Τι δεν λένε για τον όρμο της Γαρίτσας

Η συζήτηση για τα ναύδετα στη Γαρίτσα αποκάλυψε πολλά. Κυρίως όμως αποκάλυψε όσα αποφεύγουμε να ομολογήσουμε.

Η δημοτική αρχή εμφανίστηκε απροετοίμαστη, με μια εισήγηση που, σύμφωνα με την αντιπολίτευση, άλλαζε συνεχώς κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης. Η αντιπολίτευση, από την άλλη, πέτυχε την απόσυρση του θέματος, προτάσσοντας την ανάγκη μελετών, θεσμικής θωράκισης και ολοκληρωμένου σχεδιασμού. Όλα αυτά είναι λογικά. Δεν απαντούν όμως στο ερώτημα που βρίσκεται μπροστά στα μάτια όλων.

Τι γίνεται σήμερα με τα δεκάδες σκάφη που αγκυροβολούν στον όρμο;

Η Γαρίτσα δεν απειλείται από ένα μελλοντικό σχέδιο. Απειλείται ήδη από την πραγματικότητα. Κάθε καλοκαίρι μετατρέπεται σε χώρο μαζικής αγκυροβολίας, χωρίς οργανωμένη διαχείριση, χωρίς περιβαλλοντικούς κανόνες και χωρίς υποδομές εξυπηρέτησης. Η κατάσταση αυτή δεν είναι φυσικό φαινόμενο. Είναι αποτέλεσμα πολιτικής αδράνειας.

Η αντίθεση στα ναύδετα δεν αρκεί ως πολιτική πρόταση. Εάν απορρίπτεται η οργανωμένη διαχείριση, πρέπει να προτείνεται κάτι άλλο. Εάν η λύση παραπέμπεται σε μελλοντικές μελέτες και ομάδες εργασίας, πρέπει να εξηγείται πώς θα προστατευθεί ο όρμος μέχρι τότε.

Υπάρχει όμως και ένα ακόμη ερώτημα, μεγαλύτερο από τη Γαρίτσα. Πόσα σκάφη, πόσους επισκέπτες και πόση τουριστική δραστηριότητα μπορεί να αντέξει συνολικά η πόλη και το νησί; Η συζήτηση περιορίζεται στον όρμο, ενώ το πραγματικό ζήτημα είναι η φέρουσα ικανότητα της Κέρκυρας στο σύνολό της. Η Γαρίτσα δεν είναι ένα απομονωμένο οικοσύστημα. Είναι μέρος μιας πόλης που δοκιμάζεται από την κυκλοφοριακή συμφόρηση, τις ελλείψεις νερού, την πίεση στις υποδομές και τη διαρκή αύξηση των επισκεπτών χωρίς αντίστοιχη ενίσχυση των δημόσιων υπηρεσιών.

Το πραγματικό δίλημμα δεν είναι «ναύδετα ή όχι ναύδετα». Είναι αν η Γαρίτσα θα συνεχίσει να λειτουργεί ως ένας ανεξέλεγκτος χώρος αγκυροβολίας ή όχι, αποκτώντας κανόνες που θα προστατεύουν το τοπίο, τη θάλασσα και το δημόσιο συμφέρον. Και ταυτόχρονα αν η Κέρκυρα θα έχει, επιτέλους, μια πολιτική που να συνδέει κάθε νέα δραστηριότητα με τα όρια αντοχής του τόπου. Διαφορετικά τι νόημα έχει η απόδοση μέρους του παραλιακού μετώπου στον Δήμο;

Ο όρμος δεν βρίσκεται στα σχέδια. Βρίσκεται ήδη υπό πίεση. Και αυτή η πίεση δεν περιμένει τις μελέτες.