Άρθρα
Η Πύρρεια Νίκη του Τραμπ
Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε στην Ήπειρο ένας βασιλιάς. Τον έλεγαν Πύρρο.
Ο λογαριασμός της τυχαίας και ασύδοτης τουριστικής ανάπτυξης
Η Κέρκυρα μετρά αφίξεις, αλλά δεν μετρά δημοσίως το βάρος που προσθέτει κάθε χρόνο στο νησί.
Το πρόβλημα της Κέρκυρας δεν είναι ο τουρισμός. Είναι η ιδιοκτησία του αποτελέσματός του
Η μελέτη του ΙΝΣΕΤΕ δείχνει ότι η Κέρκυρα εξακολουθεί να παράγει τεράστιο τουριστικό πλούτο. Το ζήτημα δεν είναι πια οι αφίξεις αλλά η κατανομή της αξίας, οι υποδομές που καταρρέουν και η κοινωνική πλειοψηφία που θα μπορούσε να διεκδικήσει μια διαφορετική πορεία.
Reunion με τη ζωή
Ένα σχολικό reunion ύστερα από 37 χρόνια και μια συναυλία του Jean-Michel Jarre λειτούργησαν σαν δύο απρόσμενες γέφυρες ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν. Δύο εμπειρίες που επιβεβαίωσαν ότι ο χρόνος αφήνει τα σημάδια του στο σώμα, όχι όμως στον πυρήνα των ανθρώπων, των αναμνήσεων και της δημιουργίας.
Μια ακτινογραφία του κινήματος στην Αλβανία για τη γη
Σε αντίθεση με την Κέρκυρα, που οι Σειρήνες τραγούδησαν πολύ την ανάπτυξη, ο Οδυσσέας κυκλοφορούσε λυτός και ελεύθερος, χωρίς ωτασπίδες, παραδίνοντας εντέλει γη και ύδωρ πολύ πριν εμφανιστούν οι Πέρσες...
Γιατί βαλτώνουν τα έργα στην Κέρκυρα και τα Ιόνια;
Η συνεδρίαση της Επιτροπής Παρακολούθησης αποτελεί συνήθως μια χαμένη ευκαιρία για έναν ειλικρινή προβληματισμό σχετικά με το γιατί τόσα έργα παραμένουν επί χρόνια μονίμως μεταξύ σχεδιασμού και πραγματικότητας.
Από την αθωότητα στην αυτογνωσία
Η σοφία ίσως δεν είναι το αποτέλεσμα της εμπειρίας, αλλά η ικανότητα να αμφισβητούμε όσα η εμπειρία μάς έμαθε να θεωρούμε βέβαια. Από την παιδική ευκρίνεια έως την επίπονη αυτογνωσία, η διαδρομή περνά μέσα από τη ρήξη με τις ίδιες μας τις βεβαιότητες.
Το αθέατο κέντρο ισχύος
Η κρίση στο Γηροκομείο φέρνει ξανά στο προσκήνιο τον ρόλο των Αδελφάτων, ενός ιστορικού θεσμού με σημαντική περιουσία και περιορισμένη δημόσια λογοδοσία. Πίσω από τις παραιτήσεις και τη διοικητική αναστάτωση αναδύεται το διαχρονικό ερώτημα της διαφάνειας και του ελέγχου στη διαχείριση ενός κληροδοτήματος που ανήκει στην κοινωνία των Κερκυραίων.
Τι δεν λένε για τον όρμο της Γαρίτσας
Τι γίνεται σήμερα με τα δεκάδες σκάφη που αγκυροβολούν στον όρμο και ποια είναι τελικά η φέρουσα ικανότητα της πόλης και του νησιού απέναντι στη διαρκώς αυξανόμενη τουριστική πίεση.
Προηγείται η πολιτική ή έπεται δουλικά της αγοράς;
Αυτό είναι το πραγματικό ερώτημα πίσω από κάθε συζήτηση για τη θάλασσα της Κέρκυρας, για τα ναύδετα, τις μαρίνες, τη Σπηλιά, τον ΝΑΟΚ και, τελικά, για το μέλλον του ίδιου του τόπου.
Η προειδοποίηση είναι εδώ
Η οργή που ξεχειλίζει στα κοινωνικά δίκτυα για τις επαναλαμβανόμενες διακοπές της υδροδότησης είναι μια ηχηρή προειδοποίηση για τη διαχρονική αποτυχία διοίκησης και τη φθορά της εμπιστοσύνης στους θεσμούς. Δεν αρκεί, όμως, η υβριστική εκτόνωση· απαιτούνται λογοδοσία, αλλαγή προτεραιοτήτων και η συλλογική βούληση για μια πραγματική ανασυγκρότηση του τόπου, πριν η αγανάκτηση μετατραπεί σε οριστική παραίτηση.
Ο Χαλασμός της Εβραϊκής Κοινότητας της Κέρκυρας Σαν Σήμερα
Ο Χαλασμός της Εβραϊκής Κοινότητας της Κέρκυρας Σαν Σήμερα
Η Γαρίτσα δεν είναι το πρόβλημα, είναι το σύμπτωμα
Η συζήτηση για τα ναύδετα και τη διατήρηση του όρμου της Γαρίτσας ως «μαρίνας ανοικτού τύπου» δεν αφορά μόνο έναν εμβληματικό χώρο της πόλης. Αναδεικνύει τα όρια της φέρουσας ικανότητας της Κέρκυρας, την άναρχη επέκταση της εμπορικής εκμετάλλευσης του δημόσιου χώρου και το ερώτημα αν οι κάτοικοι θα συνεχίσουν να έχουν ουσιαστική σχέση με τη θάλασσα που διαμόρφωσε την ταυτότητά τους.
Η οργή για το νερό και τα όρια της ανοχής στην Κέρκυρα
Οι Κερκυραίοι γνωρίζουν ότι η ΔΕΥΑΚ είναι ένας γερασμένος και οικονομικά εξαντλημένος οργανισμός. Γιατί λοιπόν η αγανάκτηση ξεχειλίζει μετά από κάθε πολύωρη διακοπή υδροδότησης; Επειδή η κατανόηση των αιτίων δεν αναιρεί την απαίτηση για το αυτονόητο: την πρόσβαση σε ένα βασικό δημόσιο αγαθό.
Όχι άλλη γκρίνια, αλλά στρατηγική
Η Κέρκυρα παραμένει ένας ιδιαίτερα ελκυστικός διεθνής προορισμός και ταυτόχρονα λειτουργεί ως πύλη εισόδου για την ευρύτερη περιοχή του Ιονίου.
Άνθρωπος και «ρομποτικοί φροντιστές»
Τα ρομπότ καλούνται να λειτουργήσουν σε απρόβλεπτα οικιακά περιβάλλοντα, όπου η αναγνώριση φωνής μπορεί να αποτυγχάνει λόγω ασυνάρτητου ή αλλοιωμένου λόγου.
Οι προτεραιότητες μιας πόλης που πνίγεται
Το κυκλοφοριακό χάος δεν είναι ούτε φυσικό φαινόμενο ούτε αναπόφευκτο τίμημα της τουριστικής ανάπτυξης. Είναι το αποτέλεσμα επιλογών και, κυρίως, της απουσίας επιλογών.
Ενόψει εκλογών και συνταγματικής αναθεώρησης
Το ζητούμενο δεν είναι απλώς η εναλλαγή προσώπων, αλλά η αναζήτηση νέων συλλογικών υποκειμένων που να αντιστοιχούν στην κοινωνία του 21ου αιώνα.
