Για το Άλσος Γαρίτσας – Ανεμομύλου: Πάταξον μεν, άκουσον δε...
Το Άλσος πρέπει να παραμείνει ζωντανό: με γήπεδα άθλησης, χώρους πολιτισμού και περιπάτου, αλλά και με τα καταστήματα ανοικτά για τον κόσμο
ΑΘΗΝΑ. Τις τελευταίες μέρες διακινείται στην κερκυραϊκή κοινωνία η παντελώς λανθασμένη πληροφόρηση ότι προτίθεμαι να καταθέσω τροπολογία για δήθεν αποχαρακτηρισμό του Άλσους Γαρίτσας – Ανεμομύλου. Φυσικά, όσοι έσπευσαν να κάνουν δίκη προθέσεων και να καταδικάσουν τις ενέργειές μου, ουδόλως περίμεναν να ακούσουν τη δική μου άποψη. Ξέχασαν ότι ήμουν εκείνος -ανάμεσα στους πολλούς- που εναντιωθήκαμε σε ξεπουλήματα δημόσιας περιουσίας, που μπήκαμε μπροστά για την προστασία του Ερημίτη, για την ανεμπόδιστη πρόσβαση του δρόμου στο πρώην Club Med στη Δασιά, για τις ελεύθερες παραλίες, για το επιδιωκόμενο ξεπούλημα του Ίσσου και του Ψυχιατρείου κ.λπ.
Πολλοί από αυτούς που σήμερα «κουνούν το δάχτυλο» απείχαν με προκλητικό τρόπο από αυτές τις διεκδικήσεις, αλλά ας είναι! Θα κριθούμε όλοι για πράξεις και παραλείψεις και για τη στάση μας στα μικρά και μεγάλα ζητήματα του τόπου μας.
Η αλήθεια λοιπόν είναι ότι προσπαθώ να καταθέσω τροπολογία στη Βουλή, ειδικά σε συνεργασία με τον Δήμο Κ. Κέρκυρας και Διαποντίων νήσων και την σύμφωνη γνώμη και συνυπογραφή της τροπολογίας από τους άλλους δύο κερκυραίους βουλευτές, που να διατηρεί στο ακέραιο τον χαρακτήρα του Άλσους Γαρίτσας – Ανεμομύλου, χωρίς επ' ουδενί να ανοίγει ατραπούς για πιθανή μελλοντική αλλαγή χρήσης και επιτρέποντας τη συνέχιση λειτουργίας όσων καταστημάτων υγειονομικού ενδιαφέροντος διατηρούσαν ήδη νόμιμη άδεια, προφυλάσσοντας την περιοχή από περαιτέρω ανάπτυξη νέων εγκαταστάσεων. Επιπλέον, στην τροπολογία εμπεριέχονται σαφείς δικλείδες ασφαλείας, βάσει της ισχύουσας νομοθεσίας τόσο του Υπουργείου Πολιτισμού για την προστασία των μνημείων και κυρίως της Διεύθυνσης Δασών, ώστε να διασφαλιστεί περαιτέρω ο χώρος και να αποφευχθούν μελλοντικές περιπέτειες.
Είμαι από εκείνους που από την πρώτη στιγμή έσπευσαν να προσφέρουν τη στήριξή τους, όταν το Άλσος αντιμετώπισε προβλήματα στην ανάπλασή του. Και παραμένω σταθερά υπέρ της διατήρησης και διαφύλαξης του μοναδικού πνεύμονα πρασίνου της πόλης. Το Άλσος πρέπει να παραμείνει ζωντανό: με γήπεδα άθλησης, χώρους πολιτισμού και περιπάτου, αλλά και με τα καταστήματα ανοικτά για τον κόσμο της Κέρκυρας, πάντα με αυστηρούς περιορισμούς στην κατάληψη δημόσιου χώρου.
Αυτό ακριβώς επιχειρώ να αποτυπώσω στην τροπολογία: τη διασφάλιση του δημόσιου και προσβάσιμου χαρακτήρα του Άλσους, καθώς και τη συνέχιση της εργασίας των επιχειρήσεων που λειτουργούν νόμιμα μέχρι σήμερα και των εργαζομένων σε αυτές.
Οι προσωπικές επιθέσεις λοιπόν όχι μόνο είναι περιττές, αλλά υποκρύπτουν και ένδεια επιχειρημάτων. Από τη δική μου πλευρά γίνεται μια προσπάθεια για να συγκεραστούν δίκαια αιτήματα και να παύσει ο διχασμός στην τοπική κοινωνία. Θα μπορούσα να νίψω τας χείρας μου και να παραμείνω αμέτοχος στο πρόβλημα που σοβεί. Αλήθεια όμως, αυτός πρέπει να είναι ο ρόλος των αιρετών τούτου του τόπου;
Τέλος, καλώ όσους αναθεματίζουν χωρίς επιχειρήματα να καταθέσουν κι αυτοί στον δημόσιο διάλογο τις δικές τους προτάσεις. Με ποιο τρόπο μπορεί το Άλσος να συνεχίσει να υφίσταται, με αυστηρούς κανόνες αλλά και ζωντανό, με χρήσεις ανοικτές για όλους; Εκτός κι αν το ζητούμενο είναι ένα Άλσος χωρίς καταστήματα, χωρίς χώρους άθλησης και, εντέλει, χωρίς ζωή.
ΥΓ. Η τροπολογία θα τεθεί υπ' όψιν όλων μόλις ολοκληρωθεί.
