Editorial
Το αθέατο κέντρο ισχύος
Η κρίση στο Γηροκομείο φέρνει ξανά στο προσκήνιο τον ρόλο των Αδελφάτων, ενός ιστορικού θεσμού με σημαντική περιουσία και περιορισμένη δημόσια λογοδοσία. Πίσω από τις παραιτήσεις και τη διοικητική αναστάτωση αναδύεται το διαχρονικό ερώτημα της διαφάνειας και του ελέγχου στη διαχείριση ενός κληροδοτήματος που ανήκει στην κοινωνία των Κερκυραίων.
Τι δεν λένε για τον όρμο της Γαρίτσας
Τι γίνεται σήμερα με τα δεκάδες σκάφη που αγκυροβολούν στον όρμο και ποια είναι τελικά η φέρουσα ικανότητα της πόλης και του νησιού απέναντι στη διαρκώς αυξανόμενη τουριστική πίεση.
Προηγείται η πολιτική ή έπεται δουλικά της αγοράς;
Αυτό είναι το πραγματικό ερώτημα πίσω από κάθε συζήτηση για τη θάλασσα της Κέρκυρας, για τα ναύδετα, τις μαρίνες, τη Σπηλιά, τον ΝΑΟΚ και, τελικά, για το μέλλον του ίδιου του τόπου.
Η προειδοποίηση είναι εδώ
Η οργή που ξεχειλίζει στα κοινωνικά δίκτυα για τις επαναλαμβανόμενες διακοπές της υδροδότησης είναι μια ηχηρή προειδοποίηση για τη διαχρονική αποτυχία διοίκησης και τη φθορά της εμπιστοσύνης στους θεσμούς. Δεν αρκεί, όμως, η υβριστική εκτόνωση· απαιτούνται λογοδοσία, αλλαγή προτεραιοτήτων και η συλλογική βούληση για μια πραγματική ανασυγκρότηση του τόπου, πριν η αγανάκτηση μετατραπεί σε οριστική παραίτηση.
Η οργή για το νερό και τα όρια της ανοχής στην Κέρκυρα
Οι Κερκυραίοι γνωρίζουν ότι η ΔΕΥΑΚ είναι ένας γερασμένος και οικονομικά εξαντλημένος οργανισμός. Γιατί λοιπόν η αγανάκτηση ξεχειλίζει μετά από κάθε πολύωρη διακοπή υδροδότησης; Επειδή η κατανόηση των αιτίων δεν αναιρεί την απαίτηση για το αυτονόητο: την πρόσβαση σε ένα βασικό δημόσιο αγαθό.
Όχι άλλη γκρίνια, αλλά στρατηγική
Η Κέρκυρα παραμένει ένας ιδιαίτερα ελκυστικός διεθνής προορισμός και ταυτόχρονα λειτουργεί ως πύλη εισόδου για την ευρύτερη περιοχή του Ιονίου.
Οι προτεραιότητες μιας πόλης που πνίγεται
Το κυκλοφοριακό χάος δεν είναι ούτε φυσικό φαινόμενο ούτε αναπόφευκτο τίμημα της τουριστικής ανάπτυξης. Είναι το αποτέλεσμα επιλογών και, κυρίως, της απουσίας επιλογών.
Ενόψει εκλογών και συνταγματικής αναθεώρησης
Το ζητούμενο δεν είναι απλώς η εναλλαγή προσώπων, αλλά η αναζήτηση νέων συλλογικών υποκειμένων που να αντιστοιχούν στην κοινωνία του 21ου αιώνα.
Τα πρέπει, τα τι και τα πώς του κερκυραϊκού τουρισμού
Η Κέρκυρα δεν χρειάζεται άλλη μία συζήτηση για το αν ο τουρισμός είναι ευλογία ή κατάρα. Χρειάζεται συμφωνία στα δεδομένα, θεσμούς διαχείρισης, ανακατανομή προτεραιοτήτων και πολιτικό θάρρος για αποφάσεις που θα διασφαλίσουν ότι η επιτυχία του σημαντικότερου παραγωγικού της τομέα δεν θα υπονομεύει το ίδιο της το μέλλον.
Το ουκρανικό drone και το δικαίωμα των πολιτών να γνωρίζουν
Οι ερωτήσεις στη Βουλή και η ενημέρωση των διπλωματικών συντακτών φωτίζουν περισσότερο τα κενά παρά τις απαντήσεις.
Η αόρατη μαρίνα της Γαρίτσας
Εάν το κράτος εισπράττει το ΤΕΠΑΗ από τα σκάφη που γεμίζουν κάθε καλοκαίρι τον όρμο της Γαρίτσας, εύλογα τίθεται το ερώτημα γιατί κανένα μέρος αυτών των εσόδων δεν επιστρέφει αμέσως στην Κέρκυρα;
Οι αντιφάσεις της δυτικής απληστίας και το μεταναστευτικό
Το αμήχανο ράβε-ξήλωνε της Δύσης για τις ανθρώπινες σχέσεις τελικά, προϊόν της απάνθρωπης γενικά σχέσης ανάμεσα στο κεφάλαιο και την εργασία.
Η λεπτή γραμμή της δημοσιότητας
Η ενημέρωση είναι δημόσιο αγαθό. Η μετατροπή του ανθρώπινου πόνου σε θέαμα όχι. Εκεί βρίσκεται το όριο ανάμεσα στη δημοσιογραφική ευθύνη και τον κοινωνικό κανιβαλισμό.
Βία ανηλίκων στην Κέρκυρα: Η κοινωνία της οθόνης και η εξοικείωση με την επιθετικότητα
Το περιστατικό τραυματισμού μαθητή στην Κέρκυρα ανοίγει ξανά τη συζήτηση για τη βία ανηλίκων, την επιρροή των media και των social media, αλλά και για το κοινωνικό υπόδειγμα που διαμορφώνει μια γενιά μεγαλωμένη μέσα στην ένταση, τον ανταγωνισμό και τη διαρκή έκθεση στην επιθετικότητα, ενώ η οικογένεια βρίσκεται στη δουλειά από το πρωί έως το βράδυ.
«Με το βοριά που τ’ αρμενίζει και το κύμα που αφρίζει…»
Οι μεγάλες λέξεις, οι εικόνες και οι συμβολισμοί συχνά προηγούνται των δεσμεύσεων. Το ερώτημα δεν είναι τι υπόσχεται το αφήγημα, αλλά τι απομένει όταν σβήσουν τα φώτα της παρουσίασης.
Μετράμε για να μη φτάσουμε να απαγορεύουμε
Η μέτρηση της τουριστικής πίεσης δεν συνεπάγεται αναγκαστικά απαγορεύσεις. Μπορεί να αποτελέσει εργαλείο για έγκαιρες, τεκμηριωμένες και λελογισμένες παρεμβάσεις, ώστε η Κέρκυρα να προστατεύσει τις υποδομές και την ποιότητα ζωής χωρίς να υπονομεύσει τον ίδιο τον τουρισμό της.
Φόρος τιμής στον Σακελλάριο ή καθυστερημένος διάλογος με το τραύμα της πόλης;
Η δαπάνη για έκθεση και τεκμηρίωση του έργου του Περικλή Σακελλάριου ανοίγει ξανά μια παλιά συζήτηση στην Κέρκυρα: μπορεί η ανάδειξη του αρχιτέκτονα του μεταπολεμικού Δημοτικού Θεάτρου να συνυπάρξει με τη μνήμη της απώλειας του ιστορικού θεάτρου που καταστράφηκε στον πόλεμο;
Μπορεί η αυτοδιοίκηση να γίνει ξανά… αυτοδιοίκηση;
Η πρωτοβουλία προέδρων κοινοτήτων στην Κεντρική Κέρκυρα επαναφέρει ένα παλιό ερώτημα: μπορούν οι κοινότητες να αποκτήσουν ξανά ουσιαστικό ρόλο ή η αυτοδιοίκηση θα παραμείνει συγκεντρωμένη γύρω από πρόσωπα και κεντρικές διοικήσεις; Ένα σχόλιο για τη συλλογικότητα, τη θεσμική αποδυνάμωση και το ενδεχόμενο χειραφέτησης των τοπικών κοινωνιών.
