίκηση και πολίτες. Οι διαγκωνισμοί γύρω από το προσφυγικό αξιοποιούνται απ΄ όλους σ΄ αυτή την πολυπαραγοντική διελκυστίνδα. Δεν είναι απλώς το θλιβερό και αναπόφευκτο παράγωγο του πολέμου στη Μ. Ανατολή, είναι μέρος του και υπ΄ αυτή την έννοια δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται αποκλειστικά συναισθηματικά. Η Ελλάδα δεν είναι εδώ και σχεδόν ένα χρόνο απλώς η γειτονική προς τις συρράξεις, ακραία (γεωγραφικά) ευρωπαϊκή χώρα.

Όσα δεν ... ξέρει ο Υπουργός Παιδείας

Όλοι οι διάλογοι για την εκπαίδευση μέχρι τώρα προβάλλουν το «εθνικό» διαχέοντας την ψευδαίσθηση ότι σε μια κοινωνία που σπαράσσεται από κοινωνικές ανισότητες και συγκρούσεις μπορεί να υπάρχει «κοινό συμφέρον». Υπηρετήθηκε αλήθεια το κοινό συμφέρον από τις πολιτικές που ακολουθήθηκαν μετά από τόσους «εθνικούς διαλόγους» στις προηγούμενες δεκαετίες ή η αποδόμηση της δημόσιας εκπαίδευσης; Λήφθηκαν υπόψη οι θέσεις και διαμορφώθηκαν πολιτικές με βάση τις θέσεις και τα αιτήματα της εκπαιδευτικής κοινότητας και των κοινωνικών φορέων ή εφαρμόστηκαν οι ντιρεκτίβες της ΕΕ, όπως αποτυπώνονταν στα προγράμματα των κομμάτων εξουσίας;

Ο πατριωτισμός των πολιτικών ευτελίζεται κάθε πρωί στα τηλεπαράθυρα

Το προσφυγικό-μεταναστευτικό έχει πλέον αναδειχθεί σε μέγα εθνικό θέμα, το οποίο υπερβαίνει της δυνατότητες της χώρας στην αντιμετώπιση του. Ταυτόχρονα υπονομεύει και την πορεία προς την αξιολόγηση των μνημονιακών υποχρεώσεων. Δηλαδή τη σταδιακή έξοδο από την ύφεση.Είναι πρόβλημα της Ευρώπης και όχι μόνο. Είναι και διεθνές και εμπίπτει απόλυτα και στις αρμοδιότητες του ΟΗΕ, οποίος έχει υπό την σκέπη του την Υπατη Αρμοστεία για τους πρόσφυγες...Είναι από τις λίγες περιπτώσεις στην παγκόσμια ιστορία να καταδικάζεται μία μικρή χώρα να υποστεί όλες τις συνέπειες του πολιτικού παιχνιδιού των Μεγάλων, Ρωσίας και ΗΠΑ, στη Συρία.Και η Ευρώπη να επιλέγει τη διάλυση γιατί δεν μπορεί να επιβάλλει την εφαρμογή των αποφάσεων της πλειοψηφίας.Δικαιολογημένη η απογοήτευση μας για την απαράδεκτη και εγκληματική αντιμετώπιση του προβλήματος από τους Ευρωπαίους εταίρους μας.Πιστεύω ότι δεν είναι μόνο προσωπική και η απογοήτευση από την αβελτηρία της κυβέρνησης τους πρώτους μήνες και τη συμπεριφορά των κομμάτων της αντιπολίτευσης σήμερα μετά το κλείσιμο των συνόρων προς την Ευρώπη και την έξαρση του προσφυγικού και μεταναστευτικού ρεύματος.Δεν παρακολουθώ συχνά τον πρωινό συνωστισμό των εκπροσώπων των κομμάτων στα κανάλια. Σπάνια η σοβαρή συζήτηση. Πρόκειται για ένα πινγκ πονγκ αλληλοκατηγοριών.Σήμερα Τετάρτη αγανάκτησα παρακολουθώντας τη συζήτηση για το μεγάλο εθνικό πρόβλημα του μεταναστευτικού. Ηλπιζα ότι θα επικρατούσε ο πατριωτισμός και η συναίνεση ως προς την εκτίμηση της σοβαρότητας του προβλήματος και της αδυναμίας της χώρας να το αντιμετωπίσει...Αντιπολιτευόμενοι και κυβερνητικοί βουλευτές το χαβά τους. Οι πρώτοι να επαναλαμβάνουν τις βάσιμες κατηγορίες για την πλημμελή αντιμετώπιση του προβλήματος στη γένεση του και οι κυβερνητικοί να προσπαθούν να απαλλάξουν την κυβέρνηση των ευθυνών της στοχοποιώντας την Ευρώπη...Ακουσα να κατηγορείται η κυβέρνηση ότι δεν μπορεί να φυλάξει τα σύνορα και ότι έχει ακόμη και ευθύνη για τους πνιγμούς των προσφύγων! Νερό στο μύλο των εχθρών μας...Όταν έχουν κλείσει τα σύνορα και η χώρα απειλείται να γίνει ένα στρατόπεδο προσφύγων και μεταναστών κυβέρνηση και κόμματα οφείλουν αφήσουν πίσω το παρελθόν και να συστρατευτούν για να δώσουν από κοινού τη μάχη στην Ευρώπη και τον ΟΗΕ για να ανοίξουν τα σύνορα και να διευκολυνθεί η επαναπροώθηση των μεταναστών.Ας αφήσουν για λίγο τα τηλεπαράθυρα οι βουλευτές και ας επισκεφθούν τα συγγενή κόμματα της Ευρώπης για να τα ενημερώσουν για το πρόβλημα Και η κυβέρνηση ας ετοιμάσει ένα φάκελο με στοιχεία και φωτογραφίες που να φωτίζουν το πρόβλημα και τις πραγματικές-και όχι πολιτικές-αδυναμίες της χώρας αντιμετώπιση τους.Και οι ευρωβουλευτές οφείλουν να συγκροτήσουν μια ομάδα συναδέλφων τους από όλες τις πτέρυγες και να τους πάνε με σκάφος στα θαλάσσια σύνορα με την Τουρκία για να διαπιστώσουν ιδίοις όμμασιν γιατί είναι αδύνατη η αποτροπή εισόδου των προσφύγων και μεταναστών και γιατί πνίγονται τόσο πολλοί...Υπάρχει και ο ΟΗΕ. Γιατί τον ξεχάσαμε; Εχει ευθύνες και για τον συνεχιζόμενο πόλεμο και για την τύχη των προσφύγων. Γιατί να μη πάει αντιπροσωπεία βουλευτών με ντοκουμέντα οπτικά και να ενημερώσει την ηγεσία και τις αντιπροσωπείες για το διπλό πρόβλημα: Το δικό μας αδιέξοδο και το δράμα των προσφύγων. Αλλά και για τις ευθύνες του ΟΗΕ και των πρωταγωνιστών της δημιουργίας του προσφυγικού προβλήματος.Αντί οι πολιτικοί μας να ευτελίζουν τον πατριωτισμό τους στα τηλεπαράθυρα ας συγκροτήσουν ένα μέτωπο δυναμικής εξόρμησης στην Ευρώπη και τον ΟΗΕ για να αναζητήσουν συμμάχους για την επίλυση του προβλήματος και ας αφήσουν για αργότερα τις στείρες και αδιέξοδες τηλεμαχίες.

Υπάρχει άραγε κίνδυνος παγκόσμιας πολεμικής σύρραξης;

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΡΥΔΗΣ*. Στην κορύφωση της μεγαλύτερης χρηματοπιστωτικής κρίσης, σειρά γεγονότων στην φλεγόμενη Συρία συναρμολογεί τον μηχανισμό διεθνούς πολεμικής έκρηξης.Η αποφασιστική στρατιωτική παρέμβαση της Ρωσίας άλλαξε τα μέχρι τώρα δεδομένα. Οι σφοδροί αεροπορικοί βομβαρδισμοί της ρώσικης αεροπορίας, έπληξαν καίρια τους αντικαθεστωτικούς αντάρτες και έγειραν την πλάστιγγα στο συριακό εμφύλιο υπέρ του Άσαντ. Το γεγονός ακυρώνει τον σχεδιασμό των Η.Π.Α. για την απομάκρυνσή του από τη Συρία. Η μεγάλη μάχη γίνεται για την επανάκτηση από τις κυβερνητικές δυνάμεις της πρωτεύουσας Χαλέπι , ενώ ο Άσαντ δηλώνει πλέον ότι θ΄ αγωνιστεί για την επανένωση όλης της Συρίας, πράγμα βέβαια ανέφικτο.Παράλληλα η πολιτοφυλακή των Κούρδων της Συρίας( YPG), ενισχυμένη στρατιωτικά από τους αμερικανούς, έχει επιτύχει σημαντικές στρατιωτικές επιτυχίες κατά του ISIS. Το γεγονός ενδυναμώνει πολιτικά και διπλωματικά την διεθνή θέση των Κούρδων έτσι ώστε το ‘’Δημοκρατικό Κόμμα’’ που εκπροσωπεί τους Κούρδους της Συρίας να διεκδικεί την αναγνώρισή τους ως εθνικής οντότητας και τη συμμετοχή τους στις διαπραγματεύσεις για την ειρήνευση στη Συρία. Στόχος τους ασφαλώς είναι η δημιουργία ανεξάρτητου κουρδικού κράτους ( Κουρδιστάν) στη βόρεια Συρία κατά μήκος των συνόρων με την Τουρκία. Αυτό, όπως είναι φυσικό, δημιουργεί σοβαρό πρόβλημα στους Τούρκους, γιατί οι Κούρδοι της Τουρκίας θα θελήσουν ν΄ αποσχιστούν και να ενσωματωθούν στο αυτόνομο πλέον Κουρδιστάν.Έτσι οι Τούρκοι εκτός από τις αεροπορικές επιδρομές κατά κουρδικών θέσεων στη βόρεια Συρία, επιδιώκουν την ανάληψη χερσαίων στρατιωτικών επιχειρήσεων για ν΄ αποτρέψουν την δημιουργία ανεξάρτητου κουρδικού κράτους. Αναμένουν το πράσινο φως από τους αμερικανούς, οι οποίοι μέχρι στιγμής τηρούν στάση αναμονής, γιατί κάτι τέτοιο θα έχει την σφοδρή αντίδραση της Ρωσίας και όχι μόνο. Στην πολεμική σκακιέρα εγκαταστάθηκε πρόσφατα και η Σαουδική Αραβία, ενώ δεν συνορεύει με τη Συρία, στο πλευρό των Τούρκων. Αυτό προκειμένου να έχει λόγο στη διευθέτηση του συριακού ζητήματος για πολιτικούς λόγους ( ‘’χωροφύλακας’’ της Μ. Ανατολής), για θρησκευτικούς ( εξόντωση των αντισουνιτικών δυνάμεων και των Κούρδων) αλλά και οικονομικούς ( πετρέλαιο του Κιρκούκ). Τούρκοι και Σαουδάραβες είναι σε θέση να κάνουν τη ‘’βρώμικη’’ δουλειά σε βάρος του Άσαντ, που δεν θέλουν να κάνουν οι Η.Π.Α. δηλαδή, την ανάληψη χερσαίων επιχειρήσεων στη Συρία. Μπροστά σ΄ αυτό το ενδεχόμενο έχουμε ήδη ανάμειξη και του ΙΡΑΝ με την αποστολή ένοπλων ιρανών στρατιωτών στη Συρία για να ενισχύσουν τις χερσαίες δυνάμεις του Άσαντ. Ταυτόχρονα και η Χεσμπολάχ ετοιμάζεται ν΄ αναλάβει ένοπλη δράση στο πλευρό του Άσαντ.Τον μεγαλύτερο όμως κίνδυνο για μια ευρύτερη διεθνή πολεμική σύρραξη με αφορμή τη συριακή κρίση συνιστούν οι κάκιστες ρωσοτουρκικές σχέσεις. Οι Ρώσοι δια στόματος Μεντβέντεφ έχουν διαμηνύσει σε όλους ότι οι χερσαίες επιχειρήσεις στην Συρία θα πυροδοτήσουν ένα νέο παγκόσμιο πόλεμο! Είναι πλέον ορατό ότι η ένταση στις σχέσεις μεταξύ Ρωσίας και Τουρκίας καθημερινά κλιμακώνεται.Η Ε.Ε. για μια ακόμη φορά αποδεικνύει ότι δεν διαθέτει το απαιτούμενο ειδικό βάρος ώστε να μπορέσει να επηρεάσει την εξέλιξη των πραγμάτων στη Συρία. Αυτό είναι εντελώς φυσιολογικό από την στιγμή που δεν είναι σε θέση να διαμορφώσει κοινή ευρωπαϊκή στάση ακόμη και στο προσφυγικό ζήτημα που την αφορά άμεσα. Οι πρόσφατα ενταχθείσες στην Ε.Ε. χώρες, όπως η Πολωνία, η Τσεχία, η Σλοβακία και η Ουγγαρία βρήκαν άλλη μια ευκαιρία να δείξουν τον αντιευρωπαϊσμό τους. Ως δορυφόροι της Γερμανίας στα ευρωοικονομικά ζητήματα είναι υπέρμαχοι των σκληρών μνημονιακών μέτρων κατά των χωρών του ευρωπαϊκού νότου. Αντίθετα στο προσφυγικό διαφοροποιούνται δυναμικά από την πολιτική των ανοιχτών συνόρων και την ελεγχόμενη εισροή μεταναστών ανά κράτος που υποστήριζε αρχικά η Μέρκελ. Έτσι κουνώντας της το δάχτυλο κλείνουν τα σύνορά τους! Αυτό προκαλεί το σοβαρό ενδεχόμενο, ο κύριος όγκος των προσφύγων- μεταναστών να εγκλωβιστεί στην χώρα μας.Καθόλου τυχαία τελικά δεν είναι η παρουσία του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο, που με πρόφαση το προσφυγικό ζήτημα θα είναι σε θέση να παρέμβει στρατιωτικά στην περίπτωση ρωσοτουρκικού πολέμου υπέρ της συμμάχου Τουρκίας φυσικά. Και ο πλέον αδαής αντιλαμβάνεται ότι ‘’τα κανόνια δεν πήγαν εκεί για να χτυπήσουν τα σπουργίτια’’...Κι ενώ έτσι σε αδρές γραμμές διαμορφώνεται η εύφλεκτη ζώνη γύρω από τη συριακή κρίση, ένα αδικαιολόγητα αδύναμο κι απομονωμένο πιόνι στην άκρη της διεθνούς σκακιέρας δηλαδή η Ελλάδα, κινδυνεύει να υποστεί ασύμμετρα δυσμενείς συνέπειες για τα εθνικά συμφέροντά της. Και δεν εννοώ μόνο τις συνέπειες του προσφυγικού.Η ανησυχία εστιάζεται στη σκέψη: Τι μπορεί άραγε να δοθεί ως ‘’αντάλλαγμα’’ στην τουρκική ιταμότητα κι αγριάδα προκειμένου να κάνει ενδεχόμενα υποχωρήσεις στο κουρδικό ζήτημα; Μήπως προνόμια και ικανοποίηση ανιστόρητων αξιώσεων των τούρκων δυτικά της Τουρκίας και στα ανατολικά της Ελλάδας, δηλαδή στο Αιγαίο;Η διεθνής ειρήνη και η διασφάλιση κυριαρχικών μας δικαιωμάτων κρέμονται από μια κλωστή! Ας αφυπνιστούμε έστω και τώρα πριν είναι πολύ αργά! Υπάρχουν δυνατότητες! *Είναι αντιδήμαρχος Μέσης του Δήμου Κερκύρας