Ρητορικές οι ερωτήσεις
Τα νέα επεισόδια σε ΑΠΘ και ΠΑΔΑ επανέφεραν τη συζήτηση για τη βία στα πανεπιστήμια, τις φοιτητικές παρατάξεις, τους εξωπανεπιστημιακούς και την αποτυχία εφαρμογής των μέτρων ασφαλείας που εξαγγέλλονται εδώ και χρόνια. Πόσο «πρωτοφανή» είναι τελικά όσα συμβαίνουν;
«Πρωτοφανή», για ακόμη μία φορά, χαρακτηρίστηκαν τα επεισόδια που σημειώθηκαν στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ) το πρωί της Τρίτης 12/05, μία ημέρα πριν από τη διεξαγωγή των φοιτητικών εκλογών. Κρανοφόροι με ρόπαλα, φωτοβολίδες, λοστούς, σπρέι πιπεριού και ναυτικούς πυρσούς εισέβαλαν στον πανεπιστημιακό χώρο, ο οποίος ήταν γεμάτος φοιτητές και καθηγητές, καθώς διεξάγονταν μαθήματα, ξυλοκόπησαν φοιτητές και έστειλαν επτά από αυτούς στο νοσοκομείο. Την ίδια ημέρα, το απόγευμα, «πρωτοφανή» επεισόδια σημειώθηκαν και στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής (ΠΑΔΑ), όπου ομάδα άλλων κρανοφόρων τραυμάτισε και έστειλε στο νοσοκομείο ακόμη τρεις φοιτητές.
«Πρωτοφανή» ήταν και τα επεισόδια κατά την εκκένωση της επί 34 χρόνια κατάληψης «Στέκι στο Βιολογικό», στο ίδιο πανεπιστήμιο, το ΑΠΘ, τον Δεκέμβριο του 2021, όπως και οι πράξεις βίας από εκείνους που αντιδρούσαν στη μετατροπή του χώρου σε βιβλιοθήκη. Αντίστοιχα, «πρωτοφανής» ήταν και η ταμπέλα που κρέμασαν «αντιεξουσιαστές» στον λαιμό του πρύτανη της πρώην ΑΣΟΕΕ — σημερινού Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΟΠΑ) — τον Οκτώβριο του 2020, μέσα στο ίδιο του το γραφείο, όπως και τα περιστατικά με ναρκωτικά, παραεμπόριο στην ευρύτερη περιοχή και τα βίαια επεισόδια με την αστυνομία κατά τους ελέγχους που ακολούθησαν.
Μόνο το 2026 και μόνο στο ΑΠΘ έχουν, έως τώρα, σημειωθεί ο εκφοβισμός του κοσμήτορα της Νομικής Σχολής, παράνομο πάρτι με μολότοφ — κατά το οποίο μάλιστα κάηκαν αυτοκίνητα —, καταδρομικές επιθέσεις στη Φιλοσοφική και την Πολυτεχνική Σχολή, καθώς και ο προπηλακισμός του αντιπρύτανη Ακαδημαϊκών Υποθέσεων και Φοιτητικής Μέριμνας για το θέμα των φοιτητικών εστιών, ο οποίος κατέληξε στο νοσοκομείο εξαιτίας της αναστάτωσης.
Στη συντριπτική πλειονότητα των περιστατικών, λοιπόν, είναι φανερό ότι τα επεισόδια προκαλούνται για δύο λόγους. Ο ένας είναι η νομή της εξουσίας — η οποία, βέβαια, δεν βρίσκεται στα χέρια του ακαδημαϊκού προσωπικού και των θεσμικών του οργάνων — από κομματικές παρατάξεις που αποκαλούνται «φοιτητικές» και από διάφορους εξωπανεπιστημιακούς, όπως στην πρόσφατη περίπτωση στο ΑΠΘ, όπου σημειώθηκε σύγκρουση μεταξύ «αντιεξουσιαστών» και «αντικαπιταλιστών».
Ο άλλος είναι η αντίσταση όλων των παραπάνω στις, ούτως ή άλλως, αναιμικές προσπάθειες της κυβέρνησης να επιβάλει «τον νόμο και την τάξη», όπως στην περίπτωση του προπηλακισμού του αντιπρύτανη. Το ερώτημα που κυριαρχεί, βεβαίως, είναι πού βρίσκονται οι κάμερες, τα τουρνικέ, οι ηλεκτρονικές μπάρες και οι έλεγχοι που θα κρατούσαν μακριά από τα πανεπιστήμια την εγκληματικότητα. Όπως και γιατί οι όποιες προσαγωγές δεν οδηγούν ποτέ σε συλλήψεις. Ρητορικά τα ερωτήματα…
ΕΛΙΝΑ ΛΑΣΚΑΡΙ
