Η Κέρκυρα δεν είναι προϊόν
Όταν ο τουρισμός οργανώνεται έτσι ώστε το μεγαλύτερο μέρος της αξίας να παράγεται αλλού και να εισπράττεται από άλλους, ο προορισμός κινδυνεύει να μετατραπεί σε σκηνικό. Η Κέρκυρα οφείλει να διεκδικήσει μερίδιο από τον πλούτο που η ίδια δημιουργεί.
Η Κέρκυρα υπήρξε πάντα προορισμός. Τα τελευταία χρόνια, όμως, τείνει να μετατραπεί σε προϊόν. Η διαφορά δεν είναι φιλολογική. Είναι οικονομική και βαθιά πολιτική.
Προορισμός είναι ένας τόπος που υποδέχεται επισκέπτες και αναπτύσσεται μαζί τους. Προϊόν είναι κάτι που σχεδιάζεται, συσκευάζεται και πωλείται από άλλους. Στην πρώτη περίπτωση, η τοπική κοινωνία συμμετέχει στην παραγωγή του πλούτου. Στη δεύτερη, περιορίζεται να παρέχει το σκηνικό και τις υπηρεσίες που απαιτούνται για να λειτουργήσει μια διεθνής τουριστική αλυσίδα.
Σήμερα, όλο και μεγαλύτερο μέρος του ταξιδιού αγοράζεται πριν ο επισκέπτης φτάσει στο νησί. Η κράτηση, η μεταφορά, το κατάλυμα, ακόμη και η διατροφή έχουν προπληρωθεί. Το χρήμα διακινείται σε διεθνείς πλατφόρμες, αεροπορικές εταιρείες, τουριστικούς οργανισμούς και μεγάλες ξενοδοχειακές επιχειρήσεις. Η Κέρκυρα φιλοξενεί τον επισκέπτη, αλλά δεν εισπράττει αναλόγως την αξία που η ίδια παράγει ή πιο σωστά, στο όνομα της οποίας παράγεται.
Δεν πρόκειται για καταγγελία απέναντι στην επιχειρηματικότητα ούτε για άρνηση των επενδύσεων. Οι επενδύσεις είναι απαραίτητες. Όμως κάθε μεγάλη επένδυση οφείλει να απαντά σε ένα απλό ερώτημα: ποιο είναι το όφελος για τον τόπο; Πόσες τοπικές επιχειρήσεις εντάσσονται στην αλυσίδα; Πόσοι παραγωγοί διαθέτουν τα προϊόντα τους; Πόσες θέσεις εργασίας δημιουργούνται με προοπτική και αξιοπρεπείς αμοιβές; Πόσο από τον παραγόμενο πλούτο παραμένει στην κερκυραϊκή οικονομία;
Αυτή είναι η συζήτηση που λείπει. Αντί να μετράμε μόνο αφίξεις, διανυκτερεύσεις και πληρότητες, χρειάζεται να μετρήσουμε το οικονομικό αποτύπωμα του τουρισμού στην ίδια την κοινωνία που τον φιλοξενεί.
Η Κέρκυρα δεν έχει ανάγκη από περισσότερους αριθμούς στα δελτία στατιστικής. Έχει ανάγκη από μεγαλύτερη συμμετοχή στην αξία που η ίδια παράγει. Γιατί ένας τόπος που αρκείται να προσφέρει τη θάλασσά του, το τοπίο του και την ιστορία του χωρίς να διαπραγματεύεται το μερίδιό του από τον πλούτο που δημιουργείται, κινδυνεύει να γίνει κάτι πολύ λιγότερο από προορισμός: ένα εξαιρετικά όμορφο προϊόν, με άλλους ιδιοκτήτες και άλλους ωφελημένους.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΤΣΑΪΤΗΣ
Είναι ο εκδότης - διευθυντής της Ενημέρωσης. Έχει σπουδάσει και εργαστεί ως μηχανικός και ηλεκτρονικός. Δημοσιογραφεί από τις αρχές της δεκαετίας του 1980. Έχει συνεργαστεί με σχεδόν όλες τις αθηναϊκές εφημερίδες. Διετέλεσε πρόεδρος του Συνδέσμου Ημερησίων Περιφερειακών Εφημερίδων, τον οποίον υπηρέτησε και από τη θέση του γενικού γραμματέα στο δ.σ. επί οκτώ χρόνια. Πιστεύει πως η ισχυρότερη ιδιότητα του δημοσιογράφου στην ενημέρωση είναι το ενδιαφέρον του για τα κοινά και στην επικοινωνία η έντιμη και ανιδιοτελής διαμεσολάβηση.
