Το νοίκι δεν είναι πολιτική σχολικής στέγης

Η υπόθεση του Νηπιαγωγείου Καναλίων έχει δύο αναγνώσεις. Η πρώτη είναι επείγουσα και ανθρώπινη: σαράντα παιδιά πρέπει να πάνε σχολείο και ο Δήμος οφείλει να εξασφαλίσει τώρα τη στέγασή τους. Αν γι' αυτό χρειάζεται νέα μίσθωση, θα την κάνει.

Η δεύτερη όμως είναι πολιτική και πολύ πιο ενοχλητική: για πόσα χρόνια ακόμα θα νοικιάζουμε χώρους που δεν κατασκευάστηκαν για σχολεία, περιμένοντας κάθε φορά την επόμενη κρίση μίσθωσης;

Διότι τώρα δεν μπορούμε να επικαλεστούμε ούτε την έλλειψη χρηματοδοτικού εργαλείου ούτε την ασάφεια της ανάγκης.

Η πρόσκληση ΙΟΝ72 του Προγράμματος «Ιόνια Νησιά 2021–2027» είναι ανοικτή, διαθέτει έξι εκατομμύρια ευρώ για νέες σχολικές υποδομές και λήγει στις 30 Σεπτεμβρίου. Δικαιούχοι είναι οι ίδιοι οι Δήμοι. Και η επίσημη Χαρτογράφηση των σχολικών αναγκών βάζει στις προτεραιότητές της την προσχολική εκπαίδευση και την αποφυγή μισθωμένων κτηρίων.

Τα Κανάλια βρίσκονται ακριβώς μέσα σ' αυτή την περιγραφή.

Εδώ λοιπόν τελειώνουν οι γενικότητες και αρχίζει η ευθύνη του προγραμματισμού.

Δεκαπέντε ημέρες πριν κλείσει η πρόσκληση, το ερώτημα δεν είναι αν προλαβαίνουμε να σχεδιάσουμε ένα σχολείο από την αρχή. Προφανώς όχι. Το ερώτημα είναι ποιες προτάσεις έχουν ωριμάσει εγκαίρως ώστε να κατατεθούν τώρα.

Και ειδικά για τα Κανάλια: υπάρχει ώριμη πρόταση; Υπάρχει κατάλληλο οικόπεδο; Υπάρχουν οι απαιτούμενες μελέτες και εγκρίσεις; Αν υπάρχουν, κατατίθεται η πρόταση. Αν δεν υπάρχουν, γιατί δεν υπάρχουν, όταν η ανάγκη είναι γνωστή εδώ και χρόνια;

Αυτό είναι το πραγματικό κόστος της απουσίας προγραμματισμού. Όχι μόνον τα λεφτά του ενοικίου. Είναι ότι ο Δήμος φθάνει κάθε φορά στο παρά πέντε, όταν πλέον δεν επιλέγει αλλά πιέζεται. Και τότε ο ιδιοκτήτης ενός απαραίτητου ακινήτου γνωρίζει —δικαιολογημένα— την αξία της θέσης του.

Δεν ευθύνεται ο ιδιοκτήτης γι' αυτό.

Η δημόσια διοίκηση ευθύνεται όταν γνωρίζει την ανάγκη, βλέπει τη χρηματοδότηση να έρχεται και παρ' όλα αυτά δεν έχει ώριμη πρόταση όταν ανοίγει το ταμείο.

Στις 30 Σεπτεμβρίου, λοιπόν, δεν λήγει απλώς μια πρόσκληση του ΕΣΠΑ.

Λήγει και η προθεσμία για μια πολύ συγκεκριμένη απάντηση: τι είχε έτοιμο η Κέρκυρα όταν τα χρήματα ήταν διαθέσιμα;