ΑΡΘΡΟ
Παιδεία, θέατρο και μουσική στη Σμύρνη
Σμύρνη, το διαμάντι της ανατολής, το στέμμα της Ιωνίας. Εκεί όπου ο ελληνισμός, με το ανθηρό του εμπόριο, τη ναυτιλία και τις ποικίλες οικονομικές του δραστηριότητες, ανέπτυξε, σε αξιοζήλευτο επίπεδο, τα γράμματα και τις τέχνες.
Δεν είναι ο υπερτουρισμός, η Κέρκυρά μου
Όταν φεύγεις, το χωριό μεγαλώνει μέσα σου. Γίνεται μυρτιά, τσιτσιμπίρα, γκιώνης, παγιές ιστορίες, σκορδαγιά και αγέρας. Γίνεται η ανάγκη της επιστροφής.
Αχίλλειο: 28 μήνες για την αποκατάσταση — τώρα χρειάζεται σχέδιο για την επόμενη ημέρα
Δέκα προτάσεις για να μη μείνει η αποκατάσταση μόνο στα κτίρια, αλλά να οδηγήσει σε ένα σύγχρονο, ζωντανό μουσείο και πολιτιστικό κέντρο διεθνούς εμβέλειας.
Σιωνιστές εναντίον Σιωνιστών για τη Γενοκτονία και την Εθνοκάθαρση στην Παλαιστίνη
Επανέλαβε πρόσφατα ο πρόεδρος του Κεντρικού Ισραηλιτικού Συμβουλίου, Βίκτωρ Ελιέζερ, σε podcast, ότι «ο αντισιωνισμός είναι αντισημιτισμός με άλλο όνομα».
«Μην ακούτε τους κυβερνώντες»
Από το «μην ακούτε τους κυβερνώντες» στη Μόσχα έως το συλλείτουργο και την ανταλλαγή παρασήμων με τον Πατριάρχη Κύριλλο. Πού τελειώνει η προσωπική άποψη ενός ιεράρχη και πού αρχίζει η θεσμική και πολιτική παρέμβαση;
Το πραγματικό ερώτημα των εκλογών
Ο ανεξάρτητος βουλευτής Κέρκυρας Αλέκος Αυλωνίτης αναφέρεται στις προτεραιότητες της σημερινής πολιτικής συγκυρίας και στο πραγματικό διακύβευμα της επικείμενης εκλογικής αναμέτρησης: τη δυνατότητα συγκρότησης μιας διαφορετικής πολιτικής και κοινωνικής πλειοψηφίας.
Κέρκυρα 2030: να ξαναμιλήσουμε για τον τόπο μας
Σε έναν δεκαετή σχεδιασμό με συνέχεια, συγκεκριμένες προτεραιότητες και μετρήσιμο αποτέλεσμα καλεί ο Σπύρος Κροκίδης, θέτοντας στο επίκεντρο την καθημερινότητα των κατοίκων, την προστασία της Παλιάς Πόλης ως ζωντανού τόπου, την ισότιμη αντιμετώπιση χωριών και Διαποντίων και την ανάγκη να επαναπροσδιοριστεί τι σημαίνει τουριστική επιτυχία για την Κέρκυρα.
Clandestino
Από τη Θέουτα και το Γιβραλτάρ έως την Πύλο, η παράτυπη μετανάστευση παραμένει το μεγαλύτερο ανθρωπιστικό, πολιτικό και γεωπολιτικό δίλημμα της Ευρώπης. Ανάμεσα στην ασφάλεια, τη δημογραφική ανάγκη και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, η ήπειρος αναζητά απαντήσεις που ακόμη δεν έχει βρει.
Περί πνευματικών δικαιωμάτων: όταν η πολιτιστική κληρονομιά συναντά την ιδιωτική διαχείριση
Η απαγόρευση εκτέλεσης έργων του Μάνου Χατζιδάκι στη συναυλία του Μανώλη Μητσιά στο Αρχαίο Θέατρο Δίου επαναφέρει το διαχρονικό ερώτημα: μέχρι πού φτάνουν τα δικαιώματα των κληρονόμων και από ποιο σημείο αρχίζει η ευθύνη απέναντι στην πολιτιστική κληρονομιά μιας ολόκληρης κοινωνίας;
Ο Κλαούζεβιτς στον 21ο αιώνα
Ο συγγραφέας αντιμετώπισε τον πόλεμο ως μέρος της πολιτικής και όχι ως κάτι ξεκομμένο από την πολιτική.
Η Κέρκυρα που αγαπάμε: Όταν η παράδοση συναντά τη νέα γενιά, ο πολιτισμός γίνεται η ελπίδα μας
Με μια απλή παρατήρηση, καθένας μας μπορεί να διαπιστώσει πόσο υπέροχα πολιτιστικά δρώμενα συμβαίνουν γύρω μας.
Ηχώ του Χθες, Πνοή του Αύριο: Όταν η Κερκυραϊκή μπαντιστική παράδοση συναντιέται με την παραδοσιακή μουσική και την συστήνει στον ψηφιακό κόσμο
Για την Κέρκυρα, οι Φιλαρμονικές δεν είναι απλώς μουσικά σύνολα και σχολεία μουσικής. Είναι η ίδια η ανάσα του τόπου.
Η Πύρρεια Νίκη του Τραμπ
Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε στην Ήπειρο ένας βασιλιάς. Τον έλεγαν Πύρρο.
Η Παγκόσμια Ημέρα Μουσικής και η ευθύνη μας απέναντι στη μουσική παράδοση της Κέρκυρας
Η 21η Ιουνίου, η Παγκόσμια Ημέρα Μουσικής, αποτελεί για τη Φιλαρμονική Εταιρεία Μάντζαρος μια μέρα με ιδιαίτερο συμβολισμό.
Reunion με τη ζωή
Ένα σχολικό reunion ύστερα από 37 χρόνια και μια συναυλία του Jean-Michel Jarre λειτούργησαν σαν δύο απρόσμενες γέφυρες ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν. Δύο εμπειρίες που επιβεβαίωσαν ότι ο χρόνος αφήνει τα σημάδια του στο σώμα, όχι όμως στον πυρήνα των ανθρώπων, των αναμνήσεων και της δημιουργίας.
Ο Χαλασμός της Εβραϊκής Κοινότητας της Κέρκυρας Σαν Σήμερα
Ο Χαλασμός της Εβραϊκής Κοινότητας της Κέρκυρας Σαν Σήμερα
Η Γαρίτσα δεν είναι το πρόβλημα, είναι το σύμπτωμα
Η συζήτηση για τα ναύδετα και τη διατήρηση του όρμου της Γαρίτσας ως «μαρίνας ανοικτού τύπου» δεν αφορά μόνο έναν εμβληματικό χώρο της πόλης. Αναδεικνύει τα όρια της φέρουσας ικανότητας της Κέρκυρας, την άναρχη επέκταση της εμπορικής εκμετάλλευσης του δημόσιου χώρου και το ερώτημα αν οι κάτοικοι θα συνεχίσουν να έχουν ουσιαστική σχέση με τη θάλασσα που διαμόρφωσε την ταυτότητά τους.
